writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (82)

door koyaanisqatsi

Na een minutenlange staande ovatie trok Allassane de griot zich, verlegen om zoveel succes, terug. Tevreden maakte het publiek zich daarop op om huiswaarts te keren. Het meisje met de gitzwarte huid stond Max bij de uitgang op te wachten en lachte, van zodra hij binnen haar gezichtsveld verscheen, een stel stralende tanden bloot.
'Vooruit,' spoorde het herderinnetje hem aan.
'Ik zou liever met jou teruggaan,' mompelde Max; zonder er enige uitleg voor te vinden beviel de goedlachsheid van het meisje hem niet.
'Maar dan moet u naar huis,' zei het herderinnetje, 'want ik ga meteen slapen.'
'Dat geeft niet,' zei Max.
'U moet het zelf weten,' zuchtte het herderinnetje, 'maar dan maakt u volgens mij een grote vergissing. Dat meisje kruist niet voor niets precies op deze avond uw pad. Daar is beslist een reden voor.'
Max moest nu een keuze maken. Ze hadden het meisje bijna bereikt en het zou ongehoord zijn haar straal voorbij te lopen. Hij trok het herderinnetje met zich mee, knikte het gitzwarte meisje gedag en zei: 'Neem me niet kwalijk, ik nam u daarstraks voor iemand anders. U lijkt namelijk sterk op een meisje dat ik onlangs heb ontmoet.'
'Oh, dat hoor ik wel vaker,' giechelde het meisje, waarna ze Max een speels klapje op de arm gaf. 'En dat is ook niet zo abnormaal. Of wel, denkt u?'
Max schudde onzeker het hoofd en keek vragend naar het herderinnetje.
'Aangenaam met u kennis te maken,' zei het herderinnetje, Max negerend. Ze trok haar arm los en stak een hand naar het meisje uit.
'Wederzijds,' lachte het meisje opnieuw haar tanden bloot. 'Want vonden jullie trouwens van de voorstelling?'
'Uniek,' antwoordde het herderinnetje, op een toon alsof ze zowel voor zichzelf als Max sprak. Max knikte dan maar gedwee en vroeg, stamelend: 'En hoe vond u het?'
'Prachtig, zoals iedereen veronderstel ik. Het hoogtepunt kwam voor mij op het laatst, toen hij, na eerst de gelijkgezindheid van de basisprincipes van alle religies te hebben bezongen, het athe´sme beklaagde omwille van zijn tristesse.'
'Wat vond u daar zo speciaal aan?' vroeg Max, die zichzelf verraste door zijn plotse belangstelling voor het meisje haar mening.
Het meisje hoefde niet na te denken om haar antwoord te formuleren.
'Het kan toch niet anders dan triest zijn om als athe´st door het leven te gaan. Naar wat kan je dan nog op zoek gaan? Nee, ik zou beslist niet in de schoenen willen staan van iemand voor wie het begrip religie dode letter is geworden.'
'Maar misschien koesteren athe´sten ook wel twijfels, en komen zo'n soort twijfels dan niet in de buurt van een zoektocht?' vroeg Max.
Het zwarte meisje wisselde een blik van verstandhouding met het herderinnetje, alsof ze haar wilde vertellen begrepen te hebben in gesprek te zijn geraakt met een interessant iemand.
'Waarom gaan jullie niet ergens anders verder praten?' stelde het herderinnetje voor. Instinctief zette ze een stapje achteruit, alsof het al vastlag dat ze meteen van Max en het meisje afscheid zou nemen.
'Mij goed,' glunderde het gitzwarte meisje, 'want voor mij begint de nacht maar pas.'
'Had u ergens in gedachten?' vroeg Max, al had hij nog steeds niet uitgemaakt wat hij ging doen.
Het gitzwarte meisje knikte.
'Maar ik moet me wel eerst omkleden, want zo kan ik daar niet naar toe.'
'En waar is daar?' vroeg Max, zonder het te beseffen, lachend.
'Dat mag ik niet verklappen. Het is een tamelijk exclusief oord en hier hebben de muren oren, als u begrijpt wat ik bedoelů'
'Zal ik jullie dan maar laten?' vroeg het herderinnetje met een dwingende blik op Max gericht.
Max knikte aarzelend. Want ook al had het gitzwarte meisje zijn interesse voor het verder zetten van zijn nachtelijke uitstap aangewakkerd, toch kon hij er niet omheen nog steeds enig wantrouwen in haar te koesteren.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Max gekoppeld, eindelijk!

    koyaanisqatsi: Hoho... Niet te gauw van stapel lopen...
  • Dora
    Lekker weer om je te lezen..
    Die Max toch, bange broekje... maar het komt een keer goed...
    Ooit durft hij wel, verwacht ik...
    koyaanisqatsi: Als hij niet, zoals ik, aan schrijnend tijdsgebrek begint te lijden. Sjonge... Hectische dagen... :-(
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .