writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (36)

door koyaanisqatsi

Halima hoorde het nieuws aan met een onbewogenheid die hij niet van haar gewend was, wat alleen maar de omvang van haar verbazing verklaarde.
Toen hij uitgepraat was bleef ze hem, zoekend naar de woorden die de juiste respons moesten formuleren, seconden lang zwijgend aanstaren.
'Je kijkt me aan alsof je een spook hebt gezien,' grijnsde hij, ongemakkelijk door haar starre blik.
'Wat kan je daar nog op zeggen?' reageerde Halima koel. 'Ik kan mijn zuster geen ongelijk geven. Als ik in haar plaats geweest was, had die overval waarschijnlijk al volstaan om te scheiden.'
'Tja, die overval tot daar toe, die kan je nog als een stommiteit beschouwen…'
'Ga dat maar eens aan het getraumatiseerde slachtoffer vertellen,' zei Halima geďrriteerd. 'Jullie mannen relativeren zo'n zaken altijd. Misschien, heel misschien, zou je nog van een stommiteit kunnen spreken als hij een jaar of achttien was geweest. Maar hij was wel al een volwassen man, met een gezin! Had hij daar niet aan kunnen denken voor hij de stoere ging uithangen?'
'Hij zat zonder werk, Halima.'
'En wat dan nog? Er zitten duizenden mensen zonder werk. Wat zeg ik? Over de hele wereld miljoenen! Als die zich morgen allemaal in de criminaliteit storten, staat de aardbol binnen de kortste keren in brand!'
Waarom zit ik Suleiman eigenlijk te verdedigen? dacht hij, terwijl Halima naar de keuken slofte. Had hij Samia niet in de ellende gestort, dan zat ik niet met een rottend geheim opgezadeld.
'Zal ik het eten brengen?' riep Halima.
'Mij goed,' antwoordde hij.
'Roep jij de kinderen?'
Hij stond recht, liep de gang in en riep naar boven dat het eten klaar was. Blijkbaar heerste er grote honger bij de meisjes want nauwelijks enkele seconden later verschenen Farida, Zainab en Imane aan de trap.
'Wat eten we, papa?' vroeg Zainab terwijl ze haastig de trap afdaalde.
'Geen idee,' antwoordde hij.
Hij liep de woonkamer binnen en zag een groot bord met couscous, gemengd met groenten en stukjes kip op tafel staan.
'Papa's lievelingsgerecht,' zuchtte Zainab in zijn kielzog. 'Weeral…'
'Wat bedoel je daarmee?' vroeg hij.
'Dat we weeral couscous met groenten en kip eten,' lachte Zainab.
'We kunnen je altijd op water en brood zetten.'
Hij probeerde een gekscherend toontje in zijn stem te leggen, maar het lukte niet. Er ging te veel door zijn hoofd om een goed humeur te krijgen.
Zainab liep door naar de keuken om glazen te halen. Farida ging haar achterna en bracht het bestek en de kan met water mee. Imame was meteen aan tafel gaan zitten en geeuwde.
'Ben je moe, meisje?' vroeg hij.
Imane schudde het hoofd.
'Ik heb gestudeerd,' zei ze, 'net als mijn zussen.'
'Oh, en wat heb je dan gestudeerd,' wilde hij weten.
'Van alles,' antwoordde het kleintje.
Halima, Zainab en Farida schoven mee aan tafel. Terwijl Halima Imane's bord vol schepte, vroeg ze: 'En heb je met de jongens gesproken?'
Dat was hij domweg vergeten! Met de bedoeling Nordin en Ayub de kans te geven wat stoom af te laten was hij met hen gaan voetballen, en daarna was de ware reden voor zijn bezoek aan hen volkomen uit zijn gedachten gegaan. Maar hij antwoordde Halima van wel, niet om zijn tekortschieten te verzwijgen maar omdat hij ervan overtuigd was dat hun nieuwe voetbaluitrusting en het partijtje voetbal dat ze samen hadden gespeeld hen veel gelukkiger hadden gemaakt dan eender welke betuttelende preek had kunnen doen.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    sterk en mooi
    koyaanisqatsi: En lekker... (couscous met groenten en kip dus) :-)
    Thnks Ivo.
  • Ghislaine
    Toegewijde gedachten zijn voor mannen lucht.
    koyaanisqatsi: :-(
  • ppe
    prachtig stuk

    je zou kunnen vragen waarom alweer?
    alleen die discussie (en monoloog van Ahmed ook trouwens) met Halima is genoeg om hier uitstekend voor te tekenen.

    dat is iets wat we vaak doen allemaal: iets/iemand verdedigen en tegelijk pratend met zichzelf beseffend dat we doen het maar niet weten waarom

    voila hoe dieper in de geest, gedachten en belevingen van de mens hoe mooier
    koyaanisqatsi: Auteur buigt nederig voor het compliment. ;-)
  • jack
    Toegewijde gedachten zijn voor mannen lucht? Hmmm, ik moet toegeven dat ik dat soms ook denk... :-D
    Rottend geheim vind ik treffend uitgedrukt. Net het gevoel dat ik er soms bij heb (of zou hebben, mocht ik een geheim hebben ;-) ).
    Ana min Laakdal, maar ik heb ook jaren in antwerpen gewoond, op het zuid. :-)
    koyaanisqatsi: Laakdal... Mmm, iets dichter bij Mekka dan het Zuid... :-D
  • Mephistopheles
    Toegewijde gedachten zijn voor mannen lucht?
    Tiens Tiens, welk van de twee geslachten is het dan die het grootste deel van de geschiedenis geschreven heeft? Want vrouwen waren het niet.
    koyaanisqatsi: Probeer maar eens te leven zonder lucht. ;-)
  • manono
    Het blijft vlot lezen.
    koyaanisqatsi: Thnks
  • Wee
    En weer zo mooi ...
    xxx
    koyaanisqatsi: xxx
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 1 lid: Koyaanisqatsi.