writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (66)

door koyaanisqatsi

O, gij die gelooft! Vermijdt in het algemeen verdenking want achterdocht is een zonde. En spioneert niet, noch belastert elkander. Lust iemand onder u het vlees van zijn dode broeder? Gij verafschuwt het zekerlijk. Vreest Allah voorzeker, Allah is Berouwaanvaardend, Genadevol. (Soera 49 Vers 12)


Ahmed ging na zijn bezoek aan Samia niet naar huis. Er zat nog een andere, weliswaar kleinere vlek op zijn ziel, maar nu hij zich in een stadium van loutering bevond achtte hij het moment rijp om ook hier komaf mee te maken.

Omdat Rania, die op het punt stond om weg te gaan, opendeed kreeg zijn vastberadenheid heel even een deuk, maar van zodra hij binnen was en Hassan hem hartelijk verwelkomde nam zijn plichtsbesef opnieuw de bovenhand en bereidde hij zich voor om zijn gastheer met de beschamende geruchten te confronteren die over zijn dochter de ronde deden.
Het bleef nochtans niet gemakkelijk de zaak ter sprake te brengen, temeer omdat hij er zelf van overtuigd was dat er enige waarheid in schuilde, waardoor hij zich tegen beter weten in medeplichtig voelde aan de achterklap die ondertussen de vorm van een publiek geheim had aangenomen.
Terwijl hij zo subtiel mogelijk zijn hart luchtte, hoopte hij dat Hassans reactie hem er niet toe zou dwingen zijn eigen mening kenbaar te maken. De blik waarmee Rania's vader hem aanhoorde schoof echter alsmaar meer op van ontspannen naar onderzoekend, waaruit hij opmaakte dat Hassans gedachten niet van plan waren het einde van zijn relaas af te wachten om op zoek te gaan naar de mogelijke verspreiders van de geruchten. Hij begon er dan ook rekening mee te houden tot een bekentenis te moeten overgaan en calculeerde zelfs de mogelijkheid in een confrontatie met een verbolgen vader te moeten aangaan.
Maar tot zijn verbazing toverde Hassan, toen zijn uiteenzetting ten einde liep, een tevreden glimlach op zijn lippen, waarop hij heel even dacht te worden uitgelachen, alsof zijn boodschap te ridicuul was om waar te zijn.
Hassan knipoogde, wiegde zijn hoofd een paar keer geamuseerd heen en weer en verduidelijkte: 'Beste Broeder, ik kan onmogelijk uitdrukken hoezeer ik je moed waardeer, die aan je stem te horen duidelijk gepaard gaat met grote bezorgdheid aangaande mijn gezin. Laat me daarom eerst en vooral die bewonderenswaardige bezorgdheid van je wegnemen: Rania en de imam zijn verloofd. De geruchtenmolen zit er dus niet zo ver naast…'
Ahmeds verbazing was te groot om opluchting gewaar te worden. Hij forceerde zich om Hassan te feliciteren terwijl hij onbewust de verloving van Rania en de iman begon te vergelijken met de afgesprongen relatie van Farida. Blijkbaar lag er een grote kloof van rijpheid tussen beide meisjes, die duidelijk in het voordeel van Rania sprak en waardoor hij zich begon of te vragen of hij zijn oudste dochter op het gebied van volwassenheid niet een beetje had overschat. Farida zag hij zich in alle geval niet verloven met een veel oudere imam, en dat was misschien maar goed ook aangezien Rania's verloving hoogstwaarschijnlijk het einde van haar studies betekende; een vooruitzicht dat nooit zijn goedkeuring zou krijgen aangezien hij erop stond dan zijn dochters zich zouden wapenen tegen een al te afhankelijk bestaan van een man.
'Het heuglijke nieuws zal de roddelaars wel gauw de mond snoeren,' zei hij, terwijl hij in wezen wilde vragen of het niet jammer was dat een verstandig meisje als Rania vroegtijdig in het huwelijksbootje stapte.
Hassan gaf een hoofdknikje en zei: 'Ik denk we inderdaad maar beter zo gauw mogelijk werk van maken de bekendmaking.'
Ahmed kon het daar alleen maar mee eens zijn. Hij stond recht met de bedoeling om afscheid te nemen maar Hassan drong aan om nog even te blijven.
'Een paar minuten dan,'gaf hij uit toe, 'want ik heb nog het één en ander te regelen.'
Nu hij van het ongemak van de aan zijn geweten knagende roddel was verlost, voelde hij een dringende behoefte opwellen om bij Halima verslag uit te brengen van zijn bezoek aan haar zuster. Hij weigerde dan ook beleefd de aangeboden thee en dadels en luisterde slechts met een half oor naar Hassans lofrede aan het adres van zijn toekomstge schoonzoon.
Dat de imam een bijzonder man was wilde Ahmed gerust beamen, al was excentriek misschien een betere omschrijving. Terwijl Hassans woorden als steeds dunner wordende rook doorheen zijn gedachten kringelde riep hij de herinnering op aan zijn bezoek aan de imam zijn kantoor en het sombere verhaal dat de man toen had opgehangen van zijn verblijf in het Midden-Oosten. Nu hij daaraan terugdacht, drong de overtuiging tot hem door dat Rania voor een zware opdracht stond. Samenleven met een complexe geest die een zwaar trauma had verwerkt vergde een aanzienlijke dosis geduld en inlevingsvermogen, eigenschappen die men eerder terugvond bij mensen die naar het buigzame neigden dan bij assertieve personen zoals Rania.
Geïrriteerd door zijn onvermogen om het aangekondigde huwelijk positief te benaderen, liet hij Hassan opnieuw verstaan dat hij moest vertrekken. Hij feliciteerde zijn gastheer nogmaals, verzocht hem om zijn gelukwensen ook aan zijn echtgenote en dochter over te maken en drukte hem op het hart dat hij de weg naar buiten alleen kon vinden. Hassan stond er evenwel op hem tot aan de voordeur te begeleiden en kon het niet laten zijn waardering voor Ahmed te blijven herhalen tot deze hem de hand had geschud en de deur achter zich in het slot had laten vallen.

 

feedback van andere lezers

  • manono
    Van het ene in het andere.
    koyaanisqatsi: Het wordt feesten geblazen daar! Drie huwelijken in het verschiet!
  • ivo
    ongelofelijk hoe je de popjes weet te bespelen en het ene in het andere weet te vergieten ...
    koyaanisqatsi: (buigt)
  • Mephistopheles
    je krijgt ze zelfs aan het dansen die popjes
    koyaanisqatsi: Zo blijkt nog ook, inderdaad. ;-)
  • ppe
    dit noemen ze 'conflict' opbouwen op zo n manier dat je nog niet eens opmerkt
    twee 'interpretatie's ' staan tegenover elkaar
    benieuwd wat het gaat brengen
    koyaanisqatsi: In alle geval geen zogezegde 'botsing der culturen'...
    ;-)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .