writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (12)

door koyaanisqatsi

Hij had er geen flauw idee van of hij de opkomst een succes of een fiasco moest noemen. Op het plein voor de ingang van de school, afgezoomd met een dubbele rij fietsstallingen die de grens met het aanpalende busstation afbakenden, had zich weliswaar een aanzienlijk groepje overwegend meisjes verzameld, maar of je daarom van een geslaagde protestbijeenkomst kon spreken was nog maar de vraag. Nu, hij had Farida en Zainab ook geen vragen gesteld en wist dus niet in welke mate er gemobiliseerd was.
Hoe dan ook, een eerste verkennende blik van de omgeving leverde geen spoor van samengetroepte keetschoppers op, wat voor hem op zijn minst zo belangrijk was als het welslagen van de meisjes hun onderneming.
Meteen voelde hij zich iets meer ontspannen, wat hem deed besluiten zich discreet terug te trekken naar de overkant van het plein, waar hij zich er min of meer van kon verzekeren buiten het gezichtsveld van zijn dochters te blijven. Per slot van rekening vertrouwde hij zijn kinderen en wilde hij niet de omgekeerde indruk wekken door zich op zijn aanwezigheid, die louter door bezorgdheid was ingegeven, te laten betrappen.
Hij wachtte tot het licht op groen sprong om de straat over te steken en vatte post voor het portaal van een krantenzaak waarvan de neergelaten rolluiken helemaal onder de graffiti zaten.
Terwijl een metalig klinkende stem zich vanuit een megafoon boven het straatlawaai probeerde te verheffen, bleven zich druppelsgewijs nog meisjes vanuit verschillende richtingen bij de bijeenkomst voegen. Van waar hij zich bevond had het geen zin een poging te ondernemen om iets van toespraak te verstaan; het verkeer overstemde ieder woord als een net zo onvermoeibare als enerverende stoorzender waardoor hij zijn aanwezigheid zo opeens als volstrekt nutteloos en zelfs een beetje lachwekkend begon te ervaren.
'Welwel, ik ben blijkbaar niet de enige ongeruste vader!'
Hij herkende de man, die breed glimlachend op hem toestapte, meteen. Het was Hassan, een altijd goedgemutste kerel die hij ook wel eens in de moskee tegen het lijf liep en waarvan de oudste dochter, Rania, bij Farida in de klas zat. Tot zijn aangename verrassing werd hij vergezeld door de nieuwe imam, die er van dichtbij nog spichtiger uitzag dan vanop de minbar.
'Salaam aleikum Broeder,' zei Hassan terwijl hij hem enthousiast de hand schudde. 'Ik veronderstel dat u de imam al kent.'
'Aleikum salaam, Broeders,' antwoordde hij, 'en ja, de imam ken ik inderdaad al.'
De imam stak een hand uit en lachte vriendelijk, maar kon de droevige glans die in zijn donkere ogen lag, en die de natuur van iemand die maar moeilijk het leed van de wereld van zich af kon schudden verraadde, onmogelijk verbergen.
'Dus jij was er ook niet gerust in, Hassan?' merkte hij op.
Hassan schudde het hoofd: 'Nee, ik was er zo goed als zeker van dat er rellen zouden komen. Ik weet trouwens niet of je er wat van gemerkt hebt, maar er is heel wat oproerpolitie op de been.'
Toen hij een verbaasde grimas trok, vervolgde Hassan: 'Ze staan opgesteld in de zijstraten aan de achterkant van het schoolgebouw.
'Tja, dat valt te begrijpen,' zei hij. 'Ik veronderstel dat ze na hetgeen zich enkele weken heeft voorgedaan niets aan het toeval willen overlaten. Nu, voor zo ver ik kan zien, is er van relschoppers geen sprake. Ik zie alleen de meisjes, met zo hier en daar een jongen, die waarschijnlijk met zijn zus is meegekomen.'
'Wees maar gerust dat ze nog komen opdagen,' zei de iman zelfverzekerd, 'ze wachten gewoon tot het donker is. Maar tegen die tijd zou de bijeenkomst al lang ontbonden moeten zijn; tenminste, als het van mij afhangt toch.'
Hij keek de imam en Hassan beurtelings onbegrijpend aan, wat bij deze laatste een lichte grijns losmaakte.
'De imam gaat een toespraak houden,' verduidelijkte Hassan, 'dus, ik zou zeggen, waarde Broeder: kom gauw mee, zodat we samen van zijn wijze woorden kunnen genieten.'
De imam fronste enigszins verveeld de wenkbrauwen en maakte een uitnodigend gebaar naar zijn gezelschap.
'Na u, beste Broeders, na u,' zei hij, waarop de twee andere mannen beleefd knikten en op de uitnodiging ingingen.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    mooi mooi mooi - ik blijf volgen ..
    koyaanisqatsi: ik ook :-) thnks
  • tessy
    Ik ook !
    koyaanisqatsi: :-) (thnks)
  • Ghislaine
    Niet 'Salaam' wat worst betekend, maar Selaam.

    Ook hier vind ik onrealistische beelden terug. Die mannen zullen eerder schande spreken van de politie dan over hun eigen jongeren. Het project 'Vaders voor zonen' faalde hier in onze gemeente door het feit, dat zonen nooit fouten maken, geen relschoppers kunnen zijn. De man is onfeilbaar in hun cultuur. Persoonlijk hou ik het op een ander drieletterwoord dat begint met een Z, want ik zie die niet als mannen.
    koyaanisqatsi: "Selaam" is een kwestie van intonatie. Over de wijze waarop Arabisch schrift wordt omgezet naar het onze kan je boeken schrijven. We schrijven bv. ook Saddam, maar dat wordt ook eerder Saddem uitgesproken enz.
    Wat bedoel je met hun cultuur'? Het culturele verschil tussen een Marokkaanse moslim en een Chinese moslim is even groot als het verschil tussen een ijsbeer een koala. Mannen onfeilbaar? Ben al eens in Zuid-Italiė geweest? :-)
  • jack
    Jep, het wordt zo goed als altijd sAlaam geschreven he en ik denk dat dat ook het dichtste aanleunt bij het arabische woord, allee, dat is toch mijn bescheiden mening.

    Hoedanook is in 1 woord ipv 3!

    Ghislaine: Ik heb niet de indruk dat er hier echt schande wordt gesproken over de eigen jongeren, maar ik ken genoeg moslims die meer dan schande spreken over alles wat naar relschoppen en fundamentalisme ruikt, toch wel hoor. Dat de man in die cultuur onfeilbaar is vind ik een grove veralgemening.

    Welwel, Luc, je raakt hier precies gevoelige snaren met je thematiek! En controverse is altijd goede reclame he ;)



    koyaanisqatsi: Ik ga nog zweten op mijn Arabisch... :-)
    thnks
  • Mephistopheles
    Goed dat het wat langer is deze keer, geeft de lezer meer ruimte om in het verhaal te komen.
    Ben het niet volledig eens met de theorie dat een man in die cultuur onfeilbaar is. Ik heb vier jaar in het Midden-Oosten gewoond, naar school geweest met arabieren, enzovoort, en ik weet uit ervaring dat de moslims die we hier in ons klein apenlandje hebben een heel andere mentaliteit bezitten dan de moslims die in het thuisland wonen. Ghislaine heeft het inderdaad bij het verkeerde eind.

    koyaanisqatsi: Ik had eindelijk wat meer tijd, dus kon het wat langer... :-)
  • ppe
    die twee mannen moeten rechts van hem hebben staan ;)

    altijd voorrang rechts
    koyaanisqatsi: Tė lutem!
  • Wee
    Top!
    xxx
    koyaanisqatsi: xxx
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .