writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (25)

door koyaanisqatsi

'U gaat me niet vertellen dit werkje graag te doen.'
Max trok zijn hoofd vanonder het schap en kroop, dankbaar omdat hem een reden werd aangereikt om een korte pauze te nemen, overeind. Hij kwam oog in oog te staan met een jonge vrouw met een fijn brilletje op haar neus en met haar haren, gitzwart en glanzend, in een knotje op haar kruin gebonden.
De vrouw wees naar de emmer naast Max en zei: 'U ziet me er niet echt een poetsman uit.'
Max liet zijn poetsdoek in de emmer vallen, veegde het zweet uit zijn hals en zei: 'Nee, dat klopt. Maar als kruideniershulpje horen zulke zaken er nu eenmaal bij. En, tussen ons gezegd en gezwegen: de schappen hadden hoognodig een beurt nodig.'
'Dat kan ik me inbeelden,' knikte de jonge vrouw met getuite lippen. Ze boog zich lichtjes, als een stijve hark, voorover, met de bedoeling een keurende blik op het onderste schap te richten, maar moest met een pijnlijke grimas haar rug meteen weer rechten.
'Rugproblemen?'
'Dankzij deze schappen.'
'Oh, hebt u hier dan gewerk?' vroeg Max.
'Gewoond,' antwoordde de jonge vrouw met een zucht. 'Ik ben de dochter.'
'O, ja, nu begrijp ik het,' lachte Max.
'Nee, u begrijpt het niet,' repliceerde de vrouw doodernstig, 'u begrijpt er zelfs helemaal niets van.'
'O, ik dacht…'
'Denkt u maar liever niets.' Plots schoot de kruideniersdochter haar rechterarm uit en streek ze met een roodgelakte wijsvinger onder Max' kin. 'Maar zegt u me eens: zijn mijn ouders thuis?'
'Uw vader is in de kelder en uw moeder, ja, dat zal u wel weten veronderstel ik, is nog steeds bedlegerig.'
De kruideniersdochter knikte, graaide in haar handtas en haalde een spray boven waarmee ze zichzelf zuinig begon te bestuiven.
'Ik zou zeggen,' zei ze, de spray weer opbergend, 'ik geef u ook wat parfum, maar wat zou het baten, zolang u zich hier in het zweet staat te werken?'
'Weinig,' beaamde Max.
'Nu, goed,' zuchtte de kruideniersdochter, 'ik ga even naar de kelder. Het zou kunnen dat u binnen enkele ogenblikken opgeschikt zal worden, en niet één maar wel meerdere keren, maar daar hoeft u zich geen zorgen over te maken en u al helemaal niet mee te bemoeien. Of met andere woorden: u komt niet naar de kelder, wat er ook moge gebeuren.'
'Ik kom enkel in de kelder als uw vader of moeder, die ik beide als mijn werkgevers beschouw, daar opdracht toe geven.'
'Dan begrijpen wij elkaar alvast prima,' grijnsde de kruideniersdochter, waarna ze nogmaals met haar roodgelakte wijsvinger onder Max's kin streelde, haar bril wat meer naar achter schoof en zich naar de kelder begaf.

 

feedback van andere lezers

  • hettie35
    Straks droomt Max nog van die roodgelakte nagels., weer graag gelezen.
    Groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: bedankt Hettie :-)
  • Wee
    By the way: ik haat kantklossen, geen geduld, haha.
    x
    koyaanisqatsi: Zelf al had ik het geduld, dan begon ik er nog niet aan. ;-)
  • Mephistopheles
    vraag me af wat er in die kelder te vinden is. Een geheime wijnvoorraad?
    koyaanisqatsi: neeje, nen absinth-voorraad...
  • jack
    Kelders zijn nooit een goed teken ...
    koyaanisqatsi: idd. ;-)
  • Dora
    Met vier zijn we nu... je flikt het em steeds weer.... wat staat ons nu weer te wachten?
    ging???? in haar handtas. Ik zou er een poweetiser woord voor gebruiken.
    koyaanisqatsi: wat staat ons te wachten met vier? een partijtje klaverjassen?
  • elpe
    Lekker spannend....
    Je moet eens nalezen is het "U" of "UW"?.....
    koyaanisqatsi: zal ik doen... thnks ;-)
  • tessy
    Leuk nu de dochter er ook nog bij..het is alsmaar spannender aan het worden..ik blijf nieuwsgierig naar het vervolg
    koyaanisqatsi: dan zijn we al op zijn minst met twee! ;-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .