writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (60)

door koyaanisqatsi

Jullie die geloven! Wees standvastig voor God als getuigen van de rechtvaardigheid. En laat de afkeer van bepaalde mensen jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij godvrezendheid. En vreest God. God is welingelicht over wat jullie doen. (Soera 5 Vers 8)

Zij, die in voorspoed en in tegenspoed wel doen en zij, die toorn onderdrukken en mensen vergeven; Allah heeft hen die goed doen, lief. (Soera 3 Vers 134)


Vervuld door de vastberadenheid die hem zo plots had overrompeld, kwam de klap des te harder aan. Hij was te laat.
Farida zat naast haar moeder op de divan, met rode, gezwollen ogen. In tegenstelling tot Halima, die zich ogenschijnlijk tamelijk ontspannen zo ver mogelijk naar achter had laten zakken, zat zij op de rand van de zetel, met haar rug lichtjes gebogen en haar ellebogen steunend op haar knieŽn, wezenloos naar de televisie te staren. Het contrast tussen de houdingen van moeder en dochter leek op de subtiele wijze hun onderlinge machtsverhouding te symboliseren.
Ahmed kreeg met moeite een begroeting uit zijn stembanden geperst. Halima groette hem klaar en duidelijk terug, Farida stil, met de krachteloze stem van een verslagene. Om tijd te winnen en zijn gedachten opnieuw te ordenen haastte hij zich naar de keuken om thee te zetten. Terwijl hij het water aan de kook bracht, begaf hij zich terug naar de salon om te vragen of er nog iemand thee wilde. Zowel Halima als Farida schudden het hoofd.
Nu de kogel door de kerk was, zakte zijn strijdbaarheid onder het vriespunt. Alsnog met Halima in de clinch gaan zou het alleen maar erger maken. Toch voelde hij geen boosheid tegenover zijn vrouw. Ook al begon hij zich al zorgen te maken over de gevolgen van haar ingrijpen, toch koesterde hij begrip voor haar, bewonderde hij zelfs de krachtdadige moed waarmee ze Farida haar grenzen had getoond.
Zijn overbodigheid overwinnend slofte hij weer naar de salon. Hij zette zijn kop neer en ging in de armstoel naast de divan zitten, alsof de spanning die er hing de nodige afstand tussen de drie aanwezigen vereiste.
'Farida, ga naar je kamer, ik moet met je vader praten.'
Halima klonk overweldigend, wat hem vreemd genoeg geruststelde omdat het betekende dat er geen discussie zat aan te komen. Zijn vrouw had hem iets te vertellen, mogelijk kort en bondig, en had wat haar betrof het pleit allang gewonnen.
Farida stond recht, drukte de zakdoek die de hele tijd in haar linkervuist verborgen had gezeten tegen haar neus, en begaf zich naar boven. Ahmed keek haar heel even na, stelde met verbazing vast dat zijn oudste dochter er in haar pyjama veel kwetsbaarder uitzag dan op haar leeftijd nog verwacht kon worden, waardoor hij de neiging kreeg Halima alsnog overschot van gelijk te geven.
De stilte die volgde op Farida's wegdeemsterende voetstappen liet zich nauwelijks verstoren door het muzikale programma dat het teeveescherm vulde. Halima bleef nog even zwijgen, alsof ze haar man doelbewust verder in de greep van de spanning wilde duwen, schoof dichter naar hem toe, boog zich lichtjes voorover, haakte haar handen in mekaar en zei: 'Ik heb gedaan wat een moeder hoort te doen: de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van haar kinderen volledig op zich nemen. Niet omdat ik jouw inspanningen op dat vlak tot nu toe niet langer waardeer of ontoereikend acht, maar omdat de besluiteloosheid waarvan je de laatste tijd getuigt me er toe dwingt. Want geef maar gerust toe: als het van jou afhangt of Farida al dan niet de pil mag gebruiken, dan is er op zijn minst een jaar voorbij gegaan voor je er achterkomt of je al dan niet de juiste beslissing hebt genomen; ŗls je al een beslissing zou nemen. Waar of niet?'
Ahmed haalde plompverloren de schouders op en antwoordde: 'Misschien. Maar ik blijf erbij dat we samen hadden kunnen beslissen.'
'En wat was jouw keuze dan?'
Zijn gedachten sprongen enkele tientallen seconden terug. Farida liep opnieuw langs hem heen, in haar veel te meisjesachtige pyjama, wat hem, nu hij gedwongen werd er nogmaals over na te denken, al te zeer had beÔnvloed.
'Ik had eerst jouw mening willen horen. En dat zeg ik niet om mijn standpunt achter dat van jou te verschuilen maar omdat ik van oordeel ben dat jouw standpunt er meer toe doet dan het mijne. Ten eerste omdat je Farida's moeder bent en ten tweede omdat je zelf een vrouw bent. Want ik kan als man niet met een ongewenst kind opgezadeld geraken en dus blijft mijn inlevingsvermogen hoe dan beperkt.'
Halima kreeg de vreemde glans van tevredenheid tegen wil en dank over haar gelaat. Ze boog zich lichtjes voorover, liet haar onderarmen op haar dijen rusten en zei: 'Ik kon me vanochtend niet meer houden. Ik heb Farida om half zeven uur uit bed gehaald, haar verteld wat ik te weten was gekomen, haar duidelijk laten verstaan hoe ik over haar handelswijze dacht, gezegd dat ze die jongen een keer moest voorstellen en dat ik daarna met haar naar de dokter zou gaanÖ'
'En?' vroeg Ahmed, na een lichte aarzeling omdat Halima's stem stokte.
'Farida is in huilen uitgebarsten. En toen ze uitgehuild wasÖ'
Ahmed kwam overeind en ging naast Halima zitten. Er kwamen tranen in haar ogen maar ze weigerde halsstarrig hen de vrije loop te laten.
'Het hoeft allemaal niet meer, zei ze. Ze heeft het gisteren uitgemaakt. Ze is er vrijdag achter gekomen dat fameuze Axel een weddenschap had afgeslotenÖ Dat hij erin zou slagen een moslima in zijn bed te krijgen.'
Er klonk geen zucht van woede of droefheid doorheen Halima's woorden, maar des te meer verbazingwekkende nuchterheid. Zo zat het leven nu eenmaal in mekaar, zo'n mensen waren er nu eenmaal. Het deed geen afbreuk aan Farida's verlangens, die gevoed door verliefdheid en ontluikende volwassenheid, al te menselijk waren, of aan haar beslissing om aan de wens van haar dochter toe te geven. Beide hadden een beslissing genomen vanuit hun hart, de ene als verliefde jonge vrouw, de andere als moeder, en de beschaming van hun vertrouwen was de verantwoordelijkheid van een derde: een snotneus voor wie een meisje dat het brandmerk van een constant onder vuur liggende religie met zich meedroeg, het onderwerp van een vulgaire weddenschap mocht zijn.
Ahmed voelde langs alle kanten golven van opluchting, met schuimende randen van medeleven en machteloosheid aanrollen. Het vuur van liefde voor zijn vrouw en zijn dochters, onblusbaar brandend in de kern van zijn hart, wakkerde aan tot een enorme vuurzee, zo intens dat er geen ruimte in zijn universum overbleef om die halfgare idioot, die zijn kind had beschouwd als een te verwedden stuk vlees, naar de hel te verwensen. Hij graaide de afstandbediening van de salontafel, schakelde de teevee uit, pakte Halima bij de hand, trok haar overeind en leidde haar terug naar boven, naar de slaapkamer.






