writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (18)

door koyaanisqatsi

'Ik heb al meer dan een jaar geen sex meer gehad. Ahmed, jij bent een goede man, ik heb liefde nodig. Je hoeft niet in me te gaan, maar raak me alsjeblief aan, laat me voelen dat ik nog besta, dat ik nog een vrouw ben.'
Samia's linkerbeen trilde zo heftig dat het wel leek alsof ze constant op een drumpedaal trapte. Maar zelf had hij zodanig de daver op het lijf gekregen dat hij daar niets van merkte. Hij durfde niet meer normaal te ademen, uit angst voldoende lucht te inhaleren en de nodige energie te verkrijgen om een fatale misstap te begaan.
De werkelijkheid begon hem te ontglippen. Het mooie naakte lichaam van zijn schoonzuster was een droombeeld; een duivelse uitdaging van onderdrukte fantasieën. Was hij niet al vanaf de allereerste keer dat hij haar ontmoette door haar schoonheid gefascineerd? Had hij geen stekende pijn van jaloezie in zijn hart gevoeld toen Halima hem de verloving van haar zus met Suleiman aankondigde? Probeerde hij haar niet zoveel mogelijk te vermijden uit schrik om uit zijn rol van plichtsbewuste vader en echtgenoot te vallen?
Samia bleef bij de deur voor de hal staan: bevend, op het zorgwekkende af onregelmatig ademend, bang. Bang voor een afwijzing, maar net zo zeer vervuld van angst voor het omgekeerde: een letterlijke zondeval die haar hele bestaan zou verpletteren onder een puinhoop van schande en schuldgevoelens.
De woorden van de Al Jazeera-nieuwslezer werden geluidloos, de kamer vulde zich met een verstikkende spanning, alsof alle zuurstof naar buiten werd gezogen. Schoonbroer en schoonzus keek mekaar diep in de ogen zonder elkaar te treffen. Opeens sloeg Samia haar rechterhand voor haar mond en probeerde ze haar borsten zo goed als kon met haar linkerarm te bedekken. Ze draaide zich om, haastte zich het donker van de hal in, opende een deur en begon te braken.
Ahmed kromp ineen, voelde zich zo groot als een kruimel en begon te rillen van het koude angstzweet dat uit iedere porie van zijn lijf begon te sijpelen. Zijn blik vluchtte naar het teeveescherm, waar het beeld van Samia verscheen; veel realistischer dan voordien en een woede om zijn gemiste kans oproepend die hem in een misselijkmakende staat verwarring bracht.
Samia maakte nog steeds kokhalzende geluiden, zo nu en dan onderbroken door wanhopig, gesmoord gesnik. De gedachte dat het noodlot op eender welk ogenblik in het leven kon toeslaan, sloeg met een mokerslag om in een onomkeerbaar feit. Er bestonden geen toverspreuken, geen wonderen die de tijd konden terugdraaien, ook al ging het in wezen maar om enkele tientallen seconden. Zonder het te beseffen tilde hij zichzelf uit de sofa en begaf hij zich naar de hal, waar hij een glimp opving van Samia, die in de kleine ruimte van het toilet over de closetpot gebogen zat. Hij schraapte al zijn moed bijeen en stapte de openstaande slaapkamerdeur naast het toilet binnen. Na wat tasten en zoeken vond hij de lichtschakelaar. Een flauw peertje lichtte op en verraadde op onbeschaamde wijze Samia's armmoede. Het behang op de muren was smerig en hier daar zelfs weggescheurd. Er lag geen vloerbekleding. Haar kleren lagen opeengestapeld in een rechthoekige rieten mand, drie paar schoenen, waarvan twee met stukgelopen hielen, stonden netjes op een rij onder het raam waarvoor een lelijk, versleten gordijn hing. Nu besefte hij waarom ze zijn hulp tijdens het verhuizen van haar schamele bezittingen geweigerd had. Hij pakte haar djellaba van bed, raapte haar slippers van de grond, deed het licht weer uit en liep op haar toe.
'Alsjeblief, Samia,' zei hij zo zacht als maar kon. 'Kleed je maar gauw aan. Ik zal niet kijken.'

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    ontzet mooi
    koyaanisqatsi: Ik hoop het... ;-) Dank.
  • Ghislaine
    Allah göruyorum. De straf hiervoor zal niet minnetjes zijn.
    koyaanisqatsi: Steniging? (recht uit de Talmoed)
  • jack
    Heel intens!
    Wat zegt je vrouw hiervan??? ;-)
    koyaanisqatsi: Geen idee. Ze zou mijn werk graag lezen maar beweert dat haar Nederlands niet goed genoeg is. Daar zit wel een beetje luiheid en beleefde desinteresse in, vrees ik. En ja, Westafrikanen hebben een mondelinge verhalen cultuur. Echte lezers zijn het niet.
  • Mephistopheles
    Goede aflevering weer.
    Het is erg levendig.
    Ik stel mezelf dezelfde vraag als Jack..
    koyaanisqatsi: OK mannen, ik zal het maar bekennen. Ik krijg flessen naar mijn kop! ;-)
  • ppe
    prachtig hoe je tot in details beschrijft
    koyaanisqatsi: we blijven ons best doen... ;-)
  • manono
    Ik vind dit een diep menselijk gebeuren. Met mensen toebehorend aan sommige andere culturen, zou dit geen probleem zijn maar hier dus wel. Het hoofdpersonage is duidelijk een held-figuur, the perfect gentleman. Ik ben benieuwd of die dat blijft.
    koyaanisqatsi: Echt perfect vind ik hem niet. In mijn ogen doet hij gewoon heel gewoon. :-)
  • Wee
    Oef, dít verwachtte ik niet. Dacht dat er een andere man zou binnenkomen oid. Heavy dit.
    Prachtig geschreven, Koyaanisqatsi.
    De feeds zijn ook leuk ;)
    x
    koyaanisqatsi: xxx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .