writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (19)

door koyaanisqatsi

Voor de derde keer maakte hij rechtsomkeer, richting Samia's woning.
Nadat hij de djellaba over haar schouders had gelegd, had ze hem gevraagd om weg te gaan. Na een korte aarzeling had hij gehoorzaamd. De eerste keer was hij, nog half verdoofd door wat er gebeurd was, twee huizenblokken verder teruggedraaid maar al zo goed als meteen weer van gedachten veranderd. De tweede keer was hij al halfweg naar huis en waren het pure lustgevoelens die hem terugstuurden. Toen was hij tot aan het appartementsgebouw gereden en uitgestapt. Maar verder dan het gangpad naar de voordeur was hij niet geraakt. Daar, onder het vaalgele licht van de nauwelijks toereikende straatverlichting, had hij zijn verstand teruggekregen. Een paar keer tegen zichzelf mompelend: 'Waar ben je mee bezig?' had hij zich terug naar zijn auto gerept en was hij opnieuw vertrokken.
Ditmaal was hij naar Samia onderweg zonder nog enig besef te hebben van zijn bedoelingen. Was het misschien zijn geweten dat begon te knagen? Had hij Samia zo moeten achterlaten: wegkwijnend van eenzaamheid, verdriet, schuldgevoelens en wanhoop? Was haar ineenstorting niet het ontegensprekelijke bewijs dat er geen sprake was geweest van doortrapte verleiding, dat haar verlangen niets anders was dan een al te begrijpelijke, menselijke nood. Sterker nog, was de schokkende manier waarop ze zich aan hem had aangeboden en bijna in haar ongeluk had gestort niet het schrijnende bewijs van het verterende vuur van haar onbevredigde sexuele behoeften en de omvang van haar beproefde onschuld geweest?
De woonkazerne kwam weer in zicht. Hij vertraagde en zette zijn wagen ter hoogte van een voor invaliden gereserveerde parkeerplaats langs de kant. Er brandde geen enkel licht meer in de appartementen op de derde verdieping. Zijn drang om Samia op het hart te drukken dat er niets ernstigs was gebeurd, dat ze het incident maar moest vergeten en dat hij hun ongelukkige geheim zou meenemen in zijn graf, maakte hem slap van onmacht. Hij zette de motor af en staarde, met als enig gezelschap de stilte van de verlaten straat, naar het raam van Samia's appartement. En terwijl zijn ogen gefocust bleven op de gordijnen die slechts duisternis verbergden, gleden zijn gedachten af naar Halima en de kinderen.




 

feedback van andere lezers

  • Ghislaine
    Allah biliyorum. Hij zal door een geest verraden worden om nooit het paradijs te bereiken.
    koyaanisqatsi: Als hij Aladin heette misschien...
  • Mephistopheles
    Tja de krachten van het vlees zijn moeilijk te negeren.
    Vraag het maar eens aan ene DAF de Sade
    sterk stuk!
    koyaanisqatsi: De mens is er wel zot van geworden... :)
  • ivo
    schitterend mooi
    koyaanisqatsi: een noodzakelijk (sober) tussenstukje...

    thnks
  • jack
    Het is erg doorleefd, ik zou bijna zweren dat je uit ervaring schreef :-)
    Mooi stuk.
    koyaanisqatsi: Mix van empathisch vermogen en ervaringen? ;-)
  • ppe
    zo n tussenstuk is mooi

    even laten bezinken
    koyaanisqatsi: thanks as usual
  • manono
    Ik lees verder
    koyaanisqatsi: thks
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .