writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (60)

door koyaanisqatsi

Toen Max in het gezelschap van de alchemist het huis betrad, stuitten ze in de trapzaal op Pruisisch Blauw die in een onverstaanbare discussie verwikkeld was met een man in een grijze stofjas.
Na korte wederzijdse begroetingen liep Max verder, gevolgd door de alchemist die hem halfweg de trap mompelend de vraag stelde: 'Wie is die zwangere jongedame?'
Max hield halt en draaide zich verrast om. Hij wierp een vluchtige blik op Pruisisch Blauw, keek vervolgens de alchemist onbegrijpend aan en gromde: 'Zwangere dame?'
'Als alchemist weet ik wel wat ik zie. Die jongedame is zwanger. Weliswaar nog niet hoogzwanger, maar wel zwanger. Een maand of drie, vier, schat ik.'
Nu begon het Max te dagen; dat was dus de reden waarom Pruisisch Blauw gestaag bijkwam: in haar lichaam ontwikkelde zich nieuw leven! Hij keek haar nogmaals aan, vond haar van het ene ogenblik op het andere vertederend fragiel en stamelde: 'Dat is de vrouw des huizes.'
'Oh, ik begin het stilaan te begrijpen,' knikte de alchemist.
'Wat begint u stilaan te begrijpen?' gromde Max opnieuw -hij kon het niet helpen, maar de zwavelgeur die de alchemist uitblies begon hem danig op de zenuwen te werken.
'Niets, laat maar zitten,' wuifde de alchemist Max' vraag weg. 'Begrijpt u de taal die ze spreekt?'
'Dat moet Pruisisch Blauw zijn,' antwoordde Max overtuigd.
'Nee hoor, helemaal niet,' fluisterde de alchemist hees, 'ze spreekt de taal van de Usurpator.'
'De Usurpator?'
'Als wat u zegt correct is, en die jongedame daar onderaan de trap inderdaad de vrouw dezes huizes is, dan heeft de Usurpator hier ooit verbleven en heeft zij zich zijn taal machtig gemaakt. Noodgedwongen; om stand te houden.'
Met tegenzin pakte Max de alchemist bij de arm om hem als een ongehoorzame kleuter mee naar de keuken te trekken. Daar aangekomen gaf hij de oude man met een dwingend handgebaar te kennen dat hij moest gaan zitten, waarna hij zelf koffie begon te zetten.
'Vertel!' bromde Max. Hij bleef opzettelijk het geopende blik met koffie onder zijn neus houden, zodat de zwavelstank enig weerwerk kreeg.
'Wat moet ik dan vertellen?' vroeg de alchemist verbaasd.
Max slaakte een diepe zucht.
'Die Usurpator!'
'Oh ja, ja, die' De alchemist verzette zich, gooide zijn linkerbeen over zijn rechter, slaakte een lichte pijnkreet en trok zijn linkerbeen terug. 'Wel, het is geweten dat nog niet zo heel lang geleden de Usurpator hier zijn intrek heeft genomen en vanzelfsprekend meteen een machtsgreep heeft uitgevoerd. Geruchten doen de ronde dat hij, geheel conform zijn aard, de vreselijkste dingen heeft geist van de vrouw des huizes. Nu, of ze al dan niet geheel of gedeeltelijk op deze eisen is ingegaan is niet geweten. Wat wel zeker is, en beslist in het voordeel van de vrouw des huizes spreekt, is dat de Usurpator niet lang gebleven is, wat kan wijzen op hevig verzet of een door de vrouw des huizes aangewend geheim om hem van gedachten te doen veranderen. Maar, even iets anders, waar haalde u het idee vandaan dat de jongedame Pruisisch Blauw zou spreken? Voor zo ver ik weet is dat niet eens een taal.'
'De vrouw des huizes heet Pruisisch Blauw en spreekt Pruisisch Blauw, dat heeft ze me zelf gezegd,' zei Max. Hij zette het koffieblik met een klap op het aanrecht neer, opende het raam en vroeg: 'En ik heb nog een vraag: bent u van plan hier lang te blijven, want eerlijk gezegd, meneer, uw adem is niet te harden.'
De alchemist klakte met zijn tong, haalde zijn schouders op en antwoordde: 'Dat hangt er van af. Maar Hoe lang blijft u eigenlijk?'
'Geen idee,' bromde de Max, waarna hij zijn hoofd uit het raam stak om naar frisse licht te happen. 'Ik wacht op bericht.'
'Ik ook,' zuchtte de alchemist. 'Dus ik vrees u een antwoord schuldig te blijven.'
Max snoof zijn longen vol buitenlucht, draaide zich weer om en keek de alchemist recht in de ogen.
'Het gaat mijn verstand te boven dat een alchemist geen middeltje kan bedenken om iets aan de stank van zijn adem te doen. Neemt u het mij niet kwalijk, meneer, ik heb niet de gewoonte mensen op hun gebreken te wijzen, integendeel, ik meen te mogen stellen een redelijk tolerant mens te zijn, maar dit laat ik niet zo maar over me heen gaan. Van zodra de vrouw des huizes vrij is, zal ik mijn beklag bij haar doen. Het spijt me.'
De alchemist liet het hoofd hangen, haakte zijn handen in mekaar, begon naar de grond te staren en mompelde: 'Ik weet het, en ik heb alle begrip voor uw grieven. Doe wat u moet doen, jongeman, al vrees ik dat uw protest weinig zal uithalen. Want van n ding moet u zich wel bewust zijn: net zoals u ben ik hier niet uit vrije wil terechtgekomen.'
'Wie zegt dat ik me hier niet uit vrije wil bevind?' schimpte Max; hij voelde zich beledigd, al kon hij er niet om heen dat de alchemist hem met een waarheid als een koe om de oren had geslagen.

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    De Usurpator?'
    Dat dikker worden kwam al vrij vroeg in het verhaal en toen dacht ik toch later echt, wanneer wordt het Max duidelijk? Je bent wel op dreef hoor... zoals Jack ook opmerkt. Ooit komen alle aangedragen zaken tot een slot dat even verrassend is als het verhaal, hoop ik...
    PS: al is het lijf nog slap, de grijze cellen vinden weer houvast en hebben weer van je verhaal genoten.
    koyaanisqatsi: Ik hoop het ook. ;-)
  • greta
    Die zwavellucht . blurk. Ik lees dit liever niet meer tijdens mijn ontbijtje.
    Je kracht tot verbeelding via je verhalen is weer uitstekend geslaagd.
    koyaanisqatsi: Het is (nochtans) geweten: Koyaanisqatsi lezen kan de gezondheid ernstige schade toebrengen... :-p
  • Wee
    Kijk, dt durft hij dan weer wel te zeggen, ik zou dat toch
    vervelend vinden (en doodgaan van die lucht wrs.)
    x
    koyaanisqatsi: Het is dan ook onhoudbaar, dus heeft hij weinig keus.
  • jack
    Het begint er zo stilaan op te lijken dat dit verhaal geniaal is in zijn ingewikkeldheid... Op voorwaarde dat u niet gaat struikelen over een van de vele eerder opgeworpen elementen. Maar uit het gegeven van de zwangerschap leid ik af dat dit verhaal wel degelijk volgens een vooropgesteld plan verloopt en dus niet zomaar op goed geluk wildgroeit? Dat zat ik me al lang af te vragen ;-)
    koyaanisqatsi: En ding wil ik wel verklappen: die zwangerschap... Daar zit ik voor niks tussen! :-p
  • tessy
    wat spannend, de usurpator in hemelsnaam, wie had dat nou gedacht :-)
    koyaanisqatsi: Ja, die ontbrak er nog aan. ;-)
Er zijn 11 bezoekers online, waarvan 0 leden: .