writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (22)

door koyaanisqatsi

Het was de eerste keer dat Max zich in de vergaderzaal van het huis bevond; een grote kamer op het gelijkvloers waar zes opgezette harnassen als spookridders de wacht hielden over twee immense boekenkasten, gevuld met encyclopedieën, filosofische werken, hoogstaande literatuur en citatenboeken.
Nadat hij had ontdekt wat er lag opgeslagen nam hij zich voor Pruisisch Blauw na afloop van de vergadering toestemming te vragen om de verzameling, op papier vereeuwigde, vergaarde kennis en wijsheid op willekeurige ogenblikken te mogen raadplegen.
Eerst was er echter de bijeenkomst, een door Pruisisch Blauw genomen initiatief, om een oplossing te vinden voor het onvermurwbare wantrouwen van het rossige meisje ten opzichte van zijn persoon.
'Laat me één ding duidelijk stellen,' startte Pruisisch Blauw de vergadering, 'er kan geen sprake van zijn dat iemand van kamer verwisselt of een andere kamer neemt dan diegene die hem is toegewezen. Soms lijkt het er hier wel op, door het constante komen en gaan, maar het is hier beslist geen duiventil, en dus dient iedereen zich te houden aan wat er is beslist; ook diegenen die in één of andere onwrikbare overtuiging leven.'
De toon waarop Pruisisch Blauw haar laatste zin afmaakte liet er geen twijfel over bestaan dat ze weinig tot geen begrip had voor het standpunt van het rossige meisje. Max was dan ook van oordeel dat ze de bijeenkomst slechts op poten had gezet om te vermijden dat de hele toestand zou uitdraaien op een klein drama.
'Ik… Ik weet misschien wel een oplossing,' stamelde het meisje, starend naar haar zakdoek die als een speelbal tussen tien nerveuze vingers heen en weer ging.
'Ik luister,' zei Pruisisch Blauw, op het dreigende af.
'Iemand zou me iedere avond voor het slapengaan kunnen omwikkelen…'
'Omwikkelen?'
Het meisje begon hoopvol te knikken.
'Met wikkelfolie.'
Pruisisch Blauw wisselde een korte blik met Max en vroeg: 'En waar mag dat goed voor zijn?'
'Op die manier ben ik beschermd…'
'Beschermd? Tegen wat? Tegen hamerslagen, om het eerste wat in me opkomt te noemen, alvast niet!' gromde Pruisisch Blauw.
Het rossige meisje bracht de zakdoek naar haar neus, snikte en haalde de schouders op. Pruisisch Blauw schudde het hoofd, klakte met haar tong en wierp een blik op het raam.
'Als het de juffrouw zou geruststellen, is het misschien het proberen waard,' opperde Max voorzichtig.
Pruisisch Blauw keek Max met gefronste wenkbrauwen aan, schoof haar stoel naar achter, stond recht en zei: 'Komt u eens even mee.'
Ze wenkte Max naar een hoek van de kamer en fluisterde: 'Waarom stemt u daar zo spontaan, duidelijk en als eerste mee in? Waarschijnlijk gaat ze nu van het idee afzien. Ze vertrouwt u voor geen cent, dus kunnen we wel raden hoe ze uw reactie interpreteert.'
Max moest toegeven dat Pruisisch Blauw mogelijk een punt had. Maar het was te laat om op zijn woorden terug te komen en dus antwoordde hij met een zucht: 'Laten we zien wat ze zegt.'
Ze gingen weer zitten. Het meisje, dat alweer aan haar zakdoek zat te friemelen, keek heel even schichtig op.
'En denk jij iemand te vinden die zich dagelijks met dat foliewerkje wil bezighouden; ook 's ochtends natuurlijk, aangezien je dan weer uit die wikkel moet?' vroeg Pruisisch Blauw.
Max hoorde het meisje al meteen de brunette voorstellen terwijl Pruisisch Blauw met een cynische grijns op haar lippen eerder een onnozel schouderophalen leek te verwachten. Maar het rossige meisje had haar antwoord al klaar want zonder ook maar een fractie van een seconde te moeten nadenken wees ze met haar kin naar Max en zei: 'Hij. Hij is tenslotte diegene die me dwingt maatregelen te treffen.'
Max en Pruisisch Blauw wisselden opnieuw een blik. Pruisisch Blauw begon met een vingernagel op tafel te tikken, maakte een smakkend geluid, haalde diep adem en repliceerde na het slaken van een diepe zucht: 'Hij dwingt u tot helemaal niets, juffrouw, maar als hij de goedheid wil hebben u iedere avond te omwikkelen en elke daaropvolgende ochtend te… ont-wikkelen, tja, wie ben ik dan om daar bezwaren tegen te hebben?'
Het rossige meisje rechtte haar rug en stak haar kin omhoog, alsof ze zonet op grandioze wijze als winnaar uit een politiek debat was gekomen. In een daaropvolgende beweging wendde ze haar hoofd naar Max, die met samengeperste lippen een goedkeuring voor zijn stilzwijgende akkoord probeerde af te smeken bij Pruisisch Blauw.'
'U moet het weten,' bromde Pruisisch Blauw, 'ik heb er zo mijn mening over maar als het zo opgelost geraakt…'
'Dan is het geregeld?' vroeg het rossige meisje.
'Geregeld,' bevestigde Max.
'Mooi,' zei Pruisisch Blauw, waarna ze met een vlakke hand op tafel sloeg. 'Dan verklaar ik deze vergadering voor gesloten en kunnen we ons alledrie met andere dingen gaan bezighouden.'
Belangrijker dingen, dacht Max, die vervolgens wel vergat om Pruisisch Blauw toestemming te vragen om gebruik te mogen maken van de bibliotheek.

 

feedback van andere lezers

  • hettie35
    En zo verstoffen boeken, mooi weer hoor.
    Groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: thnks hettie
  • jack
    Hmm dat komt weer als een verrassing, want ik had me dat huis niet bepaald voorgesteld alsof het zo'n rijkelijke bibliotheek zou bevatten... en dat inwikkelen; dat surreëele sfeertje is en blijft subliem!
    koyaanisqatsi: auteurtje buigt nederig het hoofd...
  • Mephistopheles
    interessant zo'n bibliotheek met opgezette harnassen. Benieuwd welke werkjes ertussen zitten, zegt immers veel over de bezitter.
    koyaanisqatsi: 'alles over heraldiek'?
  • tessy
    Ik ben nieuwsgierig naar welk soort boeken Max leest
    koyaanisqatsi: Vieze boeken!! Het is te zeggen: boeken die niet afgestoft zijn en/of onder de koffievlekken zitten. :-P
  • Dora
    MAX!!! Had toch nee gezegd....poehee...
    Maar goed ik was wel weer geboeid, leesgierig..jaja. Wat lichaamstaal leest lekker gelardeerd mee.
    koyaanisqatsi: En die rosse nog wat verder laten zeuren en grienen? Nee, bedankt hoor... :-)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .