writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Zo moe, zo moe…

door GoNo2



Hij is de eenzaamheid meer dan kotsbeu. Al die avonden alleen tegen zichzelve en de muren praten brengen geen zoden aan de dijk. Op kroegentocht kan hij niet gaan, daarvoor is z'n inkomen te klein. Werkloos zijn, aan de kant gezet, van geen tel meer in een maatschappij waar alles draait om geld. Komt er nog bij dat hij de gezegende leeftijd bereikt heeft van vijfenvijftig jaren. Vroeger was men oud als men de zeventig gepasseerd was, nu is het op middelbare leeftijd. Met een beetje geluk krijgt men z'n brugpensioen op vijftig jaar. Afgeschreven, uitgerangeerd, op een zijspoor gezet.
Hij is niet van het type dat constant aan de toog z'n grote gelijk moet halen. Hij is meer voor het bezadigde, het observeren, het luisteren naar andermans miserie. Hij is bang om alleen oud te worden, afhankelijk te zijn van de goodwill van andere mensen. Bang om behandeld te worden als een klein kind.
Het leven heeft hem getekend, geboetseerd alsof hij van klei was. Heropgevoed tot wat de normen voorschrijven, in ganzepas, in 't gelid en zeker niet buiten de lijntjes kleuren. Hij verlangt naar de warmte van een vrouw, de tederheid die hij nooit echt heeft gekend. 't Is hem niet om de seks te doen, het hoort er wel bij, maar 't moet van twee kanten komen. Opgedrongen seks hoeft voor hem niet. Daarvoor heeft hij teveel respect voor een vrouw. Komt waarschijnlijk omdat hij nooit z'n moeder gekend heeft. Zoekt het ideaalbeeld in iedere vrouw. Is daardoor een speelbal in de handen van gewiekste oplichters die er alleen maar op uit zijn hem het weinige geld dat hij heeft afhandig te maken. Waar ze keer op keer in slagen, gezien z'n goedgelovigheid. Liefde kost geld tegenwoordig.
Hij begrijpt het niet meer. Z'n verstand staat op nul, z'n blik op oneindig. Vraagt zich af wanneer God hem eindelijk eens wat geluk zal schenken. Maar God heeft geen gehoor aan z'n smeekbeden. De duivel daarentegen meesmuilt en broedt een duivels plannetje uit. Waar hij, de verlichte geest, weer eens zal inlopen. Voor de zoveelste keer. Telkens de laatste keer.

" Wat heeft het leven toch voor zin
als ik niemand heb die ik bemin…"

Zullen waarschijnlijk z'n laatste woorden zijn. Hij vecht tegen z'n tranen, maar ze blijven komen. Zomaar. Tranen rollen als parels over z'n wangen, parels voor de zwijnen. Die worden vroeg of laat ook naar de slachtbank geleid. Waar ze nadien broederlijk naast elkaar hangen, voor eens en altijd verbonden met elkaar. Eenzaamheid is geen goede raadgever, liefdeloos door 't leven gaan evenmin. Ze zeggen hem " blijf niet bij de pakken zitten, doe er iets aan…". Maar hij heeft de moed en de kracht niet meer om verder te vechten, hij wil slapen, dromen van toen alles nog goed was,. Hij is zo moe, zo moe…

©GoNo

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Ja zo zijn er zoveel, (net zo naief in de liefde als ik)
    Mooi hoe je het beschreven hebt. Moe is hij, de hoofdpersoon, ontmoedigd en hij heeft zichzelf ook uitgerancheerd. Ik nodig zulke mensen uit....en die ...., < : ))),
    Ik hoop dat hij een stuk naar de krant zal schrijven, lotgenoten opzoeken Zetten ze samen een theaterstuk op hierover....
    Als hij een beetje schrijven kan, gevoel voor humor heeft, kan hij het begin zijn van een maxibeweging....want geluisterd word er wel en gelezen wordt er over hem ook, door zijn lotgenoten.
    GoNo2: Dankuwel!
  • manono
    't Is een vicieuze cirkel die vraagt om doorbroken te worden. Is er geen buurtwerking die verlegen zit om een organisator, iemand die de koffietafel openhoudt enkele uren per week, of een andere sociale werking? Soms begint het met iets heel dom...

    Je hebt deze toestand treffend beschreven.
    GoNo2: Dankuwel!
  • Magdalena
    Indrukwekkend en... zo herkenbaar!
    Als je eindelijk begrepen hebt dat de woorden 'volwassen zijn' betekenen dat je enkel en alleen op jezelf kunt rekenen als het leven keihard wordt... is het te laat.
    Het is zo vreemd dat diegenen die geen zier om anderen geven, gigantische spaarboekjes opbouwen terwijl ze compleet onverschillig in luxewagens voorbij armoede rijden, er in hun oude dag zo veel beter voor staan dan wie levenslang dacht dat liefde loont en betrokkenheid een mooier doel is dan geld...

    We zijn dikke vette onzin wijsgemaakt Noël.
    Kan kunst de wereld nog redden???
    GoNo2: Dankuwel!
  • silvia
    schitterend geschreven Gono !
    GoNo2: Dankuwel!
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 1 lid: feniks.