writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (55 -1)

door koyaanisqatsi

Iedere keer als hij er kwam leek de buurt groezeliger te worden. Samia en de kinderen moesten er weg, liever nu dan binnen enkele jaren, wanneer de jongens een leeftijd hadden bereikt waarop ze al te vatbaar werden voor slechte vrienden.
Hij overwoog om Samia voor te stellen naar een andere woning voor haar uit te kijken, ook al wist hij dat ze zich niet eens een verhuis kon veroorloven. De familie moest dan maar de handen in mekaar slaan, luidde zijn oordeel, want per slot van rekening was n familielid in de gevangenis al meer dan genoeg.
Hij belde aan, schraapte zijn van de zenuwen droge keel en kon niet uitmaken of hij al dan niet liever Jamila aan de parlofoon zou horen.
'Ja?'
Nu was er geen weg terug: de stem, die kort en krachtig, en daardoor niet al te vriendelijk
klonk, behoorde overduidelijk aan Samia.
'Ahmed' antwoordde hij, een zucht onderdrukkend.
Samia opende deur zonder nog een woord te zeggen. In de gang hing een zoetzure geur, waarschijnlijk afkomstig van n van de appartementen op het gelijkvloers, waar sissende kookgeluiden vandaan kwamen.
Ahmed stapte zo traag mogelijk de trap op, alsof hij daarmee voldoende tijd kon winnen om het onvermijdelijke weerzien met Samia tot in een volgend leven uit te stellen. Samia van haar kant, benaderde de situatie totaal anders. Ze stond Ahmed al op te wachten in de trapzaal, met twee handen steunend op de balkonleuning en haar rechtervoet kruislings voor haar linker geschoven. Haar haren waren los, leken dikker dan normaal en beduidend korter. Ze droeg een eenvoudig zwart kleed dat maar net tot onder haar knien reikte, wat ook al niet van haar gewoonte was.
'Asalaam'aleikum,' zei Ahmed met gedempte stem.
'Aleikum'salaam, antwoordde Samia, iets luider en met sombere ernst.
Toen Ahmed de laatste traptrede had bereikt, maakte ze rechtsomkeer en liep ze haar appartement binnen. Ahmed beschikte over te weinig zelfbeheersing om zijn ogen van haar zachtjes wiegende billen te houden. Gelukkig kwamen Nordin en Ayub hem tegemoet gelopen.
'Aha, de voetballers!' lachte hij geforceerd.
De jongens begonnen te stralen en hem overdreven fel de hand te schudden. Natuurlijk waren ze al in vol voetbalornaat.
'Nordin en Ayub,' zei Samia op een voor haar doen opvallend gebiedende toon, 'ga nog even naar jullie kamer, want ik moet met oom Ahmed praten.'
Dat zat er aan te komen, sprak Ahmed tegen zichzelf terwijl er een koude rilling langs zijn rug liep.
'Thee?' vroeg Samia.
Door de stijgende spanning had hij absoluut geen dorst maar omdat hij er zo ontspannen mogelijk wilde voorkomen ging hij op het aanbod in.
Nadat ze de thee voor hem op de salontafel had neergezet, liet Samia zich traag in een armstoel zakken.
'Hoe gaat het met je?' vroeg hij, waarna hij haastig van zijn thee nipte.
'Het gaat wel, dank je,' antwoordde Samia weinig overtuigend.
Ze boog lichtjes voorover, zette haar ellebogen op haar knien, sloeg haar handen voor haar gezicht, blies diep door haar neus, liet haar handen zakken en zei: 'Ahmed, Farida is enkele dagen geleden hier geweest. Ze vroeg of ik haar aan de pil wilde helpen.'

 

feedback van andere lezers

  • Ghislaine
    Daar komt een heuse oorlog van met als gevolg: dochter terug naar af, Marokkaanse bergenhutjes
    koyaanisqatsi: Geloof het of niet maar in Marokko hebben ze ook heuse steden... (Maar ja, aan mijn vrouw vragen ze ook wel eens of ze aap eet, simpelweg omdat ze uit Afrika komt.)
  • ivo
    wat een situatiie en hoe menselijk voorgesteld, het menszijn straalt uit je verhaal, alsof het een film is die weet waar het over gaat ..
    koyaanisqatsi: Hartelijk bedankt ivo. Aangezien dat toch min of meer de bedoeling is van het verhaal kan ik dit alleen maar als een groot compliment beschouwen. ;-)
  • manono
    Wie had dat nu verwacht! Heel goed bedacht!
    koyaanisqatsi: De verrassingen zijn de wereld niet uit... ;)
  • Mephistopheles
    Ik hang aan je pen. (aan je lippen niet h, dat moet je begrijpen)
    koyaanisqatsi: Allah beware me! ;-)
  • ppe
    opla naar de volgende
    koyaanisqatsi: Yalla!
  • Wee
    Mooie levengreepjes weer. Ik sluit aan bij Ivo.
    O, en bij Mephistopheles :))
    x

    koyaanisqatsi: Het zou nogal een zicht zijn: Al die lezers die aan m'n lippen gaan hangen. (om nog te zwijgen van de pijn die te verbijten valt)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .