writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE SCHANDKNAAP 21 (slot)

door koyaanisqatsi

Het regende zacht. De natte, gladde kasseien van de binnenkoer weerkaatsen het flauwe licht van vier lantaarns. De schandknaap liep de koer op, in zijn schamele kledij, rillend van de kou. Uit n van de koetsen kwam een donkere gedaante tevoorschijn. Hij liep op de schandknaap toe, die hem herkende als de koetsier die hem de dag voordien naar het kasteel had gebracht.
'De sleutel?' gromde deze met uitgestoken hand.
De schandknaap aarzelde geen seconde en legde de sleutel in de handpalm van de koetsier.
'Kom maar mee,' zei deze terwijl hij de sleutel in zijn zak stopte.
Terwijl ze op de koets toeliepen kwam er een tweede man tevoorschijn. Niet de man die de koetsier de dag voordien had begeleid, maar een andere man, met een opvallend uitdrukkingsloos gezicht.
'Je kent de afspraak,' zei de koetsier, terwijl hij een stuk touw uit de zak van zijn jas haalde.
De schandknaap knikte. De andere man overhandigde hem een envelop en gebaarde dat hij deze in de zak van zijn pofbroek moest steken.
'Klaar?' vroeg de koetsier.
De schandknaap gaf nogmaals een hoofdknikje en liet zich opnieuw knevelen, binden en in een grote katoenen zak stoppen.
'Wat een klucht,' sakkerde de koetsier terwijl hij het vrachtje samen met de andere man in de koets tilde. 'Die lui hier zijn knettergek. Wat haalt die nepontvoering nu uit? Krijgen die idioten daar een kick van?'
De andere man deed alsof hij niets had gehoord. De schandknaap werd op de vloer van het rijtuig gelegd. Gehuld in volstrekte duisternis werd hij volledig overgeleverd aan zijn gehoor. Het begon harder te regenen, wat een reeks vloeken uit de mond van de koetsier deed rollen, en de deur van de koets werd dichtgeklapt. Even later kwam het voertuig in beweging. Het harde geratel van de wielen mengde zich met de metalige hoefslagen van de paarden. Eens buiten de kasteelmuren minderde het geratel en werden de hoefslagen doffer.
De schandknaap zonk weg in een roes, gebrouwen door zowel lichamelijke als mentale vermoeidheid. Hij voelde zich een oude man, wat een waanzinnige gedachte was voor een knaap van zijn leeftijd. Hij dacht aan het meisje in klatergoud, dat verschenen was als een fee en algauw een feeks bleek te zijn. De geur van het sperma van De Hangbuik kroop opnieuw zijn neusgaten binnen, waardoor hij bijna moest kokhalzen. Hij zag opnieuw het gezicht van de kapper voor zich terwijl die tandknarsend zijn lichaam binnendrong. Toen veranderde het gezicht van deze schaamteloze sodomiet in het gelaat van de zogenaamde wijze man. Wat zei de barones alweer? Dat deze man schandknapen nauwelijks in de ogen kon kijken? Van een misvatting gesproken! De man zijn blik schoot je gewoon aan flarden!
De koets begon heftig te schokken en te hobbelen. De schandknaap kon zich niet herinneren de dag voordien op dezelfde wijze dooreen te zijn geschud en begon meteen te vermoeden dat de koets een andere weg nam. Toen ze even later tot stilstand kwam tussen ruisende bomen wist hij dat er iets niet klopte. Hij wilde schreeuwen maar de knevel weerhield hem, en vreemd genoeg vond hij dat maar goed ook want als stomme schaamde hij zich voor het afgrijselijke, brullende geluid dat uit zijn keel omhoog schoot wanneer het hem allemaal te veel werd.
De deur van de koets ging opnieuw open. Iemand stapte in en tilde hem op, waarna twee handen hem aan de andere kant hij de benen pakten.
'Die snotaap weegt zwaarder dan je zou denken,' sakkerde de koetsier.
Met een plof lieten de mannen de zak meteen buiten de koets op de grond vallen.
'Wat je nu te wachten staat, schandknaap,' zei de andere man, op een toon alsof hij met tegenzin sprak, 'heb je te danken aan diegene die je de sleutel heeft overhandigd. Je moet namelijk weten dat er van dit spelletje, deze nepontvoering zoals onze vriend de koetsier het graag noemt, vroeger geen sprake was. Toen werden schandknapen gewoon afgehaald en teruggebracht met een taxi. Tot die halfgare fundamentalist het in zijn kop haalde om de bezoedelde eer van zijn neef te wreken. Na de mislukte aanslag van dit religieuze heerschap besefte de barones maar al te goed dat zij en haar gevolgd door het oog van de naald waren gekropen. Ze zou nadien geen enkel risico meer nemen. Schandknapen zouden gebonden, gekneveld en in een zak gebracht worden, zodat ze, moesten ze er alsnog in slagen te ontsnappen, de weg naar het kasteel niet kennen. Nadien zouden ze op dezelfde manier worden weggevoerd, niet naar huis maar naar hier: een dichtbeboste plek diep in haar domein. Einde rit dus, schandknaap, het spijt me. Neem me het me niet kwalijk, want dit is niets persoonlijks. Ik ben slechts een huurmoordenaar en zaken zijn nu eenmaal zaken. Vaarwel.'
Tussen het ruisen van de bomen klonk acht maal een ploffend geluid. Het was te donker om vast te stellen dat de katoenen zak in een oogwenk doordrenkt was met bloed. De koetsier deed de zak open, wilde de schandknaap fouilleren maar werd opzij geduwd door de huurmoordenaar. Die plukte zonder aarzelen de bankbiljetten uit het hesje van de schandknaap, wiens gelaat onder de smurrie zat van zijn uiteengespatte rechteroog.
'Hier, een extraatje,' zei de huurmoordenaar terwijl hij de biljetten telde. 'Fifty-fifty?
'Fifty-fifty,' antwoordde de koetsier met tegenzin.
De huurmoordenaar gaf de helft van het bedrag aan de koetsier. Toen knoopten beide mannen de zak weer dicht en dumpten ze hem in een diepe put even voorbij de koets. Enkele minuten later was er van de schandknaap geen spoor meer terug te vinden.

 

feedback van andere lezers

  • mephistopheles
    en ik maar denken dat het allemaal nog goed ging komen met de arme sukkelaar
    koyaanisqatsi: helaas, mensen in de marge kennen maar zelden een happy end.
    bedankt voor het lezen. enne... waar blijven die Romeinen?
  • greta
    Oh wat een triestigheid, dit einde.
    Is 't zo erg met onze maatschappij, dat we hoeren en schandknapen dumpen als opgebruikt waardeloos materiaal?
    Wt een verhalenreeks. Complimenten.

    koyaanisqatsi: Niet alleen hoeren en schandknapen vrees ik.
    :-(
  • Wee
    H, waarom nou?
    Maar je hebt nog een kast vol, toch? Met verhalen bedoel ik :)
    x
    koyaanisqatsi: Gebeurt wel vaker dat "sexwerkers", zoals dat tegenwoordig heet, in een put ergens langs de weg eindigen.
  • Dora
    Bah bah... bah. Jammer Koy. Nachtkaars ondanks de heftigheden
    Naar al die narigheid zonder...
    werd hij volledig overgeleverd aan zijn gehoor(d) ook nogal chaotisch...moeilijk in mee te leven.
    koyaanisqatsi: :-(
  • doolhoofd
    Knap.
    koyaanisqatsi: Bedankt voor de volharding. En zoals ik al eerder zei: Doolhoofd mag ook WH blijven kruiden. ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .