writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (41)

door koyaanisqatsi

'Ik kom in vrede,' zei de man.
'Ik… Ik zie dat u in vrede komt,' reageerde Max; het protocollaire karakter van de uitspraak stelde hem niet meteen gerust.
'U moet de nieuwe schapenhoeder zijn, is het niet?' De man zette zijn lantaarn op de grond en stak zijn hand uit.
Max schudde de hand terwijl hij een steelse blik op de man zijn laarzen wierp, die tot net onder de rand onder de zwarte modder zaten.
'Er zijn meerdere nieuwe schapenhoeders,' mompelde Max, de jongen en het meisje indachtig.
'Oh ja?' De man trok grote ogen, waardoor zelfs in het donker zichtbaar werd hoe gelig en rooddoorlopen ze waren. 'Nu ja, da's ook niks nieuws natuurlijk. Schapenhoeders komen en gaan, zoals andere mensen. Maar sta me toe me even voor te stellen, zeker aangezien we elkaar mogelijk nog wel eens zullen ontmoeten: ik ben de nachtwachter.'
'De nachtwachter?'
'Inderdaad, schapenhoeder: de nachtwachter. Ik weet dat u niet van hier bent, want anders zou u dat gemakkelijk uit mijn kledij hebben opgemaakt. Het is wel geen uniform, in de werkelijke betekenis van het woord, maar wel het soort kledij dat nachtwachters dragen: hoge, bijna tot aan de knieën reikende laarzen -omdat we nooit op voorhand weten waar onze voeten in zullen terechtkomen-, sterke, wijde broeken -voor het comfort-, gelooide leren jassen die tand des tijds kunnen weerstaan en grote, breedgerande hoeden, als symbool van onze gilde.'
Max vond het aannemelijk klinken en begon zich wat meer op zijn gemak te voelen.
'Neem me niet kwalijk dat ik nogal terughoudend op uw komst reageerde,' verontschuldigde hij zich, 'maar…'
'Groot gelijk,' onderbrak de nachtwachter hem, 'enige voorzichtigheid is altijd geraadzaam. Dat kan ik u, als nachtwachter, wel verzekeren. Maar zeg me eens: schapenhoeder, hoe bevalt de taak je?'
'Dat gaat wel.'
'Mooi. En hebt u toevallig geen dwaallichten geregistreerd vannacht?'
'Dwaallichten?'
De nachtwachter gaf een kort hoofdknikje. Hij duwde zijn hoed een beetje naar achter, waardoor er diepe, door ernst gevormde rimpels op zijn voorhoofd zichtbaar werden, verzocht Max met een handgebaar om neer te hurken, deed hetzelfde en ontrolde het papier dat al de hele tijd onder zijn arm geklemd zat.
'Kijk,' zei hij, terwijl hij met een open gespreide hand over het papier streek. Er stond een primitief plan opgetekend van de velden waar ze zich bevonden, met vage aanduidingen van de moerassen, de grote plas, de heuvelrug en het bos. Hier en daar waren met vetkrijt kruisjes aangebracht, sommigen rood, anderen oranje, enkele blauw en een paar groen, en bakenden stippellijnen kleine, cirkelvormige gebieden af.
'Kijk,' zei de nachtwachter nogmaals, 'de kruisjes zijn plaatsen waar dwaallichten gezien werden. Rode kruisjes betekenen dat één persoon één of meerdere dwaallichten zag, en er dus niemand anders de vaststelling kon bevestigen. De oranje kruisjes markeren plaatsen waar meerdere personen één of meerdere dwaallichten opmerkten, maar dit van op de zelfde plek, wat dus geen bevestiging vanuit een ander oogpunt inhoudt. De eerste registratie wordt daarom als "zeer twijfelachtig" en de tweede als "twijfelachtig" beschouwd. De blauwe kruisjes staan voor vaststellingen door twee personen, ieder vanuit een ander oogpunt, en de groene voor vaststellingen door op zijn minst drie personen vanuit op zijn minst twee verschillende oogpunten. Deze registraties worden dan ook respectievelijk als "redelijk betrouwbaar" en "betrouwbaar" bestempeld.'
'Interessant,' merkte Max op, 'en wat betekenen de cirkels?'
De nachtwachter keek Max doordringend aan, blies door zijn neus en antwoordde, terwijl zijn rechterwijsvinger van de ene cirkel naar de andere sprong: 'Dat zijn zones waar nog nooit een mens een voet heeft gezet. Niet helemaal waar, misschien, want wie kan met zekerheid zeggen dat er geen mensen in deze gebieden zijn geweest die nooit zijn teruggekeerd?'
'Het zijn vrij grote zones,' zei Max, 'en ze bevinden zich vooral in het bos en de moerassen.'
'Goed opgemerkt,' zei de nachtwachter, 'en als je de kaart aandachtig bekijkt zal nog iets opvallen; namelijk dat de omcirkelde zones, zonder uitzondering, bij wijze van spreken omsingeld worden door kruisjes.'
'Bedoelt u…'
De nachtwachter knikte.
'De dwaallichten fungeren als een soort… wachters, zeg maar. Alleen is de vraag: bewaken ze het omcirkelde of de inhoud ervan?'
'Bijzonder, heel bijzonder,' zei Max, terwijl met een duim en wijsvinger langs zijn kin streek.
'U bent niet de eerste schapenhoeder die zo reageert. Maar u bent gewaarschuwd: trek niet onbegeleid de moerassen of het bos in, op zoek naar dwaallichten, want dat zou u wel eens duur te staan kunnen komen. Zoals…'
De nachtwachter onderbrak zijn zin met een diepe zucht en legde zijn hoofd vermoeid in zijn rechterhand.
'Zoals?' drong Max aan.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Weer een heel andere wending dan al het voorgaande, maar allez, dat houdt het fris! :-)
    koyaanisqatsi: Thnks Giacomina.
  • greta
    Als schapenhoeder in de nacht zou je toch denken dat je rust krijgt, Hier ontvouwt zich een heel mysterie. Hij zal nog verlangen naar z'n rustige baantje in de kruidenierswinkel.

    koyaanisqatsi: Tja, dat is hij dan ook tegen en wil en dank kwijtgespeeld... thnk greta
  • tessy
    Oei ik zou mezelf dik in de problemen brengen door mijn nieuwsgierig niet te bedwingen en toch een kijkje te gaan nemen.
    Benieuwd hoe Max gaat reageren :-)
    koyaanisqatsi: Na het volgende hoofdstuksken zal uw nieuwsgierigheid wel getemperd zijn... :-)
  • Dora
    Geweldig, haha... ik blijf geboeid en dat terwijl je toch uitgebreid op iets ingaat waarvan ik steeds vaker denk.... en inderdaad....< : ))) Betrouwbaar, twijfelachtig, onzichtbaar, alles zit er weer in. Heerlijk.
    Gisteren weer Toon Hermans gezien over de stoel van zijn zus.... maar dat terzijde, hihi
    koyaanisqatsi: thnks dame D.
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .