writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Adagio

door Aramis

De orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht.
De galm versterft in deinende rimpels
palliatief begeleid door hoofse klavecimbels.

De partituren zien hun einde naderen
en dwarrelen neer als herfstige bladeren.
Hobo en fagot blazen de laatste zucht
wijl de cello zich recht voor zijn ultieme vlucht.

De harp streelt zich in weemoed en tranen
ter afscheid van bedroefde melomanen.
In het spoor van de uitgedanste bandoneon
vertrekt ook de paukenist met stille trom.

Eenzaam herstrijkt de contrabas het pad
waarlangs het opus zijn ontbarsting had,
waar nu jachthoorns echoend nazinderen
en vermoeide violen vluchtig vervlinderen.

 

feedback van andere lezers

  • erinneke
    Zeer leuk gedicht, met mooie klanken :)
    Aramis: uw muzikaal gevoel wordt bij deze sterk gewaardeerd ! :)
  • RolandBergeys
    Heel mooi. Link: mijn gedichtje Blues.
    Aramis: integenstelling tot uw bar is mijn bospad helemaal stof- en ragvrij ;)
  • ivo
    mooi Aramis - als ik zoiets hoort met een Bach op de achtergrond dan smelt ik helemaal
    Aramis: ik heb mijn smeltbeurt toen gehad ;)
  • Lucky
    Leuk.
    Aramis: melomane groeten
  • SabineLuypaert
    zucht
    helemaal stil van perplex
    Aramis: volgende keer niet vlak naast de pauken gaan staan hé !
  • Ghislaine
    Om met een cognacje onderuit op de bank te genieten.
    Aramis: mag ook in een clubfauteuil zunne ;)
  • ERWEE
    ERWEE von Karajan zegtr dat het goed is.
    Aramis: zeg tegen ERWEE dat hij zijn dirigeerstokske niet laat vallen want dat zou de perfecte stilte na de strom breken !
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .