writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (29)

door koyaanisqatsi

Weerkerend gekrijs schudde Max uit een diepe slaap. Zonder zich te verroeren, zijn ogen in het donker starend, spitste hij de oren. Het geluid deed hem denken aan het venijnige, enerverende gekras van een papegaai en galmde met een metalige bijklank door het slapende huis.
Slaapdronken kroop hij uit bed om tegen beter weten in naar het raam te lopen. De verlatenheid van de straat bevestigde slechts wat hij al wist: het kabaal kwam uit het huis zelf. Verwensingen mompelend stapte hij in zijn broek, want n ding was wel zeker: als het gekrijs het zwijgen niet werd opgelegd, zou hij geen oog meer dicht doen.
Hij moest even aan Pruisisch Blauw denken, die hem een paar nachten eerder duidelijk had laten verstaan dat 's nachts rond hossen niet op prijs werd gesteld, maar ervan overtuigd een geldige reden te hebben om zijn kamer te verlaten, zette hij door. Zijn ergernis zo goed mogelijk intomend trok hij de deur met een zwaai open, een al te bruuske handeling die hem bijna een hartstilstand bezorgde. Want een fractie van een seconde later stond hij oog in oog met een breedgeschouderde, gemaskerde man die niet in het minst leek te schrikken van de totaal onverwachte confrontatie.
Max probeerde een geluid uit te stoten maar zijn stem liet het afweten. Zijn verlammende angst werd niet zozeer gevoed door de onmiskenbare spiermassa die voor zijn neus stond maar door het zowel identiteits- als emotieloze, hagelwitte masker, van waarachter een stel zwarte ogen hem zonder enige verwachting aankeken. De man liet even zijn schouders wat zakken en liep vervolgens weg, alsof zijn aanwezigheid de normaalste zaak van de wereld was en Max een volkomen te negeren toevalligheid.
Terwijl de schok nog door zijn hele lijf nazinderde kreeg Max in de gaten dat de deur van de kamer naast de zijne half open stond en dat er licht brandde. Zonder nadenken duwde hij de deur verder open, waar hij op het rossige meisje stuitte. Ze stond voorovergebogen voor haar bed en tastte met beide handen over de grond. Achter haar, naast het bed, lag een grote plas niet nader te omschrijven vocht, terwijl er vlak achter de deur een emmer stond van waaruit een lucht van braaksel opsteeg. Max, nog steeds met verstomming geslagen, bleef in de deuropening staan, ook toen het meisje zijn aanwezigheid gewaar werd en met een moorddadige blik in haar ogen overeind kwam. Ze droeg een mouwloos wit onderhemd dat helemaal onder de zweetvlekken zat en haar haren kleefden in drijfnatte lokken in haar gezicht. Uit haar neus liep doorzichtig snot en over haar onderlip bungelde een kegelvormige sliert speeksel. Ze had ook een spijkerbroek aan, over beter, iets wat ooit een spijkerbroek was geweest, maar nu herschapen in een aaneenrijging van uiteen gescheurde repen stof. Haar rechtervoet zat in een slipper, aan haar linker zat niets. Ze wauwelde iets en toen Max mompelde: 'Ik versta u niet,' herhaalde ze, iets duidelijker: 'Ik zoek iets. Ga weg.'
En hoewel Max van oordeel was dat het meisje zich in een staat bevond die om hulp vroeg, gehoorzaamde hij gedwee en keerde terug naar zijn kamer; zonder er erg in te hebben dat het gekrijs had opgehouden.

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Kdacht even dat het Michael Myers was uit de Halloween films die daar met zijn masker en brede schouders in de deuropening verscheen. Visuele Pracht zou geen Visuele Pracht blijven in een dergelijk geval. Zelfs niet in gedachten
    koyaanisqatsi: Michael zit gelukkig nog achter slot en grendel (tot de volgende roep vd commerce hem weer loslaat natuurlijk)
  • Wee
    Ik heb je het misschien al eens eerder gevraagd,
    maar weet jij zelf wel hoe goed je bent?
    x
    koyaanisqatsi: Ik wel maar de uitgevers niet. (Extreem cynisch bedoeld maar niettemin heel erg bedankt voor dit compliment. En eerlijk gezegd, ik weet het niet. Nalezen van eender wat levert me in alle geval veel meer twijfels dan bevestiging van voldoende kwaliteit op)
  • jack
    Die rosse heeft precies geen kaas gegeten van lichaamshygine!
    koyaanisqatsi: da's het minste wat ge er van kunt zeggen... :-)
  • tessy
    Herejee wat een huis is me dat daar..met die rosse is iets niet pluis dat zal je nog zien..
    Heerlijk verhaal leest lekker weg, ik ben een fan :-)
    koyaanisqatsi: waarvoor dank ;-)
    het is me inderdaad het huizeke wel...
  • Dora
    In een stuk uitgelezen... wat een nacht met het venijnige, enerverende gekras van een papegaai dat metalige galmde door het slapende huis.
    Mooie beschrijvingen die het me mee laten beleven.
    koyaanisqatsi: Hopelijk geen speeksel en snottebellen... ;-)
  • hettie35
    Weer fijn om te lezen en je kunt de rosse bijna ruiken in het verhaal.
    Groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: Ik blijf onverdroten dankbaar voor het volhardend lezen Hettie.
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 1 lid: Koyaanisqatsi.