writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (4 De Mehari)

door koyaanisqatsi

Onder normale omstandigheden zou ieder kind een ritje op een mehari als een klein avontuur beschouwen, maar voor mij was het een bange tocht die me naar een onbekende bestemming en een al even onbekend lot voerde.
Maar had ik een andere keus dan de uitgestoken hand van de man met de tagelmust te aanvaarden? Was er een ander alternatief dan zwervend mijn dood tegemoet te lopen?. Een volwassen mens kan dertig tot veertig dagen zonder eten, maar hoogstens drie dagen zonder water. En ik was een onwetende snotneus, verstoken van de meest primaire middelen om het ook maar één dag in de verzengende hitte van de woestijn uit te houden.
De onschuldige ogen van de mehari hadden me een heel klein beetje gerustgesteld. Als dikke zwarte knikkers zaten ze in zijn grote kop, een beetje dromerig starend als een grappige dwaas. De man met de tagelmust besteeg het beest met een vreemde vanzelfsprekendheid en trok me vervolgens mee aan boord van wat westerlingen nogal infantiel het schip van de woestijn noemen.
Zwijgend zette we koers in, wat ik veronderstelde, noordelijke richting. Angstvallig haakte ik me vast in enkele loshangende plooien het gewaad van de man die nu heer en meester van mijn leven was. Ik had mijn vader ooit horen vertellen over meedogenloze woestijnrovers die zich behalve met het overvallen van karavanen ook bezighielden met slavenhandel en niemand kon me garanderen dat ik niet in de armen van soortgelijk booswicht was gelopen.
Alsof ik daarmee de realiteit kon ontlopen, sloot ik de ogen en probeerde plannen te smeden om te ontsnappen nog voor ik goed en wel wist waar ik zou terecht komen. Maar in mijn verbeelding verscheen er een slavenmarkt, waar enkele ongure types naakte en halfnaakte slaven onder het knallen van hun zweep op een hoopje dreven. Een rijkelijk geklede vent met een gouden tulband, een brede, grijze baard en een kromzwaard aan zijn zijde bungelend, keek goedkeurend toe en lachte de nijdige lach van een slecht mens. Toen verscheen de man met de tagelmust, die een touw om mijn nek had gelegd en me als een ongehoorzame hond achter zich aan sleurde. Hij mompelde iets tegen de man met de grijze baard, waarop deze knikte en me gebaarde tot bij hem te komen. Omdat ik niet snel genoeg reageerde gaf de man met de tagelmust een harde ruk aan het touw, dat brandend langs mijn hals schuurde. Tevergeefs probeerde ik de indringende blikken van de slaven te mijden. Uit hun ogen droop een ondraaglijke wanhoop, die spoedig ook de mijne zou worden. De man met de grijze baard gaf de man met de tagelmust een zilverstuk, waarop deze het touw waar ik aan vastzat overhandigde aan één van de zweepslagende trawanten van de grijsaard. Deze pakte me als een strenge schoolmeester bij m'n oor en dwong me plaats te nemen tussen al die andere sukkelaars die net zo hard zweetten van de hitte als van de angst.
Een klop op mijn rug schudde me uit mijn droom. Ik richtte mijn hoofd op en zag me omringd door een bende nieuwsgierige kinderen met donkere gezichten waarin witte tanden schitterden. Enkele mannen met een tagelmust joegen de kinderen uiteen en kwamen op me toegelopen. De mannen riepen iets, waarna ik door mijn ontvoerder van de mehari werd getild en aan de twee werd uitgeleverd.
Enigszins bekomen van de verwarring merkte ik in de verte een kampement van donkere tenten op. Er om heen liepen schapen en geiten kriskras door elkaar, zo nu en dan opgejaagd door een schreeuwende jongen die er niet voor terugschrok de beesten met een lange twijg een rake tik te verkopen.
De twee mannen legden ieder een hand op mijn schouder en troonden me mee naar één van de tenten. De nieuwsgierige kinderen kwamen als opdringerige kijklustigen achter ons aan en stoorden zich nauwelijks aan de verwensingen die één van de mannen hen maakte. Aan de tent aangekomen werd me met een zachte por te verstaan gegeven dat ik naar binnen moest. Aarzelend, met belachelijk kleine passen, stapte ik het donkere gat van de tentopening in.

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    en er lag een schoon meiske op hem in die tent te wachten?
    koyaanisqatsi: Was dat maar waar... Of nee, want dan zou hij waarschijnlijk geen poot meer verzet hebben en was mijn verhaal om zeep.
  • Wee
    Ja, idd mooi woord: tagelmust. (Moest 't opzoeken hoor.)
    Je houdt de aandacht prachtig vast, zeker géén los zand :)
    x


    koyaanisqatsi: THNKS
  • Dora
    Ik ga ook mee naar binnen, oef joh, het vervolg ... graag
    koyaanisqatsi: Slechts één inzending per dag toegelaten... :-)
  • Hoeselaar
    Hoe kon je uitmaken dat een van die verwensingen uitte was je al met de taal van die Touaregs al in beroering gekomen.

    Willy
    koyaanisqatsi: Moet je een taal begrijpen om te ondervinden dat het om verwensingen gaat? Ik heb al vaak mensen elkaar zien verwensen in een taal die ik niet versta. Hun lichaamstaal en gelaatsuitdrukkingen zeggen meestal genoeg. Maar in alle ieder geval aandachtig gelezen, waarvoor dank.
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .