writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (48)

door koyaanisqatsi

De doodsbedreigingen aan het adres van de schooldirecteur hadden vanzelfsprekend het teeveejournaal en de krantenkoppen gehaald. En hoezeer de actievoerdsters hun afkeuring ook lieten blijken, ze kregen van de publieke opinie de rekening gepresenteerd. Kranten en weekbladen publiceerden aan de lopende band lezersbrieven die brandhout maakten van de hoofddoekdraagsters. En hoe afgezaagd de retoriek ook mocht wezen, hij werd herhaald en herhaald alsof het een absolute waarheid betrof.

'Wat vind jij daar eigenlijk van, Ahmed? Per slot van rekening ben jij toch een gematigd moslim, als ik me niet vergis.'
Ahmed verslikte zich haast in zijn koffie. Opeens waren alle ogen in de refter op hem gericht. Niet dat het er veel waren -de meeste collega's gingen buiten lunchen-, maar het waren er beslist voldoende om hem de indruk te geven dat hij zich plots in een beklaagdenbank bevond.
Hij sloeg zijn boek dicht, en keek Costas, aangezien deze zowat de laatste was waarvan hij zo'n vraag had verwacht, met een enigszins veroordelende blik aan.
Costas leek zijn reactie meteen te begrijpen. Hij sloeg de ogen neer en begon traag van zijn koffie te slurpen, hopend dat Ahmed een kort en bondig antwoord zou geven nog voor hij zijn kopje weer op tafel had.
'Als je het mij vraagt, Costas,' zei Ahmed, half zuchtend, 'bestaat er niet zo iets zoals als een gematigd moslim. Een moslim IS gematigd, anders is hij in mijn ogen geen moslim.'
'Spijtig genoeg denken de meesten daar wel helemaal anders over.'
Nu is het hek hier helemaal van de dam, dacht Ahmed, die zijn boek maar weer in zijn aktetas opborg. Hij keek naar de jonge vrouw die de opmerking had gemaakt; een interimkracht waarvan hij telkens weer de naam vergat, wat de zaken bemoeilijkte om haar beleefd van antwoord te dienen.
'Wie bedoelt u met 'de meesten', juffrouw?' vroeg hij, 'en hebben ze misschien allemaal persoonlijk hun mening aan u te kennen gegeven?'
'Komaan, meneer,' reageerde jonge vrouw gepikeerd, 'je kan de teeveeknop niet omdraaien of je ziet een moslimmassa tegen alles wat niet in hun kraam past tekeer gaan.'
Ahmed knikte.
'Weet u hoeveel moslims er in de wereld zijn, juffrouw? Ettelijke miljoenen. En hoeveel ziet u er dagelijks moord en brand schreeuwen?'
'Je zal toch moeten toegeven, Ahmed,' kwam Costas tussenbeide, 'dat er meer problemen zijn met moslims dan met andere bevolkingsgroepen.'
'Er zijn eeuwen nauwelijks problemen geweest met moslims, Costas, hoe verklaar je dat? Trouwens, wie heeft de fanatieke religieuzen overal gesteund? Wie heeft jarenlang alle progressieve krachten in de Arabische wereld gedwarsboomd omdat ze een te linkse koers gingen varen?'
'Straks ga je me nog vertellen dat je een communist bent,' grinnikte Costas, in een poging om het gesprek de grappige richting uit te sturen.
'Ik zeg niet dat ik het met de communisten of wie dan ook eens was of ben. Ik zeg alleen maar dat het fanatiek-religieuze monster niet meteen in de moslimwereld zelf gecreŽerd is. Trouwens, moslims hebben zelf veel meer onder de terreur van het fanatisme te lijden dan niet-moslims. Dat zou je misschien ook een keer uit die fameuze teeveebeelden kunnen afleiden.'
'Met andere woorden, meneer,' merkte de interimkracht op, 'komen moslims zodanig slecht overeen dat ze zelfs mekaar naar de strot vliegen.'
'Als u die mensen als moslim beschouwt die het niet zijnÖ' zuchtte Ahmed.
'Tja, ze beschouwen in ieder geval zichzelf als moslim.'
'Een mens kan zich als eender wat beschouwen, juffrouw, maar daarom is hij nog niet datgene dat hij pretendeert te zijn.'
'Maar daarmee hebt u nog steeds niet op meneer zijn vraag geantwoord,' zei de jonge vrouw, met haar hoofd naar Costas wijzend.
Ahmed richtte zijn blik opnieuw op Costas, die zijn spijt het hoofddoekendebat ter sprake te hebben gebracht nog maar nauwelijks kon wegsteken.
'Ondervindt u er persoonlijk enige hinder van als iemand een hoofddoek draagt?' vroeg hij, zich duidelijk richtend tot de interimkracht maar zonder zijn ogen van Costas af te wenden.
'Het gaat hem over het al dan niet goedkeuren van een symbool van vrouwenonderdrukking, niet over wat mij al dan niet hindert.'
'Maar u bent wel diegene die bepaalt dat een hoofddoek een symbool van vrouwenonderdrukking is?'
'Dat is het toch ook?'
'In dezelfde mate als het verplicht dragen van een stropdas mannen onderdrukt, juffrouw,' antwoordde Ahmed met de glimlach.
Hij sloot zijn brooddoos weer af, stopte ze naast zijn boek in zijn aktetas, stond recht, wenste iedereen nog een prettige namiddag en begaf zich terug naar kantoor.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend ...
    koyaanisqatsi: 't Is natuurlijk weer veel dialoog, maar valt moeilijk te vermijden in dit verhaal (denk ik).
    Thnks ivo.
  • ppe
    wat is er mis met dialoog?
    integendeel zelfs. je wordt helemaal meegenomen in het verhaal en niet beseft dat het allemaal van een hand komt

    inderdaad dit is schitterend alweer
    koyaanisqatsi: THKNS!
    en we zullen dan maar "voort-dialogeren"... ;-)
  • Mephistopheles
    Het laken van mijn kantoor ligt uitgespreid, dus denk dat ik daar ook maar eens heen zal trekken. Zes op een rij vandaag. Dat kreeg Al-Qaida zelfs niet voor mekaar ;)
    groeten.
    koyaanisqatsi: Het schijnt ook dat ze in geldproblemen zitten. Al Qaida failliet? Stel je voor!
  • jack
    Goed stuk. Vooral de stropdas!
    Dat is iets dat westerlingen echt niet kunnen of willen begrijpen he, van die hoofddoek. Niet te geloven, dat blinde misplaatste rechtvaardigheidsgevoel.
    koyaanisqatsi: Blinde misplaatste rechtvaardigheidsgevoel... Of Westerse arrogantie?
  • manono
    't Blijft een moeilijke discussie die mettertijd zal evolueren naar....?

    In elk geval is de vergelijking hoofddoek-stropdas schitterend gevonden maar bij mij haalt ze het niet.
    koyaanisqatsi: Het principe is nochtans hetzelfde: er zijn nog altijd heel wat baantjes waarvoor die stropdas aan MOET. Voor mijn part draagt iedereen een stropdas of een hoofddoek, zolang het maar niet opgelegd wordt door een ander.
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .