writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZWAARDVIS

door koyaanisqatsi

'Ober, wat is dit?'
'Zwaardvis, meneer.'
'Ik zie geen zwaard.'
'Ik ben een ridder, meneer, ziet u een harnas?'
'U bent een ober, als u het mij vraagt.'
'Adel kan diep vallen, meneer.'
De tafelaar boog zijn romp lichtjes naar achter zodat hij een betere blik op de ober kon werpen. Hij bekeek de man tot driemaal toe van kop tot teen en zei: 'Het ziet er zo naar uit.'
'Het lot van een mens kan vreemde wendingen nemen, meneer; dat heeft men niet zelf in de hand.'
'Mmmů Maar dat lost het raadsel van het zwaard niet op, nietwaar?'
'Ik zei u toch al, meneer: ziet u een harnas?'
'Heraldiek interesseert me niet, mijn waarde, mijn vis, mijn zwaardvis, daar is het om te doen. Maar kom, ik begrijp het al: ik verdoe mijn tijd. Haal de kok maar.'
'De kokkin, zal u wel bedoelen?' vroeg de ober, met een lichte buiging.
'Een kokkin? Geen kok dus?'
'Neen, meneer, in onze keuken zwaait een kokkin de plak. Een mooie kokkin. Een echte kokkin, met een slappe koksmuts op haar hoofd en een gezonde blos op haar bolle wangen, precies zoals op oubollige prenten.'
'Jaja,' zei de tafelaar, met een hand wuivend, 'ik heb het alweer begrepen: dit restaurant is je reinste zwendel. Geen zwaard bij de zwaardvis, geen kok in de keuken. Wat ga je me nog vertellen? Geen boter bij de vis?'
'Inderdaad, meneer,' antwoordde de ober sto´cijns, 'de vis is gebakken in olijfolie.'
'In olijfolie?!' De tafelaar sloeg zich hard op de dijen. 'Zie ik er soms uit als een mediterrane saffraanslikker?'
'Een beetje wel,' antwoordde de ober onverschrokken.
'Nu ja,' bromde de tafelaar, 'dat kan ik ook niet ontkennen. Er zit wel wat Moors bloed in mijn lijf. Maar dat neemt niet weg...'
'Scheelt er wat?' Een vrouw van middelbare leeftijd, in een zwart maatpak van wijnrood fluweel, kwam eensklaps vanachter de ober tevoorschijn. Ze kamde met een vale kam van been door haar korte, strak met geurende olie naar achteren gekamde haren en stak een hand naar de tafelaar uit. 'Mireille Fontaine, eigenares,' stelde ze zich voor.
'Oswald Henri, klant, inpakker van breekbare materialen en amateur-oceanoloog,' groette de tafelaar terug.
'Blijkbaar is er een probleem,' glimlachte de eigenares.
'Boh, een probleem, een probleem,' mompelde de tafelaar, 'we moeten de zaken nu ook weer niet overdrijven.'
'Zou het u helpen als u gratis naar de voorstelling van de poppenkast mocht?' vroeg de eigenares.
'Poppenkast?'
'In de kelder, zo meteen. Een verhaal voor jong en oud, over rovers en andere schelmen.'
De tafelaar keek even in zijn bord, duwde met een wijsvinger in het malse vlees van de zwaardvis, die al bijna koud was, en antwoordde: 'Een uitnodiging voor zo'n avontuur kan ik onmogelijk afslaan,' waarna hij zijn stoel van onder zich uit duwde en zijn arm in die van de eigenares haakte, zodat ze zich als twee mensen tussen wie iets moois leek te kunnen ontstaan naar de kelder konden begeven.

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Nou ja zeg Koyaan!
    Gatsi, alle schelmen en heraldieke zwaarden nog us erantoe.
    L'histwaar surtijneman e tres extraordinijr, wie wie, Vvwasie
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .