writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (95)

door koyaanisqatsi

De volgende dag was Max spoorloos verdwenen. Niemand heeft nog ooit iets van hem gehoord of gezien, waarmee dan ook een verhaal eindigt dat vele onbeantwoorde vragen achterlaat. Vragen die ook ik, de verteller, niet kan beantwoorden omdat ik het verhaal zelf van horen zeggen heb.
Natuurlijk ben ik wel op onderzoek uit getrokken, maar meer dan een resem gissingen, waarvan de meeste niet eens het vermelden waard zijn, heeft dit niet opgeleverd. Op drie veronderstellingen na dan, die ik graag nog gauw met het publiek wil delen.
De eerste hoorde ik van een sjamaan die ik toevallig, ergens in een afgelegen, dor en bergachtig gebied, ontmoette. Hij was van oordeel dat Pruisisch Blauw wel eens een soort van secretaresse van de dood kon zijn die mensen die vroeger kwamen te overlijden dan voorzien moest opvangen. Max' briefje zou dan een overlijdensakte geweest zijn en het gebied waarin hij terecht kwam een soort voorgeborchte.
Ik vond dit idee wel tamelijk interessant, omdat ze het constante en onregelmatige komen en gaan van mensen van allerlei pluimage min of meer kon verklaren. Bovendien was er de toch wel tot nadenken stemmende arbeidsethiek die er in het gebied heerste en die niet echt van deze wereld kon genoemd worden. Want laten we wel wezen: een maatschappij waar iedereen te pas en te onpas niet aan het werk gaat, kan in de werkelijkheid zoals wij ze kennen toch onmogelijk functioneren. En de maatschappij waarin Max was aanbeland functioneerde wel degelijk -en tamelijk goed zelfs.
Een ander standpunt kreeg ik van een ziener die ik ontmoette in een groezelig, ondergronds café in een stad die bekend stond om haar gestage verval en evenredig toenemende losbandigheid . Het was een standpunt dat dicht aanleunde bij dat van de sjamaan maar beduidend somberder was. De ziener was immers van mening dat Pruisisch Blauw niemand minder was dan één van de miljoenen minnaressen van de duivel die als receptioniste aan de hellepoort was tewerkgesteld. Dat verklaarde volgens hem meteen ook haar mysterieuze zwangerschap terwijl de taal die ze zogezegd sprak helemaal geen Pruisisch Blauw was maar de taal van de duivel; een dialect waarvan de oorspronkelijke taal niet meer terug te vinden is en dat enkel gesproken en begrepen kan worden door ingewijden. Het gebied waar Max terechtkwam zou een soort tussenfase geweest zijn waarin men naargelang zijn zondigheid al dan niet nog enige tijd respijt kreeg.
Hoewel er ook voor deze theorie wel wat te zeggen viel, vond ik ze eerder vergezocht en al te pessimistisch, vooral omdat het me erg twijfelachtig leek dat de Max, zoals wij hem in het verhaal leerden kennen, een zodanige schoft was geweest dat hij het hellevuur verdiende.
Een derde en laatste opinie die nog enigszins het vermelden waard was, kreeg ik te horen op een paranormale beurs van een oude vrouw die zich al van kindsbeen af verdiepte in het occultisme. Volgens haar was het niet ondenkbaar dat Max zich in een vagevuur had bevonden alwaar hij zich, gezien zijn status van lichte zondaar, enkel bestraft zag met het moeten doorstaan of aanzien van een reeks ongemakkelijke en soms ronduit beschamende situaties. Het was natuurlijk een standpunt dat nauwelijks verschilde van dat van de ziener en ook nog veel gemeen had met dat van de sjamaan maar met de ervaringen van Max in het achterhoofd zag ik er wel een mogelijke, weliswaar beperkte, graat van waarheid in.
Hoe dan ook, het is en blijft allemaal giswerk en laat zowel mij, als verteller, als u, mijn geachte publiek, geen andere mogelijkheid dan te aanvaarden dat wat wij waarnemen als de werkelijkheid slechts een bleke afspiegeling of schaduw is, alleen kenbaar door de zintuigen.

EINDE

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Applaus! Doek dicht voor PB. Maar niet voor jou schrijfsels, hoop ik??
    Veel reis/werkplezier. Muskietennet mee hè.
    koyaanisqatsi: Zelfs geen malariatabletten!
  • Wee
    Héééééééé ... Wat is dit nu?!
    Jammer dat het afgelopen is, ik zat er helemaal in.
    Heb van je verhalen genoten, en ja, 'k mis hem ook al!
    x
    koyaanisqatsi: Het kon niet blijven duren... En nu er even tussenuit. Vanaf 16/2 tot en met 26/2 naar Afrika voor het werk... :-)
  • Dora
    IK MIS HEM!!! NU AL.
    Het eind is ook wel erg inrigerend. Jaja.
    koyaanisqatsi: Tja, ik dacht even door te gaan tot in 2012 maar ach, morgen andere gekke dingen bedenken. Nu eerst werktrip naar Afrika. Tanzania, Burundi, Rwanda en Congo, in 10 dagen!
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .