writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

grijpen

door b_engel

heel intens
ben ik bij jou
met mijn gedachten
mijn lijf
heel mijn zijn

vol liefde
een gloed
over heel mijn lichaam

ik grijp naar je
mijn handen reiken
mijn vingertoppen gloeien
en ik voel je

niet omdat ik je raak
maar omdat ik grijp
je bent immers dood



Gisteren ben ik terug naar de afdeling geweest in het ziekenhuis waar mijn zoontje overleden is. Dat was best confronterend maar soms heb ik dat nodig. Hij is bij mij gestorven, op mijn borst, huid tegen huid, naakt om elkaar goed te kunnen voelen. Zo zachtjes dat dat ging, zo veel dat hij mij in zijn laatste momenten nog gegeven heeft. Zo dicht bij dat hij was…
Ik mis hem verschrikkelijk hard. Mijn jongetje. Hij heeft van mij een moeder gemaakt. Hij was ons eerste kindje.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Vooral de twee laatste strofen vind ik sterk. Het is treffend beschreven en ik herken het verschrikkelijke smachten naar iemand die er niet meer is (in mijn geval mijn dode lief).
    Sterkte, meid.
    Groet
    Jack
    b_engel: eigenlijk in dit geval jammer van de herkenning. Je lief verliezen moet erg ingrijpend zijn...
    Bedankt voor de steun en sterkte!
  • alie_jankind
    helder de intensiteit, de verbondenheid neergezet,
    de laatste twee strofen zij het sterkst,
    misschien de eerste twee nog iets uitbreiden

    (een poging)

    weer was er dat gevoel
    heel intens - ik bij jou -
    met alle gedachten
    mijn lijf, heel mijn wezen

    zie maar ...

    sterkte gewenst!

    b_engel: dank je voor de tips. ik bekijk het zeker. Vind zelf de laatsten ook beter dan hde eersten.
    ik werk er nog aan
    bedankt
  • fairy
    Wow, hier krijg ik kippenvel van en de tranen prikken achter mijn ogen. Werkelijk heel mooi neergezet.
    Je zoontje zou trots op je geweest zijn!

    Wendy x
    b_engel: dank je. Ik hoop het dat hij trots en blij is met zijn mama. Maar ik denk het wel. Het was zo fijn samen met hem...
  • DeKoeneRidder
    Ik wou dat ik je pijn kon verlichten lieve Engel......

    Sterkte en dikke kus, DKR
    b_engel: tja, dat is nu eigen aan verdriet... dat je er zelf en alleen door moet. Maar het eens kwijt kunnen en begrip krijgen en een luisterend oor doet wel enorm deugd.
    Dank je Riddertje
    XXX
  • aquaangel
    intens... Zo ging ook het kind van een vriendin 6 maanden oud.. Je woorden zijn vol verdriet
    knuf x
    b_engel: oh verschrikkelijk! een tipje: blijven praten en er naar vragen
    Bedankt!
    XXX
  • yellow
    ja, wat kan je hier op zeggen?
    mooi geschreven?
    diepdroef,
    er zit zoveel emotie in dat ik eigenlijk niet meer durf spreken,
    stilmakend,

    sterkte b engel,
    groetjes,
    Marc
    b_engel: Dank je Marc voor je mooie compliment en steunende woorden,
    liefs,
    Dominique
  • lief
    stilmakend mooi...

    liefs
    b_engel: danke je lief
  • innerchild
    Waarom worden mijn ogen nu plots vochtig ?
    b_engel: dankjewel!
  • soezel
    Je maakt mij ook stil...mooi verwoord hoe je je voelt, emotie spreekt! graag gelezen

    liefs
    b_engel: dank je
  • teevee
    Er is één goede hoop
    om van je af te bijten
    dat pijn gelukkig maar
    op de duur gaat slijten!
    b_engel: ja inderdaad na veel tijd wel. Maar een kind... of dat soort pijn slijt; dat weet ik niet
  • jamal
    mijn vader zijn moeder, mijn lieve oma is gestorven vlak na de bevalling.... zeg maar de harde versie in omgekeerde richting.
    lieverd, wat dat met mijn pa heeft gedaan, vreselijk. korte versie:
    hij belandde in een pleeggezin omdat zijn vader dat verlies niet aankon en ergens onbewust hem 'beschuldigde'......

    heb er ooit over geschreven:

    Komen en Gaan

    daar liggen ze
    allebei, begin en einde
    in het wit gewikkeld
    vale huid warm dekkend

    krijsen uit teken
    van leven, hij ademt
    wijl zij vaarwel kust
    voor de eeuwige slaap




    b_engel: Jamal, wat een drama!
    Vreselijk om al vanaf je eerste adem niet (helemaal) gewenst te zijn. Het fundamentele gevoel van veiligheid, gewenst zijn en open ontvangen te worden zoals je bent... dat mag nooit ontbreken. Dat schaadt en draagt iemand zijn hele leven mee. Zo miskend worden draagt zeer zeer ver... Afschuwelijk! Daar kan iemand niet meer van loskomen, nooit helemaal. Dat is heel erg

    mooi wat je erover geschreven hebt

    Liefs
  • bragt
    sterk dat je dit zo intens kon verwoorden
    b_engel: dank je
  • klaver4
    Het is en blijft onwezenlijk, een jong kind verliezen. Het is altijd in eender welke omstandigheid lelijk maar het heeft in zich ook iets verschrikkelijk ontwapenend (en dus op een bepaalde manier mooi - hoop dat je mij hier niet verkeerd begrijpt), in de zin dat enkel nog pure mens overschiet, onversneden emotie. En dan staan mensen het dichtst bij elkaar als mogelijk is volgens mij.
    En dat lees en voel je hier!
    liefs en sterkte!
    klaver4
    (ps: blij om te lezen in je fb op geheim dat angst niet je raadgever is geworden: van het op een meter boven de grond vliegen naar je kist, zonder hoogtes of laagtes, is nog niemand vrolijk geworden, is geen kunst ontstaan, ontroering, enz....)

    b_engel: je hebt helemaal gelijk. Het is inderdaad pure mens dat overschiet, onversneden emotie... dat is zeer zeer juist. Al de rest valt weg, samen met de laatste adem. Het is intens, ondraaglijk intens en voordien is er nooit iets anders daar in de buurt gekomen bij mij. Je komt heel alleen te staan. Niet met je verdriet maar ook met wie je word als mens. Ik ben iemand anders geworden, heb een nieuwe identiteit en ook datis een deel van het verdriet, verwerking dat zijn energie vraagt.
    Bedankt, je bent een heel wijze persoon
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 1 lid: doolhoofd.