 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend mooi geschreven en de wreedheid van de mens blijft woekeren in de ondertoon van dit schrijven ..
    koyaanisqatsi: Geen wreedheid is de mens vreemd, dat staat wel vast.
    Thnks ivo.
  • manono
    De beschrijving van de houding in de sofa van moeder en dochter : schitterend.

    Halima is haast goddelijk in haar wijze 'approach' maar jij als schrijver neemt dan weer een stap terug (de weddenschap')
    Zo is het maar.

    'Kogel door de kerk' vond ik wel vreemd als gekozen uitdrukking.
    Het zal aan mijn 'vooroordelen' liggen.

    Verder vind ik deze weddenschappen normaal voor adolescente mannen. Het is aan de ouders om ervaren en wijs te zijn om hun dochters hier over in te lichten. Wees maar zeker dat de oren van de dochters gespitst zijn wanneer die 'trofeeŽnjacht' wordt aangeboord.


    koyaanisqatsi: 'Kogel door de moskee' is nog niet van toepassing... :-)

    Ik vind zo'n weddenschappen op zijn minst van een serieus gebrek aan respect getuigen. (Ook toen ik zelf nog een snotaap was, maar dat zal dan wel aan mijn opvoeding gelegen hebben.)

    Hartelijk dank manono.
  • mephistopheles
    Mannen die wedden dat ze een bepaalde vrouw in bed kunnen krijgen zijn klojo's. Ben ook jong, maar daar heb ik me nooit mee beziggehouden. ik wed liever voor een goede fles..

    met kogel door de synagoge ga je trouwens ook niet moeten afkomen denk ik...
    koyaanisqatsi: Ik heb het zo al moeilijk met wedden... (is haram trouwens, ;-)
    Ja, kogel door de synagoge, dat neerschrijven levert je op zijn minst een proces wegens antisemitisme op.
  • ppe
    heel mooi beschreven
    dit is erg goed
    koyaanisqatsi: Alweer hartelijk dank, ppe.
  • Wee
    Echt prŠchtig, Koyaanisqatsi. Halima heeft het goed aangepakt (dacht ik wel :)).
    Eigenlijk vind ik 'kogel door de synagoge(l)' wel heel poŽtisch klinken :)
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .