writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE SCHANDKNAAP 4

door koyaanisqatsi

Eindelijk was de schandknaap klaar. Met zijn wijnrode tulband, beige hesje en wijnrode pofbroek, alle bestikt met goudbrokaat, zag hij er met een beetje verbeelding uit als een jonge, Indische prins. Om de één of andere reden moest hij blootvoets blijven en had de vrouw in het verpleegsteruniform zijn hesje en pofbroek besprenkeld met enkele druppels reuk, alsof de geparfumeerde olie waar het lichaam van de jongen van doordrongen was, niet volstond.
'Kom,' zei de vrouw terwijl ze hem even bij de hand pakte, 'het is tijd om kennis te maken met de barones.'
Ze leidde hem door de enige gang die de vier vleugels van het kasteel met elkaar verbond en klopte op een deur die zich in het begin van de noordelijke vleugel bevond. Enkele seconden later opende een dienstmeisje de deur die tergend langzaam openging.
De vrouw maakte een handgebaar om de schandknaap aan te sporen naar binnen te gaan. Aarzelend ging de jongen naar binnen waarna het dienstmeisje de deur opnieuw sloot. De vrouw in het verpleegsteruniform was hem niet gevolgd.
'Kom mee!' zei het dienstmeisje op een toon die niet bij haar status paste.
Ze bevonden zich in een grote kamer die in twee was gedeeld door een gordijnen van groene zijde. Het dienstmeisje duwde de gordijnen open en gebood de schandknaap met een zwaaiende hand doorheen de opening te stappen. Daar, achter de gordijnen, trof hij een kolossale vrouw aan op een hemelbed, half weggezakt tussen tientallen kussens.
De schandknaap moest even met de ogen knipperen. Alles in de kamer was in fel groene zijde: het avondkleed dat wanordelijk rond de kolossale vrouw haar lichaam was gedrapeerd, het hoofddoek dat met kronkels om haar hoofd was gewikkeld, de lakens en bekleding van het hemelbed en de kussens.
'Kom hier, jongen,' zei de vrouw. Ze wenkte de schandknaap en maakte het dienstmeisje vervolgens met een snel wuivend gebaar te kennen dat ze moest verdwijnen.
De schandknaap schuifelde tot aan de rand van het hemelbed. De schokkende vadsigheid van de vrouw kon hem onmogelijk ontgaan maar niets wees er op dat dit hem op wat voor wijze dan ook van zijn stuk bracht.
'Ik ben de Barones,' zei de vrouw terwijl ze de schandknaap op een keurende blik trakteerde, 'diegene die jou heeft ingehuurd. Niet voor mijzelf, vermits ik door mijn lichamelijke conditie tot weinig meer in staat ben dan de dagen op dit bed te slijten; lezend, eten, drinkend of slapend.'
De barones strekte een arm en liet met een om zijn as tollende wijsvinger verstaan dat de schandknaap zich moest omdraaien. Zoals verwacht kon worden, gehoorzaamde de schandknaap gedwee.
'Broek af,' beval de barones zonder enige stemverheffing.
Meteen liet de schandknaap zijn broek tot op zijn enkels zakken.
'Het is in feite heel eenvoudig:' ging de barones verder terwijl ze de schandknaap liet staan zoals hij stond, 'op de eerste verdieping van dit kasteel bevinden zich precies geteld acht en veertig slaapkamers. Die ga je allemaal af, in volgorde naar eigen keuze. In sommige slaapkamers zal je niemand aantreffen en zal het dus ook weinig steek houden je langer op te houden dan nodig is om deze vaststelling te doen. In andere slaapkamers zal je er niet zo makkelijk vanaf komen en zal je moeten voldoen aan de verlangens van de aanwezige of, mogelijk, de aanwezigen, alvorens je je weg kan vervolgen. Nu, opgelet: in één van de kamers bevindt zich een oude, wijze man. Deze man is niet in het minst in schandknapen geïnteresseerd. Integendeel. Hij kan ze nauwelijks in de ogen zien. Maar, hij heeft je wel iets te bieden. Want hij zal je de sleutel van de vrijheid overhandigen, waardoor je opdracht voor vanavond er meteen opzit. Met die sleutel begeef je je simpelweg naar de binnenkoer, waar je in ruil voor de sleutel je beloning voor je geleverde prestaties zal ontvangen en een koetsier je naar huis zal brengen. Zo, dat was het. Trek je nu je broek maar weer op, verlaat mijn kamer zonder je nog naar mij om te keren en begin aan je ronde. Aangezien mijn kamer de eerste van de acht en veertig was, heb je er, in het slechtste geval, nog zeven en veertig te gaan.'
De schandknaap trok zonder aarzelen zijn broek op, stapte de opening tussen de gordijnen
door en verliet de kamer. De barones veegde het kwijl van haar vette lippen.

 

feedback van andere lezers

  • mephistopheles
    interessante wending, maakt me niet nieuw en gierig maar gewoon nieuwsgierig. De schandknaap doet misschien best wat vaseline op z'n sluitspier vooraleer hij aan zijn ronde begint
    koyaanisqatsi: om nog te zwijgen van zalf tegen aambeien
  • Wee
    Great! Je wendt weer verrassend :)
    x
    koyaanisqatsi: Altijd maar bochten vinden... (zucht) ;-)
  • Dora
    Wat een duivels plot.
    Met een beetje verbeelding leek hij een jonge, Indische prins in zijn wijnrode tulband met bijpassende pofbroek en beige hesje, rijkelijk bestikt met goudbrokaat.
    koyaanisqatsi: Hij moet er toch een beetje net uitzien, nietwaar? ;-)
  • doolhoofd
    Leuk.
    koyaanisqatsi: niet voor de schandknaap, vrees ik... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .