writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (90)

door koyaanisqatsi

Het was al nacht toen Max de deur beneden hoorde dichtslaan en voetstappen de trap opkwamen. Hij sprong uit bed, waar hij in afwachting van de komst van Pruisisch Blauw de tijd in leegte had doorgebracht, en liep naar de deur die hij op een kier had laten staan.
Zoals gehoopt was het de vrouw des huizes die thuiskwam. Toen ze de deur van zijn kamer passeerde stelde Max tot zijn opluchting vast dat ze alleen was, waarna hij zich in stilte terugtrok en op bed ging zitten om haar wat tijd te geven. Zijn ongeduld maakte hem algauw nerveus en keer op keer keek hij naar zijn reiswekkertje waar de tijd tergend langzaam leek voort te schrijden. Na tien minuten begaven zijn zenuwen. Hij sprong weer recht, schraapte zijn keel en begaf zich naar de kamer van Pruisisch Blauw, waar hij zachtjes aanklopte. Toen hij geen antwoord kreeg klopte hij opnieuw aan, iets luider maar nog steeds ingehouden. Er volgde wat gestommel en tot zijn verbazing hoorde hij meerdere stemmen hetgeen hem er bijna toe bracht zich als een angsthaas terug naar zijn kamer te begeven. Maar toen ging de deur met een ruk open en stak Pruisisch Blauw haar hoofd, overdreven opgemaakt als een heks, naar buiten.
'Ja?' gromde ze kortaf.
Max, geschrokken door haar spookachtige verschijning, deinsde achteruit en ving achter haar een glimp op van een magere, oude man die met bevende handen bezig was een smoking uit te trekken. Overvallen door deze onverwachte confrontatie kreeg hij geen woord meer over zijn lippen, wat Pruisisch Blauws ergernis alleen maar aanwakkerde.
'Blijkbaar hebt je niets dringends te vertellen,' snauwde ze, 'en dus veronderstel ik dat het kan wachten tot morgen?'
Max knikte en bleef vol ongeloof naar de man staren hetgeen Pruisisch Blauw niet het minst leek te deren.
'Wel dan,' zuchtte ze daarop geŽrgerd, 'in dat geval: tot morgen!' waarna de deur met een luide knal werd dichtgeslagen.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ik ben je weer aan het lezen. Dit wordt een boek neem ik aan? Een uitgever zou gek zijn dit niet serieus te overwegen.
    Ik krijg steeds meer meelij met Max.
    koyaanisqatsi: Een boek voor de onderste lade van mijn bureau...
  • Dora
    Gossie, pats boem, wat een behekste bende nou weer
    en hij stootte zijn neus tot bloedens toe deze keer.
    koyaanisqatsi: Net niet... :-)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .