writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (77)

door koyaanisqatsi

'Ik ben klaar, wakker worden.'
Max veerde geschrokken rechtop. Hij moest even nadenken alvorens te beseffen waar hij zich bevond en vroeg zich af hoe hij op het bed was terechtgekomen en hoe lang hij geslapen had. Daar kwam nog bij dat het veranderde uiterlijk van het herderinnetje hem overdonderde en wel in die mate dat hij begon te twijfelen aan haar identiteit. Voor hem stond nog wel een jong meisje, maar dan opgemaakt en gekleed als een ordinaire lichtekooi. Haar ogen zaten onder een dikke laag mascara, haar haren waren op de kruin met dikke krullen opgemaakt terwijl ze boven haar oren strak met gel naar achteren waren gekamd. Ze droeg lange oorbellen waaraan roze pareltjes bungelden en vuurrode lipstick. En alsof dat alles nog niet schokkend genoeg was droeg ze niets anders dan laklederen knielaarzen, een minuscuul doorzichtig slipje en dikke, goudkleurige sierkwasten die haar half ontloken borsten voor een deel bedekten.
'Zullen we gaan?' vroeg ze met een volwassen ernst op haar gezicht.
'Heb ik lang geslapen?' vroeg Max, deels om tijd te winnen omdat hij het zaakje nu voor geen cent meer vertrouwde.
'Speelt dat een rol?' antwoordde het herderinnetje verveeld. 'Volstaat het niet met vast te stellen dat de nacht nog steeds jong is?'
Ze wees met haar kin naar de twee kleine, vierkante ramen van de kamer en nam een afwachtende houding aan. Max begon haar geur op te snuiven: een sterk parfum, zwoel, zoet en scherp tegelijk. Het deed hem een beetje aan gefruite kauwgom denken, waardoor hij veronderstelde dat het goedkope rommel was. Hij keek door één van de ramen, zag dat de hemel zwarter was dan ooit en kroop met tegenzin uit bed.
'Neem me niet kwalijk,' zuchtte hij, 'maar ik heb er geen goed oog in. Ik…'
'Ik zei u al dat mijn nacht anders is dan alle andere nachten,' onderbrak het herderinnetje hem op het snauwende af. 'Klaarblijkelijk begint u zich weer van alles voor te stellen, maar dat is uw probleem. Want wat u zich ook voorstelt, u zit er glad naast. Maar nu vraag ik het u voor de allerlaatste maal: bent u klaar? Anders gaat u maar naar huis. Ik heb echt geen zin meer om ook nog maar één inspanning te doen om uw vertrouwen te winnen, aangezien het er alle schijn van heeft dat dit onbegonnen werk is.'
Het lag op het puntje van Max' tong om enige garanties te vragen maar hij herinnerde zich dit reeds eerder gedaan te hebben en zag er wijselijk van af.
'Goed dan,' zei hij, terwijl hij rechtstond, en met een hoofdknik gaf hij te kennen bereid te zijn het herderinnetje te volgen.

 

feedback van andere lezers

  • tessy
    Jaja en morgen gaat het weer over iets anders en blijf ik weer op mijn nieuwsgierige honger zitten naar wat er die nacht gaande is.
    Pff ik ben bijgelezen, kan eindelijk gaan slapen :-))
    koyaanisqatsi: U nogmaals van harte danken, hoop dat u er geen nachtmerries aan overhoudt. ;-) Welterusten!
  • Dora
    Het blijft me mateloos boeien en vooral hoe je het telkens weer zo weet te plooien dat het nooit is wat ik denk, genieten hoor, dank je wel
    koyaanisqatsi: 'Things are not what they seem...' (uit Twin Peaks) ;-)
Er zijn 10 bezoekers online, waarvan 0 leden: .