writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (11)

door koyaanisqatsi

'Ik ga toch maar even een kijkje nemen.'
Hij nam een glas water en liet de inhoud met grote slokken kolkend in zijn keel glijden.
'Zainab en Farida zijn geen kleine kinderen meer,' zei Halima, waarop ze schamper vervolgde: 'Of wil je soms mee gaan demonstreren?'
'Je weet goed genoeg wat ik bedoel, Halima.' Hij zette het glas op het aanrecht, kuste zijn vrouw vluchtig op de wang, vroeg Imane of haar ijsje smaakte -wat ze met een paar heftige hoofdknikjes bevestigde-, gaf haar een stevige knuffel en maakte aanstalten om het huis te verlaten.
'Ga je met de auto?' vroeg Halima.
'Nee, ik neem de tram of ga te voet. Tegen de tijd dat ik in de buurt van de school een parkeerplaats gevonden heb, is het middernacht. En daarbij, ik wil niet het risico lopen dat een paar relschoppers hem half afbreken.'
'Mag ik de sleutels dan, zodat ik nog even bij Samia kan langsgaan?'
'Ze liggen op het schoenenkastje.'
Nadat hij de voordeur achter zich had dichtgetrokken, begon hij zich een beetje schuldig te voelen omdat hij zo kortaf was geweest. Hij begreep ook niet waarom hij al op voorhand zo gespannen was. Ja, er braken bij het minste relletjes uit, aangestoken door steeds weer dezelfde bende amokmakers en meelopers, maar wie zei dat dat vanavond ook het geval zou zijn? Zainab en Farida hadden hem toch gesproken over een eigen ordedienst, die volledig uit meisjes zou bestaan, wat volgens hen de gemoederen al zou bedaren nog voor ze goed en wel verhit waren.
Toch was hij er niet gerust in. Hij begon haastig te stappen en spurtte zichzelf bijna voorbij om de aankomende tram niet te missen. De trambestuur reageerde gepikeerd omdat hij geen gepast geld had en bromde, net luid genoeg om verstaanbaar te blijven: 'Het staat nochtans duidelijk aangegeven dat je gepast geld moet hebben.'
Zijn verontschuldiging en het excuus dat hij gehaast was, brachten geen verandering in de man zijn humeur. Hij nam zijn wisselgeld en kaartje in ontvangst en begaf zich naar het achterste gedeelte van de tram waar nog een paar zitjes vrij waren.
Buiten was het ondertussen beginnen schemeren en had het heldere blauw van de lentehemel plaats gemaakt voor een mengeling van zacht grijs en meloenachtig oranje.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    mooi mooi
    koyaanisqatsi: dank dank (alweer)
  • jack
    Hehe, meloenachtig oranje: zeer origineel!
    Goed geschreven weer.
    koyaanisqatsi: 't Is misschien wat 'sec', maar soms kan het niet anders.
    thnks
  • Mephistopheles
    Heb ook eens zo'n trambestuurder gehad die begon te klagen omat ik met een briefje van tien betaalde. Heb dan in de plaats allemaal stukjes van vijf cent gegeven; op die manier was het in elk geval gepast, maar het beviel hem ook niet. Nooit tevreden, die trambestuurders
    koyaanisqatsi: Jaren met tram en bus gereden. Was opvallend hoeveel hoger het percentage sympathieke buschauffeurs was tov wattmannen. Misschien ligt het aan de electriciteit van de tram?
  • tessy
    Mooi, graag gelezen
    koyaanisqatsi: Waarvoor dank, geachte dame.
  • ppe
    ik volg Jack

    mooi die laatste regels
    koyaanisqatsi: tė lutem!
  • Wee
    Niet origineel, maar ook ik volg Jack :)
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .