writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (35)

door koyaanisqatsi

Onderweg naar huis dwaalden zijn gedachten verrassend genoeg af naar de oude Mohammed. Na het leven dat deze man had geleid, was het geen wonder dat hij oud en versleten was.
Als jonge twintiger had hij aangemonsterd op een vrachtschip, enkel met de bedoeling ergens in Europa aan land te gaan en er te blijven. Dat was hem vrij snel en eenvoudig gelukt, ook al omdat er in die tijd veel makkelijker aan de vereiste werk- en verblijfsvergunningen te geraken viel.
Hij werkte achtereenvolgens als poetsman, marktkramer en handarbeider, en kwam uiteindelijk in de bouwsector terecht. Drie jaar na zijn aankomst huwde hij zijn eerste vrouw, de dochter van een verre neef van zijn vader, van wie hij zich vijf jaar later liet scheiden omdat hun huwelijk kinderloos bleef. Nog geen jaar later huwde hij de dochter van een vriend en collega, een overhaaste beslissing zo zou algauw blijken, want het echtpaar kon het op geen enkel vlak met mekaar vinden en ging een jaar later alweer uit elkaar.
Drie jaar bleef hij vervolgens vrijgezel, tot een verre kennis hem voorstelde in zijn land van herkomst een bruid te gaan zoeken. Mohammed was het idee wel welgevallen en stoorde zich niet aan het veelzeggende feit dat de verre kennis heel toevallig een kandidate wist. Die kandidate was Jamila, een zeventienjarig meisje dat, als hij de koppelaar mocht geloven, in haar dorp bekend stond om haar religieuze gedrevenheid en dan ook de droom van iedere vrome moslimman was. De man had niet gelogen: Mohammed nam inlichtingen en kreeg te horen dat Jamila de Heilige Koran weliswaar niet van buiten kende, maar er ondanks haar jonge leeftijd niet voor terugdeinsde iedereen in haar omgeving die zich niet aan een correcte levenswijze hield met een terechtwijzende soera of hadith om de oren te slaan.
Voor een diepgelovig man als Mohammed, die al twee ongelukkige huwelijken achter de rug had en nog steeds kinderloos was, was de beslissing snel genomen. Binnen het jaar was het huwelijk en Jamila's overkomst geregeld en kon hij zijn piepjonge bruid verwelkomen.
Jamila kreeg snel op rij drie kinderen, twee jongens en een meisje, en ter gelegenheid van hun vijfde huwelijksverjaardag kocht Mohammed een rijtjeshuis met tuin, dat hij stelselmatig begon te renoveren.
Het geluk was echter van korte duur. Op de vooravond van zijn veertigste verjaardag ontsnapte Mohammed ternauwernood aan de dood toen een stelling instortte op de bouwwerf waar hij aan het werk was. Hij kwam er evenwel niet zonder kleerscheuren vanaf. Een schedelbreuk ontnam hem voor de rest van zijn leven zijn smaakvermogen terwijl een letsel aan zijn ruggenwervel hem bijna een jaar werkonbekwaam maakte. Het gevolg was niet alleen dat zijn gezin de ganse tijd op een halve bouwwerf moest leven, maar ook dat ze in de financiŽle problemen kwamen, temeer omdat hij Jamila niet toestond een baan te zoeken. Dit laatste bracht trouwens zware discussies en spanningen teweeg tussen man en vrouw, waarbij de laatste, de waanhoop nabij, er uiteindelijk een imam bij riep om Mohammed op de Islamitische rechten van zijn vrouw te wijzen.
Met tegenzin gaf hij zich daarop gewonnen. Jamila ging in een fabriek werken, waardoor de gezinssituatie gelijklopend verbeterde met de verslechtering van Mohammeds moraal.
Toen hij uiteindelijk opnieuw voldoende hersteld was raadde de dokter hem aan lichter werk te zoeken. Mohammed, koppig en trots als hij was, wilde hier niet van weten en zwoegde zowel thuis als op de bouwwerf tot hij er vlak voor zijn pensionering bijna letterlijk bij neerviel.

Was het lot hem, Ahmed, dan niet veel gunstiger gezind geweest? Zonder diploma, want veel te veel met het voetbalspelletje bezig, van school gegaan, had hij na een dwaaltocht doorheen twaalf stielen en dertien ongelukken op zijn vierentwintigste een baantje gevonden als loopjongen op een maritiem bedrijf. Daar had hij het geluk een baas te treffen die lak had aan diploma's maar des te meer belang hechtte aan gezond verstand, een eigenschap waarover Ahmed, ondanks zijn jaren van lanterfanten op school en telkens weer mislukken op de arbeidsmarkt, meer dan hij zelf besefte beschikte.
Vertrekkende werknemers, ontslagen en verschuivingen binnen het bedrijf deden hem langzaam maar zeker een trapje hogerop de hiŽrarchie schuiven, tot op hij op zekere dag tot zijn stomme verbazing over een eigen kantoor en twee assistenten beschikte.
Dat curriculum naast dat van Mohammed leggen, deed hem zowaar het schaamrood op de wangen krijgen.

 

feedback van andere lezers

  • ppe
    knap!

    dit woord klonk wat raar 'rechtevenredig' maar als je niets anders kan vinden tis een klein detail :)
    koyaanisqatsi: Nee, het moet er uit; je hebt gelijk. ;-)
  • ivo
    zoals altijd af
    koyaanisqatsi: (buigt) :-)
  • jack
    Ik vind niets mis met recht evenredig, op voorwaarde dat je het in twee stukken schrijft ;-)
    Het zal toch niet waar zijn zeker: NOG een laag? :-)
    koyaanisqatsi: Bah ja, op een laagske meer of minder zal het niet aankomen. :-P
  • Mephistopheles
    de wereld zou er inderdaad een beetje beter uitzien moest er meer belang gehecht worden aan gezond verstand i.p.v. diplomas. Zelfs idioten als de Winter hebben een diploma. Dat betekent niets.
    koyaanisqatsi: Ik ben idd ook al evenveel idioten met als zonder tegengekomen.
  • manono
    Diploma's, kwaliteiten, ongelukken en curriculum vitae....het is allemaal zeer relatief.
    koyaanisqatsi: Idd...
    (en nogmaals bedankt voor het lezen)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .