writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (45)

door koyaanisqatsi

Opgebeurd door het eerste goede nieuws sinds lang keerde Ahmed naar huis. Daar aangekomen trof hij Hassan aan de deur met een gezicht dat op onweer stond.
'Salaam'aleikum, Broeder,' zei hij met uitgestoken hand.
''Leikum's'laam,' mompelde Hassan. Hij verhuisde een grote bruine envelop van zijn rechterhand naar zijn linker en schudde Ahmed de hand. 'Ik heb nog maar net aangebeld.'
'Ik denk niet dat er al iemand thuis is, dus je treft het dat ik er net aankom,' zei Ahmed.
Hij ging in zijn broekzak, pakte zijn sleutel, opende de deur en liet Hassan binnen.
'Het hoop dat ik je niet stoor,' liet deze zich ontvallen.
'Absoluut niet, ik heb niks om handen,' zei Ahmed. 'Zal ik thee zetten?'
'Nee, dat hoeft niet,' zuchtte Hassan, 'een glas water is goed.'
Ahmed verzocht zijn gast in de salon te gaan zitten. Hassans toestand verontrustte hem. Voor zo ver Ahmed zich kon herinneren was hij altijd goedgehumeurd en nu had het er alle schijn van dat er donkere wolken boven zijn hoofd hingen. Hij haastte zich naar de keuken, schonk een glas water uit en begaf zich met een mengeling van ongerustheid en nieuwsgierigheid naar de salon.
'Aan wat heb ik je bezoek te danken, Broeder?' vroeg hij, terwijl hij het glas op de salontafel zette.
Hassan gaf een dankbare hoofdknik, reikte Ahmed de grote bruine envelop aan en keek gegeneerd weg.
'Dit zat vanochtend in de brievenbus, geadresseerd aan Rania,' zei Hassan, hees.
Ahmed stak zijn hand in de envelop en voelde een boekje van glad papier zitten dat hij na een lichte aarzeling tevoorschijn haalde.
'Je zal wel weten wat Beurettes zijn?' vroeg Hassan, nog wat heser.
Ahmed wendde onmiddellijk zijn blik van het boekje af, knikte, liet de envelop en het boekje op de salontafel vallen en slaakte een diepe zucht.
'D'r zit een briefje bij,' zei Hassan, met zijn kin naar de envelop wijzend.
Met tegenzin stak Ahmed zijn hand opnieuw in de envelop. Daar vond hij een uit een ruitjesschrift gescheurd blad waarop met slordig gestempelde letters 'Neem hier eens een voorbeeld aan, achterlijk kwezel' te lezen stond.
Overvallen door mentale vermoeidheid wreef Ahmed zich in het gezicht. Hij blies door zijn neus, begon uit ongemak naar de grond te staren en zei: 'Ik zou er niet te zwaar aan tillen, Broeder. Het zijn idioten.'
'Mijn dochter is een heldin op school,' zei Hassan, 'maar haar leven staat op zijn kop. Ze is nog een kind maar dat heeft de pers er niet van weerhouden een duivelin van haar te maken. En nu krijgt zich ze dit in haar handen gestopt.'
'Hoe reageerde ze?' wilde Ahmed weten.
'Da's nog het ergste van al,' antwoordde Hassen ontdaan, 'ze was niet eens geschokt! Integendeel, ze heeft haar ogen de kost gegeven. Als ik dat vod niet uit haar handen had gesleurd zat ze er waarschijnlijk nog in te bladeren!'
Ahmed durfde het eindelijk aan heel even een bestuderende blik op het boekje te werpen.
"Beurettes Salopes" luidde de titel, en de foto op de voorpagina liet niets aan de verbeelding over.
Hij stelde zich de vraag hoe Farida zou gereageerd hebben en moest toegeven dat de kans heel groot was dat haar reactie weinig van die Rania zou hebben afgeweken.
Waren Rania en Farida nog wel kinderen? vroeg hij zich af. Natuurlijk, in zijn ogen en die van Hassan wel, maar in werkelijkheid…
'Wat kan ik zeggen, Broeder?' zei hij met een diepe zucht, 'onze kinderen worden blootgesteld aan zaken waar wij maar weinig kunnen tegen beginnen.'
'Ik ga klacht neerleggen bij de politie!' zei Hassan. 'Want dit gaat erover!.'
Ahmeds lauwe houding wekte duidelijk strijdvaardigheid in hem op. Hij stond recht, graaide het pornoboekje zonder een greintje respect van de salontafel en liet het als een rottende bananenschil in de envelop vallen.
Ahmed kreeg het niet gedaan enige instemming te laten blijken.
'Drink je niet eerst je glas leeg?' vroeg hij. 'Tenslotte gaat het politiebureau niet lopen.'
'Nee, bedankt,' bromde de Hassan, 'ik had vanochtend al meteen moeten gaan. Want hoe sneller ik die vuiligheid kan afgeven, hoe beter.'
Ditmaal verklaarde Ahmed zich akkoord, ook al was hij er zeker van dat zijn eigen mannelijke aard lang niet zoveel discipline aan de dag zou kunnen leggen.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Ik zie dat ik niet de enige ben die hier heel wat in te halen heeft...
    Ik blijf volgen!
    koyaanisqatsi: Doe rustig verder, Jackske.. :)
  • ppe
    hehe
    ik had helemaal iets anders verwacht in de envelope :) zal maar niet zeggen wat...

    leuk geschreven met spanning die goed opbouwt
    koyaanisqatsi: Je hebt me anders wel nieuwsgierig gemaakt... ;-)
  • ivo
    de spanning blijft hangen en dat is altijd goed
    koyaanisqatsi: blij dit te lezen, want zelf heb ik mijn twijfels over de spankracht.
  • Mephistopheles
    'k ging iets zeggen over de spanning, maar mijn collega's hierboven hebben dat al gedaan.
    Ik ga mij in elk geval inspannen om mijn inhaalstocht op deze betekenisloze woensdagochtend nog eventjes verder te zetten.
    Je krijgt een spannende uitstekend.
    koyaanisqatsi: Shukran!
  • manono
    Is 'Beurettes' een slang woord? Ik ken dat woord niet. Vind het ook niet in de Larousse.
    koyaanisqatsi: "beur" en "beurette" kan je idd slang noemen. Afkomst: Frankrijk en verwijzend naar Noordafrikaanse inwijkelingen.
  • Wee
    Na wat gegoogel weet ik het ook.
    Laf om zoiets naar zo'n meisje te sturen.
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .