writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Carrousel van verdriet

door ivo

zielig tegen de wand van haar hut
zag ze met lede ogen
en gevulde tranen van diep verdriet
hoe haar eigen moeder
werd getrapt, verkracht en geslagen
hoe hard ze ook riep

toen moeder lag te kronkelen
van vernedering en pijn
kreeg zij ook de volle laag
van vuistslagen
verkrachting
vuistslagen
en verkrachting
geen tijd om nog te monkelen
haar leven was
toen al voor altijd
voorbij

moeder werd begraven
ze had het niet overleefd
en in haar buikje groeide
nieuw leven ontstaan uit al dat leed

eenmaal op de vlucht
ingescheept en verstopt
geslagen, verkracht, geslagen
kwam ze aan zonder vrucht

haar kindje werd
onderweg verschopt en begraven
het had niet overleefd
wat in haar buikje groeide
wel bespaard van verder leed

Lange dikke rijen
vragen, afwijzing, vragen
het mocht niet zijn
ze moest terug vertrekken
naar het land van al die pijn

zielig tegen de wand van haar hut
ziet ze hoe haar kind met lede ogen
en gevulde tranen van diep verdriet
moet zien hoe haar eigen moeder
wordt getrapt, verkracht en geslagen
hoe hard ze ook scheldt


Er is niemand meer die haar helpt.



 

feedback van andere lezers

  • dichtduvel
    Helaas nog steeds werkelijkheid, Jef
    ivo: bedankt ..
  • spinvis
    zeer fijn dat je hierover schrijft
    ivo: bedankt ...
  • SabineLuypaert
    hier welde ook traan en kippenvel
    ivo: bedankt Sabine ..
  • RolandBergeys
    pijn vernedering en pijn, ik zou die eerste pijn weglaten.

    Schrijnend.
    ivo: misschien wel ... bedankt voor uw fb
  • Lucky
    dit is zo schrijnend angstig geschreven dat ik het voor me zich gebeuren als in een droom waarbij ik niet bij machtte ben om in te grijpen...mijn hand uitsteek in een poging dit ongedaan te maken..de druk zo groot alsof ik wind tegen heb......

    laat onze gedichten voor Amnesty International een klank zijn om dit onrecht onder ogen te brengen....

    en 'De Dijk' zong het al "ga in mijn schoenen staan"
    ivo: bedankt Lucky idd
  • miepe
    het kan eigenlijk iedereen overal overkomen...
    ivo: idd, maar Afrika waar de oorlogen zo dicht bij elkaar opvolgen en waar de mensen van geen tel zijn, ook internationaal gezien
  • wim_veen
    een oprechte aanklacht, doordrongen van treurige woede
    ivo: bedankt Wim
  • aquaangel
    toen moeder NOG lag
    ik zou NOG weglaten

    voor EEUWIG.. misschien voor ALTIJD?

    laatste strofe:
    zielig tegen de wand van haar hut
    ziet ze hoe haar kind met lede ogen
    en gevulde tranen van diep verdriet
    moet zien hoe haar eigen moeder
    wordt getrapt, verkracht en geslagen
    hoe hard ze ook scheldt


    haar kind? (was toch dood)
    haar moeder? (ook al dood) of lees ik het nu verkeerd.
    Of misschien niet haar kind maar een kind, een ander kind
    met zelfde lot?


    Groetjes en kus, duidelijk weergegeven ellende

    x


    ivo: het was haar tweede kind .... de carrousel die zich herhaalt, een ander kind met hetzelfde lot idd,
  • teevee
    Het zou niet mogen
    dat onvermogen
    zonder mededogen
    wordt voorgelogen!
    ivo: idd zo is het teevee
  • VUURKRACHT
    schrijnende aanklacht tegen geweld;duidelijk neergezet Ivo!
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .