writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (33)

door koyaanisqatsi

Max bleef het opschrift met opengevallen mond herlezen; drie woorden die weinig aan de verbeelding overlieten: GESLOTEN WEGENS BANKROET.
Nauwelijks twaalf uur eerder had hij moe maar voldaan de deur van de kruidenierszaak achter zich dichtgetrokken en nu was de winkel leeg! Hij keek naar de sleutel, die als een waardeloos geworden relikwie in de palm van zijn hand lag, en vocht met zijn nieuwsgierigheid om al dan niet naar binnen te gaan.
Uiteindelijk gaf hij zich gewonnen en stak hij met bevende hand de sleutel in het slot.
De schappen waren leeg, de vloer geveegd. Het enige dat herinnerde aan de kruidenierszaak was de geur van verse groenten en fruit, niet meer penetrant aanwezig maar vaag, als een voetafdruk in nat gras.
Max duwde deur van meneer Manuels kantoortje open: leeg. Hij ging naar de kelder: leeg; het toilet: slechts gevuld met een vieze rioolgeur. Daarna liep hij de trap op; de deur van de slaapkamer stond open, de kamer zelf was leeg, op een po na, waarin een gelig opgedroogd kringetje zat.
'Is daar iemand?!' klonk het plots.
Max haastte zich naar beneden.
'Mevrouw Gābor…'
'Oh, Max.'
Mevrouw Gābors bleke onderlip begon te trillen. Ze was zoals steeds helemaal in het zwart gekleed en zag er, ook als naar gewoonte, nog behoorlijk goed uit voor haar leeftijd, die ze niet wilde prijsgeven maar die beslist hoger moest liggen dan tachtig.
'On-onbegrijpelijk…' stamelde ze.
Max hief zijn handen en liet ze tegen zijn dijen vallen. Mevrouw Gābor kwam op hem toe gestapt, spreidde de armen, omklemde hem en drukte haar magere lichaam tegen hem aan.
'En net nu…' mompelde ze tegen Max' schouder, 'net nu…'
'U was de trouwste klant, mevrouw Gābor,' zei Max troostend. 'Ik kan me niet herinneren dat u één dag hebt overgeslagen om langs te komen, al was het maar om een kleinigheid te kopen.'
Mevrouw Gābor drukte haar lichaam nog wat steviger tegen Max aan. Er schoot een hevige rilling door haar heen, waarna ze een licht kreunend geluid maakte.
'Hier gaat over gepraat worden,' zuchtte ze, terwijl ze Max losliet en een stapje achteruit deed, 'zeker weten.'
'Gedane zaken nemen geen keer,' zei Max, om maar iets te zeggen.
Mevrouw Gābor staarde naar de grond en knikte. Een voorbijganger hield halt voor de openstaande deur, keek naar binnen, knikte Max gedag en vervolgde zijn weg.
'Ik… Ik veronderstel dat ik u niet meer zal zien na vandaag,' zei mevrouw Gābor.
'Geen idee,' antwoordde Max. 'Hier kan ik in alle geval niets meer uitrichten.'
Mevrouw Gābor legde haar linkerhand op haar borst, blies door haar neus, sloot even de ogen, richtte deze vervolgens op Max en vroeg: 'Komt u even iets bij mij thuis drinken, Max, bij wijze van afscheid?'
Max knikte.
'Goed, maar heel even dan, want ik zou liefst zo gauw mogelijk achter een nieuw baantje aan gaan.'
'Natuurlijk, Max, natuurlijk,' glimlachte mevrouw Gābor, waarop ze rechtsomkeer maakte en naar buiten liep.
Max keek nog een laatste keer in het rond. Er hing een droeve stilte in de winkel, vergelijkbaar met de stilte die als een schaduw over de dood hangt. Plots schoot het beeld van de kruidenier, zijn echtgenote en zijn dochter, zoals ze naast in elkaar in bed lagen, Max' gedachten binnen. Het was het laatste beeld dat hij van hen had opgevangen en zou als dusdanig in zijn geheugen blijven hangen. Hij legde de sleutel op de toonbank, stapte naar buiten, trok de deur achter zich dicht en gaf mevrouw Gābor een arm.
'Is het ver, mevrouw Gābor?' vroeg hij.
'Oh nee, Max,' antwoordde mevrouw Gābor laconiek, 'in feite zijn we er al bijna…'

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Al die vrouwen om hem heen. Ik was al lang zot geworden. Tenzij Gabor een man is en Max nog een heel onprettige verrassing te wachten staat
    koyaanisqatsi: stel je voor... een bejaarde travestiet... (dat ik daar nog niet aan gedacht heb)
  • tessy
    Zoals ze naast in elkaar in bed lagen ?? Ik zal maar niet vertellen welke beelden dit oproept :-))
    Ben wel nieuwsgierig waar mevrouw Gābor woont.
    koyaanisqatsi: ze woont netjes, dat kan ik wel verklappen... :-)
  • jack
    Sjongejongejonge, waar gaat dat heen ... ... ... ?
    koyaanisqatsi: naar de zoo in allegeval niet... :-p
  • Anjer
    beeldend! grt Anjer
    koyaanisqatsi: Thnks flower :-)
  • Dora
    Verrassend weer... mooi beschreven
    koyaanisqatsi: waarvoor alweer dank, Dame D.
  • hettie35
    Zie het helemaal voor me,
    groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: oei... :-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .