writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

winterdis

door drebddronefish

daar hoor ik ze niet stuiven
over het parket
plassend in 't bad
het kindergewas
onder het plafond een ruisen
het kiemen van wasdom

wijl ik afdaal tot de onderbuik
wortelend in de kille keukenvloer
de pit een want van warm aardappelvocht
pompen van schuim tijd en dampende dis
het broeden op doorknede sloffen
sjokkend met aarden klompen
waar ik er in godsnaam weer mee blijf
want buiten heeft onherbergzame voeten
lente is als warme soep voor 't gebeente
vandaag ligt altijd op affuit van morgen
liever ligt het op zijn luimen tot het afruimen

en met de duimpjes omhoog
knoop ik mijn hoofd in een gedicht
waarom de winter steeds meer eieren legt
alsof het speelterrein onder het kinderbed ligt

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Ik geniet wel van jouw zinnen al kan ik er alleen psychedelisch iets mee beginnen en dergelijke stoffen neem ik niet tot me...
    het broeden op doorknede sloffen en sjokkend met aarden klompen ben ik ook zo vrij als een vogel
  • jan
    ik ga mijn hoofd in een gedicht knopen
    maar zonder kip...

    grtzz
  • hettie35
    Diepe emotie's lees ik hierin, knap.
    Groetjes Hettie
  • killea
    a feast of a poem Manuel
    xx
    j
  • alie_jankind
    je begint mooi...

    in het middenvers raak je me kwijt
    ik zou dat stuk korter neerzetten

    wijl ik afdaal naar de onderbuik
    geworteld in een kille keukenvloer
    vandaag ligt op de grens van morgen
    op zijn luie luimen tot het afruimen

    mvgr

    lente is de warme soep voor het gebeente
  • tessy
    bij dat ruisen onder het plafond dacht ik even dat het bad overliep :-)
  • littlefairytale
    Je blijft magisch en toch gaat er een rauwe werkelelijkheid uit van je schrijven.
    Alsof je waarneemt en tegelijk koestert en van je afduwt.
    Ik blijf lees-hangen in de beelden die je schrijven projecteren in mijn hgoofd.

    tine

    drebddronefish: Ha die tine! Hoe is het nog? Eeen tijdje geleden toch.
    Je hebt dat weer goed gezien, geen leven zonder wat contradictorische noten, maar de balans slaat toch altijd weer over naar het koesteren, mits wat koken en zo, het hoofd vrijmaken. Maar ik wil niet klagen:-)
    groetjes en dankjewel voor het compliment
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .