writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

bezwaarlijk een gevoel

door drebddronefish

Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer

het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer

je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet

steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof, kortaf
het kanten van de zijlijn op de tijd
het punt waar je het niet precies meer
kunt zeggen hoe de weg bergaf loopt
waarom je alles in dozen steekt
hoe je terug kruipt in de paar lijstjes die je
aangelegd had, hoe je neigt te gaan staren

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    bevroren beeld van een stukje ellende
    drebddronefish: Ik zou het niet echt ellende noemen, eerder een ijle ervaring van de eindigheid en dat het ok is. Maar één ieder vult dat in op zijn manier, denk ik, zoiets
    thx en groetjes
  • Victoria
    ik vind dit een goed gedicht
    zou wel 'het punt waar je het niet precies meer
    kunt zeggen hoe de weg bergaf loopt ' herbekijken.
    steken zou ik vervangen door stoppen, maar dat is persoonlijk.
    drebddronefish: Dank je victoria voor het aandachtig lezen. Ik denk dat als ik een komma plaats, het een beetje meer uitklaart. Ik bekijk het nog even.
    groetjes
  • Lilymayparker
    sterk schrijven dit opnieuw!
    mag ik vragen hoe je aan je intrigerende schrijversnaam komt?
    liefs
    Nathalie
    xxx
    drebddronefish: Wieuuw, wat een historie, een mond vol. Dat had te maken met de manier waarop ik verhalen schreef, een viertal jaar terug. Ik voelde me toen zo'n beetje een rood gonzende vis, a red drone fish. Een Woody Allen met een slechte smaak, een schiemel gone soure, zoiets, maar ik wou niet alles blootgeven, vandaar dat ik mezelf omwikkeld had met een aantal medeklinkers, zoiets:-)
    thx
    en groetjes
  • martine
    wanneer je je leven met herinneringen vult
    dan voel je dat je je nieuwe weg moet gaan

    rakend terug

    drebddronefish: Je verwoord het perfect. Dat is het gevoel dat ik wou nastreven, zoiets als je opmaken voor een grote reis, de dood, zoiets.
    dank je martine
    groetjes
  • GoNo2
    De nagel op de kop!
    drebddronefish: Alleen heeft die nagel veel koppen of zelfs omgekeerd als je wil:-)
    groetjes
  • Liesje
    Filosofisch sterk neergepend!
    Ik ben fan!
    drebddronefish: Leuk is dat om een fan te hebben:-)
    groetjes
  • ppe
    knap
    drebddronefish: Thx ppe
    groetjes
  • manono
    Een zeer sterk gedicht dat recht door zee gaat zonder poespas.
    Ik herken daar elementen in.
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 1 lid: verf.