writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (23 -3)

door koyaanisqatsi

Lang hoefde hij er niet over na te denken. Rania had zich al wel uiterst welbespraakt getoond toen ze op straat de relschoppers op hun plaats had gezet, maar de kennis van zaken waarmee ze nu sprak kon men onmogelijk van iemand van haar leeftijd verwachten, tenzij ze uitstekend was voorbereid en ingelicht door iemand zoals de nieuwe imam. En die mocht dan wel geopperd hebben dat de meisjes best zelf hun mannetje konden staan, achteraf bekeken kon hij onmogelijk zo naïef zijn om werkeloos te gaan toezien hoe hun onervaren woordvoerster voor de leeuwen werd gegooid.
'Hoe dan ook,' vervolgde de schepen van integratie het debat, 'juffrouw Assad, u kan er niet omheen dat we hier een in seculiere staat leven, waarin godsdienstbeleving een strikt persoonlijke zaak is. De neutraliteit die daardoor gecreëerd wordt in het openbare leven is van een niet te onderschatten, democratische waarde.'
'Daarin kan ik u alleen maar bijtreden,' zei Viljoen. 'En die neutraliteit te grabbel gooien voor de zielenrust van godsdienstfanaten is ontoelaatbaar. Want men weet wel waar toegevingen beginnen, maar niet waar ze eindigen, en voor je het weet vragen ze om de sharia in te voeren.'
'Meneer Viljoen,' zuchtte Rania, 'de sharia is niet aan de orde en wat ons betreft zal deze nooit aan de orde komen. Ten eerste omdat niemand van ons, net zoals u trouwens, daar ben ik van overtuigd, een klaar inzicht in de complexiteit en veelzijdigheid ervan heeft, en ten tweede omdat wij als inwoners van dit land enkel vragen om als volwaardige leden van de samenleving te worden beschouwd.'
'U zal misschien nooit de invoering van de sharia eisen, juffrouw, maar vroeg of laat doen anderen dat wel in uw plaats.'
'Maar wat hebben wij met die zogezegde anderen te maken?!' zei Rania terwijl ze op tafel sloeg. Het zag er even naar uit dat ze haar zelfbeheersing zou verliezen, maar alsof ze besefte bijna uit haar rol te zijn gevallen, ging ze op opvallend bedaarde toon verder: 'Als morgen de arbeiders van een één of andere fabriek staken voor meer loon of betere werkomstandigheden, worden hun eisen dan ook meteen naar de prullenmand verwezen omdat anderen in geval ze hun slag zouden thuishalen wel eens de oprichting van een communistische dictatuur zouden overwegen?'
'Ik vrees dat we het hier stilaan bij moeten laten,' kwam de moderator tussen. 'Meneer Stas, ik stel voor dat u afsluit.'
'Dat menen ze toch niet?' zei Halima verbaasd.
Maar "ze" meenden het wel. Rania's microfoon was duidelijk uitgezet, want ze maakte nog een opmerking richting de schepen, die niet meer te verstaan was omdat ze werd verdrongen door de duidelijke stem van de schooldirecteur.
'Ik kan alleen maar herhalen wat ik bij de aanvang van dit debat heb gezegd, en dat komt er in het kort op neer dat wij niet langer kunnen tolereren dat sommige van onze leerlingen het slachtoffer zijn van een hoofddoekenkwestie, waar wij als openbare instelling in wezen geen uitstaans mee hebben. En daar is wat mij betreft het laatste woord mee gezegd.'
'Dus er komt geen leerlingencel?' wilde de moderator weten.
'Wat mij betreft niet, nee.'
'Goed,' besloot de moderator met een afsluitend zuchtje, 'dan rest mij niets anders dan mevrouw Diler, juffrouw Assad en de heren Stas en Viljoen te danken voor hun komst naar de studio. Wij maken even plaats voor publiciteit en zijn binnen een vijftal minuten bij u terug met onze volgende studiogast, stadsgids Evert Van Beijlen. Tot zo.'

 

feedback van andere lezers

  • ppe
    alweer een sterke aflevering :)

    ja Koya die integratieindustrie zegt u dat niets :)
    koyaanisqatsi: Onze Marokkaanse buurtwerker werd ooit op een zogenaamde praatavond gevraagd wat mensen moesten doen om te integreren. Zijn antwoord luidde: 'Gewoon doen.' De hele zaal zat met een mond vol tanden, maar ik wat had ik een binnenpret met die nagel op de kop. :-)
  • jack
    Je hebt dat debat tot een goed einde gebracht, ik zou het niet gekund hebben. Chapeau!
    Het blijft interessant!
    koyaanisqatsi: Wreed lastig, een debat neerpennen. In realiteit zou het ongetwijfeld op zijn minst vijf minuten langer duren. Maar al lezend gaat het al gauw vervelen. Chukran!
    ;-)
  • ivo
    heel knap geschreven Koya .. dit is een publicatieklaar verhaal
    koyaanisqatsi: Dank, heer Ivo.
  • mephistopheles
    inderdaad een goed einde van het debat.
    Ik volg mijn medelezers
    koyaanisqatsi: Vind het zelf toch wat kort uitvallen, maar zat geplaagd door het idee dat een debat 'lezen' algauw gaat vervelen.
    Thnks.
  • Wee
    Goed hoor!
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .