writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (13 Hayfa en Husniya)

door koyaanisqatsi

Om je een idee te geven, mijn broer, hoe zeer ik onder de indruk was van deze dubbele wonderbaarlijke verschijning: amper van de schok bekomen zei ik tegen mezelf: "Verrek dat telefoonnummer. Ik blijf hier en wacht tot ik oud genoeg ben om met één van deze schoonheden te trouwen."
In al mijn naïviteit stond ik niet eens stil bij de kracht van de tand des tijds, die er mogelijk voor zou zorgen dat deze schoonheden al lang hun mooiste pluimen verloren hadden tegen de tijd dat ik een huwbare leeftijd had bereikt.
Hoe dan ook, de jongedames werden me door Yoessoef voorgesteld als Hayfa en Husniya, zijn dochters, en enige nog overblijvende gezelschap in huis nadat zijn vrouw en zijn zoon enkele jaren eerder in een tragisch ongeval het leven hadden gelaten. Het viel Yoessoef duidelijk moeilijk dit laatste ter sprake te brengen maar net zo zeer klonk er een behoefte in zijn stem om deze tragedie aan te halen.
De pottenbakker nam afscheid. Hij moest dringend terug naar zijn potten, zo zei hij, waarna hij me nog veel geluk wenste in mijn verdere tocht. Ik bedankte hem voor zijn bijstand en schudde hem stevig de hand.
"Je zal wel honger hebben," zei Hayfa. De betoverende klank van haar stem alleen al deed me duizelen.
Ik knikte stompzinnig en hoopte maar dat zij of haar zus niets zouden merken van mijn bibberende benen.
"Ga zitten, mijn jongen,' zei Yoessoef, "en maak het je gemakkelijk. Het eten komt zo."
Met buitenproportionele dankbaarheid ging ik meteen op zijn verzoek in. De jonge vrouwen begaven zich naar een kleine achterkamer, begonnen een taal te spreken die ik niet begreep en lachten met tussenpozen.
Yoessoef nam een grote kan en twee kommen van een schap en schonk voor ons beide water in. Terwijl hij me een kom aanreikte zette hij zich naast me neer.
"Het spijt me," zuchtte hij, "ik kan u niets anders dan water aanbieden. De thee is op en de venter is nog niet langs geweest. Die man laat steeds vaker op zich wachten. Misschien moet ik maar beter een voorraadje aanleggen, want geen thee in huis kan echt niet."
Hayfa en Husniya kwamen opnieuw de woonkamer binnen. Hayfa hield een grote aarden kom vast waarin een dikke, rode saus dampte. Husniya bracht een ovaalvormige schotel aan, gevuld met rijst gemengd met fijngekapte groeten, kruiden en stukjes schapenvlees.
"Smakelijk eten, papa," zei Hayfa, "en…?"
"Is-Ismael," stamelde ik.
"Ismael. Mmm, een mooie naam," liet Husniya zich ontvallen.
Mijn borst explodeerde zowat van trots terwijl mijn hart een waanzinnige vreugdedans begon te maken. Husniya glimlachte me toe en priemde haar gitzwarte, amendelvormige ogen als speren in mijn verdwaasde blik. Ik werd een zware druk in mijn nek gewaar, alsof iemand er een loden bol tegenaan drukte, en het volgende ogenblik stak ik met mijn gezicht in de schotel met eten, die Husniya nog maar net voordien tussen mij en haar vader had neergezet.
Ik had domweg het bewustzijn verloren!

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Spijtig dat ze geen brouwer hebben ginder
    koyaanisqatsi: anders was hij in een vat bier gevallen!
  • greta
    Flauwvallen in het aanzien van twee mooie vrouwen .. nounou, gevoelig tiepje dus.

    koyaanisqatsi: Misschien is ie gewoon ziek! :-p
  • Dora
    Boem, in de hete saus, oef... Door, Door
    koyaanisqatsi: Nee, in de andere schotel... :-)
  • Hoeselaar
    Goh dat moet nogal een afgang geweest zijn en dat in het bijzijn van zulke schoonheden

    Willy
    koyaanisqatsi: Da's idd om van onder een stoel te kruipen.
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .