writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

éénoog het tegenlicht

door drebddronefish

Mogen we vergeten van het verleden

kunnen we het hoofd verwijten

dat het

of het heden vergeven

dat het

een hoofd heeft vergeten

het is een vraag geen vraag

vaagweg
heeft het een mond in de einder



een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel

is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van de triomfboog
onder de melodie van de melancholie
de spanningsboog hemelshoog
over het wit van het muziekschrift

of vlijt het zich in de kantlijn

de cyclus van de aarde
knipperend met haar ogen
op maat van een cycloop

kunnen de sneeuwtapijten
het helen voorspellen
bovenop het gewicht
't glinsterende tegenlicht

zal dan straks de regen
de oude woorden schoonspoelen
in het gewas hangen
van kiemende lenteverzen

of komen de wonden terug
de botte natte keien
die naar adem komen happen
als priemende vingers
vanonder de pleister
ondanks het stouwen de sneeuwpap

 

feedback van andere lezers

  • alie_jankind
    mooi filosofisch vers zo aan het eind van het jaar ...

    gelukkig nieuwjaar
  • killea
    a deeply moving poem Manuel
    xx
    j
  • kerima_ellouise
    gewoonweg super!

    liefs
  • jan
    eenoog heeft een ijzeren geheugen....

    grtzz
  • tessy
    Ik vind het heel sterk begonnen, maar het is een beetje lang
  • Hoeselaar
    De laatste str˘fe gaat aan mij voorbij maar het zal aan mijn gevoel liggen

    Willy
  • Anjer
    mooi stukje: de cyclus van de aarde knipperend met haar ogen... grt Anjer
    drebddronefish: Zoals wij, maar dan oneindig veel trager, maar zij is de dirigent, alhoewel...
    dank je groetjes
  • Dora
    Ja, dit is onder de melodie van de melancholie,
    Soms spoelt regen de korsten van wonden die nog etteren, en andermaal legt het geheelde wonden bloot...
    Als cobbelstones kopjes geven heb je de maan omlaag gekeken.
    drebddronefish: Het is niet anders, soms spelen ze de hoge noot, de demonen...maar niet nu, het was kwestie van een inleven:-)
    dank je wel
    groetjes
  • ivo
    je graaft diep ....
    drebddronefish: Dankjewel ivo. De verse sneeuw zeker:-)
    groetjes
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .