writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (69)

door koyaanisqatsi

Het was al zo goed als meteen begonnen nadat Alfred, de baas -die inderdaad, zoals gauw zou blijken, door iedereen 'De Bullebak' werd genoemd-, zijn rug had gekeerd om zich naar zijn klanten te begeven.
Twee chef-koks hadden de vuren laten lager zetten en waren, met in beide handen een flitsend keukenmes, een soort sabeldans begonnen.
Opgezweept door het spektakel hadden twee vrouwelijke keukenhulpjes zich even later, terwijl de uit de potten en pannen opstijgende hete dampen zich stilaan begonnen terug te trekken, onder het herhaaldelijk schreeuwen van de bewering dat ze gymnastiekkampioenes waren, met acrobatische stunts in de dans gemengd.
Door de felle bewegingen die de vier protagonisten maakten spatte hun zweet in alle richtingen, hetgeen bewonderende reacties bij de omstaanders had losgeweekt. Aangespoord door de bijval waren ze zich de ziel uit het lijf blijven dansen tot ze één voor één volkomen buiten adem door de knieën waren gezakt. Een derde chef-kok had toen gebruld dat iedereen opnieuw aan de slag moest, op zijn twee collega's en de keukenhulpjes na, die mochten uitrusten en een glas water nuttigen.
Max had een plaats toegewezen gekregen achterin de keuken, aan een klein tafeltje waarop overschotten lagen van voor de hoofdschotels gebruikte ingrediënten.
'Laat eens zien wat je kan,' had een jonge kokkin, die van Alfred de opdracht had gekregen Max wegwijs te maken, gezegd, waarna hij op al zijn fantasie beroep had gedaan om een origineel hapje te bedenken.
Het resultaat, dat hij aan de jonge kokkin liet proeven, was verbluffend geweest. Ze had Max in het oor gefluisterd dat hij een veel betere chef-kok zou zijn dan wat zij noemde 'die twee messenzwaaiende praalhanzen', hem een haastige zoen op de wang gegeven en was vervolgens op een drafje de keuken uitgelopen.
Of zij er verantwoordelijk voor was wist Max niet, maar enkele minuten nadat ze verdwenen was, was Alfred hem komen halen om hem mee te nemen naar de klanten.
Max was ervan uitgegaan dat hij terug naar de zaal met de ongure kaartspelers zou worden gebracht maar hij had zich vergist. Alfred had hem langs de wormvormige gang naar een verborgen trapje geleid dat naar een iets lager gelegen zaal liep. Daar zat een groepje grijsaards handenklappend te genieten van een vrouw die Alfred 'de Zwijgende Zangeres' noemde; een fors gebouwde vrouw, met dikke, opgestoken zwarte haren, in een lang hemelsblauw kleed met een uitsnijding tot net onder haar navel, die passioneel stond te zingen zonder ook maar een klank uit te stoten. Sommigen van de grijsaards hadden tranen in hun rode ogen, anderen zaten onophoudend, ontroerd het hoofd te schudden.
Alfred had Max aangestoten en gefluisterd: 'Kan u zich voorstellen dat zich onder dit stelletje huilebalken mannen bevinden die ooit tot de machtigen der aarde hebben behoord?'
'Bedoelt u: staatshoofden?' had Max, omdat hij geen van de mannen als dusdanig herkende, ongelovig gevraagd.
Alsof hij deze vraag had verwacht, was Alfred zelfvoldaan beginnen grijnzen.
'Nee, naïeve jongen; ik heb het over de echte machtigen der aarde; de mannen die achter de schermen aan de touwtjes trekken.'
Max had geen kans gekregen verder op het antwoord in te gaan. Twee kelners waren vanuit het niets de zaal binnen gekomen met dienbladen waarop zijn hapjes werden gepresenteerd. De grijsaards hadden meteen alle aandacht voor de zangeres laten varen om zich op de kelners te storten. Nauwelijks enkele minuten later waren alle hapjes verorberd, waarna Alfred de kelners had weggejaagd en de oude mannen hun aandacht opnieuw volledig op de Zwijgende Zangeres hadden gevestigd.
Max, die had verwacht dat Alfred hem als de bedenker en bereider van de felbegeerde hapjes wilde voorstellen, had meteen daarna te horen gekregen dat hij maar beter zo snel mogelijk hapjes kon gaan bijmaken.

 

feedback van andere lezers

  • tessy
    Zwijgende zangeressen, dat is interessant zouden we hier ook mogen hebben :-)
    koyaanisqatsi: Zeker, als je sommigen hoort jengelen...
  • Dora
    Ja hoor, je overtreft mijn wildste fantasie. Maar goed dat ik gisteren zei dat ik het fijn vond niet te weten wat Max had meegemaakt. Haha Sayonara
    koyaanisqatsi: Doomo arigato gozaimasu.
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .