writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Vaarwel Jan

door roggemanj

met mijn fiets aan de hand en de herfstwind in mijn rug
stond ik te kijken naar zijn graf, gedolven in de klampe aarde
ik moest dit doen, ik moest hier komen

bijna niet te geloven dat hij een paar maanden geleden nog door mijn straat fietste
koppig en eigenwijs, zo was hij wel, rechtvaardig ook, beetje wereldvreemd
ik voel de krop in mijn keel, misschien voelt hij wel dat ik hier sta

mijn buurman Jan, nooit zal ik hem nog terugzien, nooit zal ik zijn kijk op zaken nog aanhoren
de aarde lijkt koud en nat, op een hoop gedolven, bovenop zijn dode lichaam
ik voel de herfst eraan komen, de zomer en zijn leven voorbij

vaarwel Jan, ik zal je noot vergeten al was je mijn beste vriend niet
je hebt je stempel gedrukt op mijn straat met zijn soms eigenaardige bewoners
ik zal je nog vaak door je tuin zien slenteren, schuilend onder je bomen voor de zon
vaarwel...

 

feedback van andere lezers

  • marie
    mooi!
    roggemanj: bedankt voor je reactie
  • teevee
    mooie grafrede!
    roggemanj: bedankt voor je reactie
  • aquaangel
    hoi, mooie woorden.
    -Klampe- is volgens mij niet echt een bestaand woord?

    de zinnen vind ik wel wat lang
    ik zou ze anders formuleren:


    met mijn fiets aan de hand,
    de herfstwind in mijn rug
    stond ik te kijken naar zijn graf,
    gedolven in de klampe aarde
    ik moest dit doen, ik moest hier komen

    bijna niet te geloven

    een paar maanden geleden
    fietste hij nog door mijn straat
    koppig en eigenwijs, zo was hij wel,
    rechtvaardig, beetje wereldvreemd
    ik voel de krop in mijn keel,
    misschien voelt hij wel dat ik hier sta

    mijn buurman Jan,

    nooit zal ik hem nog terugzien,
    nooit zal ik zijn kijk op zaken nog aanhoren
    de aarde lijkt koud en nat
    een hoop gedolven, bovenop zijn dode lichaam
    ik voel de herfst eraan komen, de zomer en zijn leven voorbij

    vaarwel Jan,
    ik zal je noot vergeten al was je níet mijn beste vriend
    je hebt je stempel gedrukt in mijn straat
    met zijn soms eigenaardige bewoners
    ik zal je nog vaak door je tuin zien slenteren,
    schuilend onder je bomen voor de zon

    vaarwel...




    door de spaties
    vind ik het overzichterlijker
    en door de zinnen

    bijna niet te geloven
    mijn buurman Jan,
    vaarwel

    los te plaatsen kun je die zinnen ook afzonderlijk lezen

    Ik was zo vrij om aan je gedicht te sleutelen ;)

    bedankt
    -------------------------------


    door roggemanj
    met mijn fiets aan de hand en de herfstwind in mijn rug
    stond ik te kijken naar zijn graf, gedolven in de klampe aarde
    ik moest dit doen, ik moest hier komen

    bijna niet te geloven dat hij een paar maanden geleden nog door mijn straat fietste
    koppig en eigenwijs, zo was hij wel, rechtvaardig ook, beetje wereldvreemd
    ik voel de krop in mijn keel, misschien voelt hij wel dat ik hier sta

    mijn buurman Jan, nooit zal ik hem nog terugzien, nooit zal ik zijn kijk op zaken nog aanhoren
    de aarde lijkt koud en nat, op een hoop gedolven, bovenop zijn dode lichaam
    ik voel de herfst eraan komen, de zomer en zijn leven voorbij

    vaarwel Jan, ik zal je noot vergeten al was je mijn beste vriend niet
    je hebt je stempel gedrukt op mijn straat met zijn soms eigenaardige bewoners
    ik zal je nog vaak door je tuin zien slenteren, schuilend onder je bomen voor de zon
    vaarwel...


    roggemanj: kvind dit wel fijn zo op deze manier verbeterd te worden :-)

    groetjes
  • Mistaker
    Mooi! En het woord klampe vind ik zeer fraai.

    Groet,
    Greta
    roggemanj: bedankt Greta
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .