writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE SCHANDKNAAP 17

door koyaanisqatsi

'Daar ben je, eindelijk. Ik loop je al een hele tijd te zoeken!'
De schandknaap begon fel met de ogen te knipperen. Nooit eerder in zijn leven had hij iemand ontmoet die zo gekleed ging. Alles aan het meisje was klatergoud: de diadeem die als een spitse hemelpoort in haar lange, zwarte haren zat geschoven, haar oorringen, haar lange kleed, haar schoenen, halssnoer, ontelbare armbanden en ringen.
'Mijn broer zal tevreden zijn,' zei ze terwijl ze de schandknaap bij de hand wilde pakken. Maar de schandknaap deinsde lichtjes achteruit. 'Hij zit al zo lang verlangend naar je uit te kijken,' ging het meisje verder, op een toon alsof haar bewering hem toeschietelijker moest maken. 'Hij was bijna ten einde raad. Maar ja, hij is het wachten dan ook niet gewend, want het valt nauwelijks voor dat een schandknaap zich niet meteen naar de laatste kamer begeeft. De meeste denken de boel te slim af te zijn, omdat ze er domweg van uitgaan dat de wijze man die de sleutel van de vrijheid bij zich draagt zich in de laatste kamer zal bevinden. Een misvatting van formaat, haha! Want mijn broer is er altijd als de kippen bij om die kamer in te palmen, zodat hij al bij voorbaat zo goed als verzekerd is van het vlees van de schandknaap van dienst. En gelukkig maar, want hij heeft het nodig, met zijn enorme knuppel. Want dat kan ik je verzekeren: mijn broer is geschapen als… Godstamebij, zo'n kanon, jongens toch! Eén ding weet ik zeker: mijn toekomstige echtgenoot kan maar beter over net zo'n knoert beschikken of hij mag op zijn twee oren slapen dat ik hem zal bedriegen. Als je afweet van het bestaan van zo'n buis, dan spreekt het vanzelf dat je je als vrouw niet tevreden zal kunnen stellen met minder. Niet dat ik die knots al van dichtbij heb meegemaakt -stel je voor, mijn bloedeigenste broer (!?)- maar ik moet wel toegeven hem regelmatig te bespieden. Moeilijk is dat trouwens niet, aangezien je hem niet van een gebrek aan narcisme kan betichten; zeker niet wanneer het op zijn joekel aankomt. Soms staat hij minutenlang voor de spiegel, in vol ornaat, zijn gigantische fallus te bewonderen. En in bad of onder de douche gaat het er niet anders aan toe. Hij aanschouwt zijn pronkstuk, trots als een pauw, en koestert het als een uiterst kostbaar en fragiel kunstwerk. En ja, ik geef toe, ook wanneer hij hem gebruikt bij anderen zit ik meermaals stiekem vanaf de zijlijn mee te kijken. Hemeltjelief, het is me een raadsel hoe hij erin slaagt zijn gevaarte telkens weer naar binnen te wurmen bij die stumperds! Nu, pas op schandknaap, denk maar niet dat mijn broer van het rechttoe rechtaan rampetampentype is. Oh nee, hij beheerst de kunst van de Griekse beginselen als geen ander. "Het zit hem allemaal in de dijen," orakelt hij altijd tegen me, maar ik kan hem natuurlijk alleen maar op zijn woord geloven omdat ik op dat vlak, een meisje zijnde, al te zeer beperkt ben.'
De schandknaap, de illusie de wijze man in de laatste kamer te vinden armer, maakte aanstalten het meisje voor bij te lopen.
'Ja, ik weet wel wat jij denkt,' siste het meisje nijdig terwijl ze hem de weg versperde, 'dat je, nu ik je mijn broers strategie heb verklapt, aan hem kan ontsnappen. Maar zo idioot ben ik nu ook weer niet. Mijn broer heeft zich ondertussen naar een andere kamer begeven. Hij had al wel begrepen dat jij één van die zeldzame wijsneuzen bent die zich niet laten misleiden door het simplistische idee dat de wijze man zich in de laatste kamer ophoudt. Natuurlijk, nu hij zich ertoe verplicht zag van kamer te verhuizen blijft het nog altijd een gok dat je hem eerder zal tegenkomen dan de wijze man, maar daar valt niets aan te veranderen sinds jij zo gewiekst was de kamers in een andere volgorde af te werken.'
De schandknaap keek het meisje heel even diep in de ogen. Achter het venijn van haar blik lag een machteloosheid verscholen waar ze geen raad mee wist. Want haar redenering klopte als een bus en de kans bestond dat hij aan haar broer kon ontsnappen. Die overtuiging indachtig deed hij een nieuwe poging haar voorbij te lopen en ditmaal liet hij zich niet afstoppen door haar lichaam, dat ze als een lomp obstakel opnieuw voor zijn voeten zette. Hij maakte een schijnbeweging naar rechts, passeerde haar met een zwenkende pas langs links en versnelde zijn pas, zonder nog om te kijken.
'Mooi,' snauwde ze hem na, te zeer verrast om de achtervolging in te zetten, 'laat mij maar in de steek en laat mijn broer links liggen. Jij vuile egoïst! Wat kan jou het schelen als hij de volgende dagen onhandelbaar is, omdat hij niet aan zijn trekken is gekomen?! Jij zit er niet mee, met die waardeloze lanterfanter, die zijn hele familie het leven zuur zal maken tot de volgende schandknaap hier wordt uitgenodigd. En ik mag er niet aan denken wat ons te wachten staat als die volgende schlemiel al even doortrapt is als jij en er ook weet in te slagen uit zijn klauwen te blijven. Maar ach, wat sta ik hier uit mijn nek te kletsen? Wat haalt het uit? Jullie zijn toch allemaal hetzelfde: grote, onverbeterlijke egoïsten! Ik kan maar beter opstappen en mijn ouders, mijn andere broers en zussen gaan waarschuwen voor het onweer dat op komst is. Tenzij jij pech hebt natuurlijk, ventje, en je alsnog mijn broer op je weg aantreft. En in dat geval hoop ik dat hij je aan zijn spies rijgt als een kip aan een spit. Want dat is wel het minste dat jij verdient: jij zelfzuchtig stuk miserabel vreten!'
De woorden klonken grof, en waren dat natuurlijk ook, maar gingen volledig aan de schandknaap voorbij. Want die was al vanaf het ogenblik dat hij het meisje was voorbij gedribbeld in de ban geraakt van een panische angst voor het maken van een verkeerde keuze en de fatale kamer binnen te stappen.

 

feedback van andere lezers

  • mephistopheles
    niks mis met een man die zijn fallus bewondert, dat getuigt van dankbaarheid jegens de natuur.
    De fatale kamer, dat belooft..
    koyaanisqatsi: zo had ik het nog niet bekeken... ;-)
  • greta
    Een wisseltruc, een nare meid, scheldpartij. Vraag me af waarom knaapje alsmaar zo geplaagd wordt.
    koyaanisqatsi: Omdat het een SCHANDknaap is. :-p
  • Dora
    Zo zeg, die is ratelkoud in klategoud,
    een snetterbek, snebberig veelzeggend.
    koyaanisqatsi: Men was gewaarschuwd: KLATERgoud...
  • Wee
    Oef, Koyaan, wat een wending.
    Géén meisje voor de knaap, nee, ze klatert 'm zo naar haar broer.
    Ik hoop dat hij eraan ontkomt.
    x

    koyaanisqatsi: Tje, een schandknaap staat nu eenmaal niet ten dienste van het vrouwelijke geslacht (althans, toch niet volgens Van Dale)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .