writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (48)

door koyaanisqatsi

De volgende dag bleek ook de antropoloog zich niet langer in het huis op te houden. De brunette liet zich ontvallen dat zij en Max de enige overgebleven gasten van Pruisisch Blauw waren en dat ze daarom een speciale band hadden. Max had er geen flauw idee van wat ze daarmee bedoelde, vooral omdat haar vaststelling niet klopte aangezien Visuele Pracht ook nog ergens in huis rondliep.
Tegen de middag vertrok hij naar de velden om schapen te gaan hoeden. Hij werd verwelkomd door de schapenhoeder die hem had aangenomen en vroeg hem hoe het gesteld was met het nieuwe familielid.
'Nieuw familielid?' vroeg de schapenhoeder verbaasd.
'Er was toch een kind op komst, in uw familie?'
'Oh, ja, natuurlijk, nu begrijp ik het.'
De schapenhoeder moest lachen. Alsof hij zich schaamde voor zijn reactie richtte hij zijn ogen naar de grond en begon hij met zijn rechtervoet steentjes weg te schoppen. Toen hij even later uitgelachen was zei hij: 'Neem me niet kwalijk, ik dacht dat u naar een geboorte verwees. Er heeft zich wel degelijk een kind bij onze familie vervoegd, maar het betreft geen boorling; het gaat om de oudste zoon van mijn broer, die ver hier vandaan burgemeester is. De jongen, een talentvolle muzikant, had problemen met een muziekleraar en is daarom naar hier gekomen. Het is een nogal gecompliceerd en pijnlijk verhaal, waar ik u liever niet mee opzadel.'
'Het zijn ook mijn zaken niet, natuurlijk,' merkte Max begripvol op.
De schapenhoeder haalde de schouders op.
'Misschien wel, misschien niet. Weet u, andermans lotgevallen gaan ons in zekere zin allemaal aan, maar ze zijn natuurlijk te talrijk om draaglijk te blijven voor het individu. Maar kom, uw aanwezigheid hier houdt verband met de schapen die gehoed moeten worden; niets anders. Of vergis ik mij?'
'Nee, dat is correct,' antwoordde Max.
'Als u wilt mag u de kudde nu van mij overnemen,' zei de schapenhoeder, 'tot vanavond, want voor de nacht is er al een kandidaat.'
'Prima,' zei Max. Hij haalde zijn rugzakje van zijn rug en hield het voor zich uit. 'Zoals u ziet, heb ik uw raad opgevolgd en proviand meegebracht.'
De schapenhoeder stak een duim op en zei: 'Een snelle leerling; zo zien wij ze graag. Oh, en voor ik het vergeet: er hangt een berichtje voor u aan de loofboom daar.'
'Dat zal van de nachtwachter zijn,' merkte Max op.
'Zou kunnen,' zei de schapenhoeder, 'maar ik heb het niet gelezen, dus kan ik het niet bevestigen.'
'Ik veronderstel dat u de nachtwachter kent?'
'Nee, toch niet,' antwoordde de schapenhoeder hoofdschuddend. 'Onze wegen slagen er niet in mekaar te kruisen. En ja, men kan ook niet iedereen kennen natuurlijk.'
'Dat is waar,' beaamde Max.
De schapenhoeder schudde Max de hand, wenste hem nog een prettige dag en vertrok. Toen hij op het punt stond om achter een heuvel uit zicht te verdwijnen draaide hij zich om en wuifde hij Max nog een keer gedag. Terwijl Max terugwuifde schoot hem te binnen dat hij verzuimd had te vragen wie hem zou komen vervangen, en ook al was dit niet echt van belang, en had hij bij zijn eerste wachtbeurt ook nagelaten deze vraag te stellen, deze vergetelheid zadelde hem ditmaal, om een onverklaarbare reden, met een gevoel van ongemak op.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Vergetelheid en ongemak, jaja dat ken ik. Hoewel ik denk dat het woord vergetelheid hier een beetje verkeerd gebruikt is, vergetelheid is iets heel anders dan vergeetACHTIGheid... :-)
    koyaanisqatsi: Volgens mijn Van Dale staat 'vergetelheid' voor 'het vergeten zijn'... Wat Max dus was... ;-)
  • tessy
    Ja nu maak je me ook nieuwsgierig wie de wacht komt aflossen hoor, ik vrees ook een beetje dat Max een verrassing te wachten staat
    koyaanisqatsi: Een verrassing? In dit verhaal? Mmmm...
  • Dora
    Mij zadelt het ook op met een zorg, want als jij het aanhaalt komt er vast een gevolg op... alhoewel in dit verhaal valt veel onverwachts uit de lucht... haha
    koyaanisqatsi: Gelukkig (valt er geen) vogelpoep (uit de lucht). :-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .