writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (78)

door koyaanisqatsi

Buiten, vlak bij de trap van het huis, stond een roestig bestelwagentje met draaiende motor te wachten. Max keek het herderinnetje vragend aan maar het meisje reageerde slechts door hem bij de arm te pakken en naar beneden te leiden.
'Gaat u maar vooraan zitten,' zei ze terwijl ze naar de kant van de chauffeur liep en gebaarde dat deze het raampje moest neerlaten. 'Deze meneer is mijn gast, ik ga wel achterin zitten.'
Max wachtte op toelating van de chauffeur maar het herderinnetje gebaarde dat hij moest instappen. De chauffeur, een bleke, blonde jongen knikte hem schuw gedag en reed meteen nadat ook het herderinnetje was ingestapt door.
'Is het ver, waar we naar toe gaan?' vroeg Max.
'Nee, we zijn er zo,' antwoordde het herderinnetje.
De bestelwagen draaide terug in de richting van de steeg maar net ervoor sloeg de chauffeur een in het halfduister verscholen, hobbelige zandweg in die gestaag bergaf liep tussen een weiland van hoog gras en een muur van ondoordringbaar struikgewas. Na een tijdje ging de weg even opnieuw bergopwaarts, waarna hij een flauwe bocht naar rechts maakte, om uiteindelijk na een curve naar links dood te lopen op een open veld waar zich een kleine circustent bevond. Vanuit alle richtingen kwamen opzichtig geklede jongens en meisjes aangewandeld, sommigen alleen, verzonken in gedachten, anderen gearmd lachend of in kleine groepjes keuvelend. De chauffeur reed de tent voorbij en parkeerde het bestelwagentje naast een korte rij soortgelijke voertuigen en een rek vol aftandse fietsen.
'Kom,' zei het herderinnetje terwijl ze uitstapte. Blijkbaar had ze haast want ze wachtte niet op de chauffeur die aan de klap geraakte met een meisje dat net op een fiets kwam aangereden.
Max repte zich achter het herderinnetje aan. Een groepje jongens in ontbloot bovenlijf en leren broeken riep haar iets toe waarop ze lachend naar hen zwaaide. Een meisje met hagelwit geverfde, opgestoken haren, gekleed in een nauw zittend zwart korset en rijglaarzen aan haar voeten, kwam op haar toe gestapt en gaf haar drie zoenen.
'Ik zie dat je gast hebt meegebracht,' merkte ze op terwijl ze naar Max glimlachte.
'Ja,' knikte het herderinnetje, zonder verdere toelichting.
Een jongen met een neusring en een kaalgeschoren hoofd tikte het herderinnetje op de schouder. Toen ze zich naar hem omdraaide sloeg hij de panden van zijn lange zwarte jas open en vroeg: 'Wat vind je ervan?' Hij had een pentagram midden op zijn borst laten tatoeëren en ging met een wijsvinger over de vijf punten die rood gekleurd waren.
'Als jij het mooi vind, is het oké, natuurlijk,' antwoordde het herderinnetje weinig enthousiast.
Het meisje met de witte haren klakte met haar tong, haakte een arm in die van de jongen, keek het herderinnetje veelzeggend aan en zei: 'Misschien zie we jullie straks nog wel, tijdens de pauze.'
Het herderinnetje knikte, glimlachte flauw en bood op haar beurt een arm aan Max aan.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Nog steeds bewondering voor je prachtige lange zinnen.
    En wat een types verschijnen ten tonele! Jij houdt van mooie mensen volgens mij.
    koyaanisqatsi: Zolang mooie mensen geen etterbakken zijn... ;-)
  • Dora
    Leuk, circus en opgedofte mensen, het heeft wel wat...
    Ineens vraag ik me af waar Max in rond loopt. Een trui en spijkerbroek? Een pak? Leren jasje? Hoe voelt hij zich in zijn outfit tussen al deze 'feestkledij'?
    koyaanisqatsi: Het is een 'klassieke jongen' die vanuit zijn religieuze overtuiging niet graag uit de kleren gaat, en bovendien niet voorbereid was op deze uitstap. Ik veronderstel dus dat hij er een beetje 'casual' bij loopt.
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .