writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Moeder-dàààg…

door GoNo2



Je schonk me 't leven
en dat was het dan
je barensweeën duurden maar even
pijnlijk, daar niet van

maar 't schiep tussen ons geen hechte band
daar kwam ik bij 't groter worden achter
'k had meer liefde van de hond in z'n mand
't maakte de pijn min of meer wat zachter

al die keren dat ik op je riep
bij 't incasseren van vaders doorgedreven slagen
het schreeuwen terwijl je sliep
de hulp die nooit kwam op m'n jankend vragen

liet me, onschuldig kind, in de steek
misschien was ik wel onhandelbaar
maar na al die medische testen bleek
dat ik een normaal kind was, nietwaar

je schonk me 't leven
en dat was het dan
je barensweeën duurden maar even
bij mij duurt de pijn heel m'n leven…

©GoNo



 

feedback van andere lezers

  • hettie35
    Heel verdrietig GoNo, maar probeer vooruit te kijken
    en leef je eigen leven.

    groetjes Hettie
    GoNo2: Dankuwel!
  • tessy
    Zo droevig, wat jammer toch dat zulke moeders bestaan.
    GoNo2: Dankuwel!
  • manono
    Niet alle mensen zijn geschikte ouders.

    Chapeau voor autodidacten van het leven.

    Krachtig, ijzingwekkend gedicht!
    GoNo2: Dankuwel!
  • silvia
    het was je moeder die slaag verdiende, jij niet !
    GoNo2: Dankuwel!
  • martine
    en in ons steeds terugkijken blijven emoties ons verstikken aan ons om de vrijheid van eigen wil te betrachten
    rakend dicht
    GoNo2: Dankuwel!
  • VUURKRACHT
    je woorden raken me diep
    de schrijnende pijn van weleer
    draag je inderdaad
    nog steeds met je mee

    nooit kan wat je toen hebt gemist
    worden ingevuld
    het blijven tranen in de mist
    die het bodemloze vat
    zullen blijven vullen

    tot je vanuit eigen kracht
    je gepijnigde hart
    met eigenliefde en zorg
    op een warme manier kan stillen

    Lieve groet,
    Monique
    GoNo2: Dankuwel!
  • kerima_ellouise
    ...ik heb opgegeven om méér te verwachten dan wat er maar gegeven kan worden...ook al moet ik mezelf vaak tot de orde roepen als pijn schuurt langs een weer afwezig woord...

    schrijnend en diep ingedaald gedicht

    groetekes
    GoNo2: Dankuwel!
  • anne
    ... geen woorden voor, dat draag je inderdaad mee, hopelijk met al wat eelt erop maar toch... . Sterk gedicht, anne.
    GoNo2: Dankuwel!
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .