writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Heel stilletjes

door GoNo2




Midden beboste heuvels
en groene weidse velden
staat een piepklein huisje
boven de deur een kruisje

ramen hangen wat scheef
deur een beetje uit de haak
in de dakgoot groeit onkruid
webben achter gebarsten ruit

ze zit op haar schommelstoel
zoveelste slobbertrui te breien
zingt liedjes uit vervlogen tijden
over duivels die op bokken rijden

ze kijkt naar de ondergaande zon
knipoogt naar de merel op z'n tak
zwartwitte kat spint aan haar voeten
hond zit weer in d'aarde te wroeten

naast haar huisje loopt een beekje
met helder fris klaterend water
groen bemoste rotsen steken er uit
aan de kant een halfvergane schuit

ze heeft achtenveertig uren welgeteld
om haar schamele biezen te pakken
hoezee ruimt de baan, ruimt de baan
kranen met stalen kaken komen eraan

hier komt tot algemeen openbaar nut
een nieuwe rijstrook voor de autobaan
want koning auto zet je niet voor schut
met in z'n weg te liggen of te gaan staan

ze zit nu achter het raam van een tehuis
zorgen goed voor haar, geven haar pilletjes
maar als ze 's avonds naar de zon kijkt
begint ze verdrietig te wenen, héél stilletjes…

©GoNo






 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Jouw gedicht vertelt een compleet verhaal. Jammer dat ze de TV niet heeft gehaald...Het wordt meestal naar beneden toe breder. Ik zou wellicht proberen daar in de zinnen te schrappen?
    Een deur uit de haak? Mwoah als een
    ramen hangen er wat scheef
    onkruid begroeit de dakgoot
    webben achter gebarsten ruit
    deur een beetje uit het lood

    GoNo2: Dank u!
  • tessy
    Binnenkort staan er nergens nog huisjes met scheve luiken, wonen we allen op elkaar in betonnen dozen, maar we hebben toch onze auto nog om op zondag naar een vergeten stukje groen te rijden
    GoNo2: Dank u!
  • VUURKRACHT
    Je hebt in het lang
    en in het breed
    een schrijnende situatie weergegeven.
    Je boodschap is raak
    maar zelf zou ik het ook wat
    compacter weegeven.
    Groetjes,
    Monique
    GoNo2: Dank u!
  • kerima_ellouise
    triest ...de wereld verandert in asfalt en beton...zelfs de mensen, vanbinnen.

    groetekes
    GoNo2: Dank u!
  • jamal
    heel gek, maar plots dacht ik aan Fabiola....

    groetjes
    GoNo2: Dank u!
  • silvia
    trieste realiteit
    GoNo2: Dank u!
  • alie_jankind
    het begint als een sprookje,
    de werkelijkheid is anders

    groeten
    GoNo2: Dank u!
  • manono
    Het 'oude' moet plaats ruimen...

    Persoonlijk vind ik dat heel triestig.
    GoNo2: Dank u!
  • anne
    Hey Noel, lang geleden dat ik hier nog wat kwam lezen. Vakantie en dan veel te doen. Pakkend dit gedicht.
    GoNo2: Dank u!
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .