writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (38)

door koyaanisqatsi

'Waarom probeer je het niet een keertje bij de schapenhoeders?' stelde de antropoloog voor, terwijl hij Max een bord zelfgemaakte uiensoep voorzette.
'Denkt u dat ze daar iemand nodig hebben?' vroeg Max, eerder somber. Hij was de ganse dag op zoek geweest naar een baantje en overal zonder succes wandelen gestuurd.
'Schapenhoeders kunnen altijd een mannetje gebruiken,' antwoordde de antropoloog, 'maar ik moet je wel waarschuwen: de verdiensten zijn mager.'
'Dat maakt niet uit,' zei Max, 'het zal me bezighouden.'
'Dat zal het zeker, want staar je niet blind op die romantische stilleventjes van herders die luierend vanonder een boom hun beesten in het oog houden. Nee, een kudde dieren is geen onvoorwaardelijk volgzame verzameling levende wezens, neem dat van mij aan. Je moet ze verdomd goed in de gaten houden.'
'U spreekt eerder als een zo÷loog dan als een antropoloog,' merkte Visuele Pracht plagend op. Ze was de keuken binnengekomen terwijl de antropoloog de soep voor Max neerzette en schonk zich een glas water uit.
'Moet u ook soep?' vroeg de antropoloog. 'Zelfgemaakte!'
'En kok bent u ook al,' lachte Visuele Pracht.
'Een liefhebberijtje, meer niet,' grijnsde de antropoloog.
'Ik wil wel eens proeven,' zei Visuele Pracht terwijl ze een bord uit de kast pakte.
De antropoloog knipoogde samenzweerderig naar Max en liep naar de soeppot.
'Sta me toe u te bedienen, jongedame.'
'Noemt u me toch niet steeds opnieuw "jongedame".'
'En waarom niet?' vroeg de antropoloog terwijl hij de soeplepel doorheen de soep roerde, 'dat bent u toch.'
Visuele Pracht sloeg de ogen neer, pakte haar glas en ging aan tafel zitten.
'Nee, dat ben ik helemaal niet,' mompelde ze, met haar ogen op het tafelblad gericht.
De antropoloog trok een scheve mond naar Max, alsof hij wilde zeggen: 'Nu ja, laat maar zitten,' en schonk het bord van Visuele Pracht tot aan de rand vol.
'Hebt u al een bezoekje gebracht aan het Firmament?' vroeg Max aan Visuele Pracht.
Het meisje hief geschrokken het hoofd op en vroeg: 'Bent u daar dan geweest?'
Max knikte.
'Met wie dan wel, als ik vragen mag?'
'Met een vriendelijke oude dame, die ik ken van bij de kruidenier waar ik gewerkt heb.'
'Bedoelt u, mevrouw GÓbor?'
'U kent haar ook?!'
'Vaag, heel vaag,' gaf Visuele Pracht haastig antwoord, alsof ze een geheim had verklapt en de schade probeerde te beperken.
'U zou ook eens moeten gaan?' stelde Max de antropoloog voor.
'Denkt u?'
'Beslist. Ik zou zelfs zonder enige overdrijving durven zeggen: het Firmament is voer voor antropologen.'
De antropoloog hief een hand op en zei: 'Oh, maar in dat geval bedank ik. Ik ben met pensioen, nietwaar?'
Max had niet in de gaten dat Visuele Pracht hem boos was beginnen aanstaren vanaf het ogenblik dat hij de antropoloog had voorgesteld het Firmament te bezoeken. Nu deze laatste liet verstaan weinig of geen interesse te hebben, slaakte ze een zucht van verlichting en keerde de serene zachtheid die zo karakteriserend voor haar was, terug op haar gelaat.
'Schapenhoeder dus,' keerde Max terug naar het eerste onderwerp van gesprek.
De antropoloog knikte, wendde zich tot Visuele Pracht en vroeg haar: 'Denkt u ook niet, dat onze vriend daar gelukkig mee zou zijn; met een baantje als schapenhoeder?
Visuele Pracht keek heel even naar Max, alsof dat nodig was om een oordeel te vellen, en antwoordde overtuigend: 'Absoluut,' wat voor Max meteen voldoende was om bij de schapenhoeders zijn kans te gaan wagen. Dat Visuele Pracht bevestigd noch ontkend had het Firmament te hebben bezocht, was hij ondertussen al vergeten.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Temidden al die expressionistische verwarring plots een schilderachtige schapenhoeder :-)
    koyaanisqatsi: verwarring? allez, ik dacht dat ik eindelijk eens gestructeerd bezig was... voor het eerst in mijn leven... :-(
  • greta
    Max als schapenhoeder, wat een carriŔre gaat dat worden!
    Ik klik op uitstekend, dit keer.
    koyaanisqatsi: Een mens moet alles eens uitproberen, nietwaar? (of toch veel)
  • tessy
    Het firmament heeft vast iets te maken met al die verdwenen ouders :-)
    koyaanisqatsi: Of misschien wel omgekeerd? :-)
  • Dora
    Ja, het blijft spannend. Hoe je die webben weeft vermoedens oproept...en met voor het oog minimale middelen. Ooit, of misschien ook wel niet, zal alles als een puzzel in elkaar vallen, of nee, naar mate ik er meer van lees, dat briefje krijgen we nooit te lezen. Haha,< : )))
    koyaanisqatsi: Briefje? Welk briefje? :-p
  • hettie35
    Heb de draad weer opgepakt en lees het nog steeds graag.
    Groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: thanks Hettie, nog een eindje te gaan vrees ik...
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .