writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (9 Storm)

door koyaanisqatsi

'Om het afscheid niet pijnlijker te maken dan het al was, nam ik zo vluchtig mogelijk van iedereen afscheid. De volwassenen reageerden zonder uitzondering begripvol, waaruit ik opmaakte dat zij mijn vertrek al een hele tijd als een regenbui hadden zien hangen, maar de meeste kinderen waren verbouwereerd, waarschijnlijk omdat zij het zelf nooit in hun hoofd zouden halen om hun beschermende omgeving te verlaten.
Aan de zuidelijke grens van het kampement stond een man in donkerblauwe kleren en idem tagelmust me op te wachten. Hij hield de teugels vast van een witte, Arabische volbloed die met zijn schuddende kop een zwerm enerverende vliegen van zich trachtte af te houden.
Toen ik bij de man aankwam vroeg hij met een hoofdknik of ik klaar was om te vertrekken. Ik antwoordde hem op gelijkaardige manier, waarop hij zijn paard besteeg en een hand naar me uitstak.
Het was de eerste keer dat ik een paard bereed en hoewel dit in wezen niet zo veel verschilde van het berijden van een mehari voelde ik me alweer een ervaring rijker.
Weldra lieten we de zandige woestijn achter ons. Het landschap veranderde in een verdorde steppe met hier en daar kleine, steenachtige plateaus, bezaaid met scherpe keien.
Voor het eerst zag ik een jakhals, die ik toen per vergissing voor een wolf hield. Hij had een aan stukken gescheurde vogel in zijn bek wat erop wees dat het beest zich met alle macht tegen zijn gevangenneming had verzet.
Er stak een strakke, droge wind op die in de verte een muur van zand tot aan de hemel vormde.
"Moeten we daar doorheen?" vroeg ik ongerust aan mijn begeleider.
Maar de man schudde slechts het hoofd.
De storm die mijn leven ondersteboven had gegooid indachtig was ik echter verre van gerustgesteld en dus gaf ik een snok aan zijn kleren en zei, bijna bevelend: "We moeten terugkeren of een schuilplaats zoeken!"
Opnieuw schudde de man het hoofd. Ik moest aan de oude man denken, die me op het hart had gedrukt deze… djinn, zoals hij hem noemde, volkomen te vertrouwen maar tegelijkertijd herinnerde ik me ook zijn andere woorden, die me hadden gewaarschuwd het gevaar niet domweg tegemoet te lopen en niet per se dapper te zijn.
De gigantische zandwolk kwam ondertussen steeds dichter bij terwijl ze constant van kleur veranderde en alsmaar dikker leek te worden.
Deels in paniek begon ik onophoudend aan de kleren van mijn begeleider te trekken. Tot mijn ontsteltenis gaf deze echter geen krimp -zelfs geen boze reactie. Het leek wel alsof er in zijn ogen letterlijk geen vuiltje aan de lucht was en toen de steppe totaal onverwacht opeens steil naar beneden begon te lopen nam hij alle tijd van de wereld om zijn paard in alle rust de afdaling te laten maken.
Wanhopig keek ik naar de hemel die zich boven onze hoofden vulde met opeenstapelende, kleikleurige wolken. Door hun onverminderd aanzwellen dreigden ze ermee ieder ogenblik op aarde te zullen neerstorten.
Van schrik kon ik het niet langer aankijken. Ik drukte mijn hoofd tegen de rug van de djinn en kneep mijn ogen dicht in afwachting van het ogenblik waarop een massaal deel van de woestijn ons graf zou worden.
Maar toen gaf de djinn met een sissend bevel zijn paard de sporen en schoten we enkele seconden later door een nauwe opening een pikzwarte spelonk binnen

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    die spelonk klinkt onheilspellend, hij gaat toch geen orks tegenkomen?
    koyaanisqatsi: Nee, het blijft proper
  • Dora
    Heerlijk weer door het verhaal meegelopen
    (Om het niet pijnlijker te maken dan nodig was, nam ik zo vluchtig mogelijk van iedereen afscheid. De volwassenen reageerden zonder uitzondering begripvol, waaruit ik opmaakte DAT zij mijn vertrek al lang als een regenbui hadden zien hangen. GelijkWaardig of even aardig? )
    koyaanisqatsi: ...aardig. Zoals in idem dito... :-)
  • greta
    Nu maak je het nog spannend ook.

    koyaanisqatsi: da's maar effe... :-p
  • Wee
    Ja, zeker spannend.
    (Gelijkaardige manier?)
    Waarom juist díe betekenis, als ik zo vrij mag zijn?
    x
    koyaanisqatsi: Ik snap de vraag niet echt (zal wel aan mij liggen). x
  • Hoeselaar
    Hé hé! was me dat schrikken ik dacht al dat de jongen en de man de storm moesten trotseren maar gelukkig was er een spelonk

    Willy
    koyaanisqatsi: Ja, hoe zeggen ze dat? Als de nood het hoogst is...
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .