writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (16 Het Tweede Cijfer)

door koyaanisqatsi

De haven stelde niet veel voor: één lange kaai van baksteen en beton, met even voor het einde een aanlegsteiger van palen en planken. Behalve een klein roestig vrachtschip lagen er twee vissersloepen en enkele dhows aangemeerd en op de kaai heerste een matige bedrijvigheid van venters, enkele matrozen en visservrouwen die hun mannen hielpen met het uitladen van een karige vangst.
Najib stuurde zijn dhow evenwel naar de verlaten aanlegsteiger waar we werden verwelkomd door twee als gekken met hun armen zwaaiende jongens. Toen Najib hun het touw toegooide waarmee ze de dhow moest vastleggen slaakten ze tegelijk een schorre overwinningskreet. Najib haalde een muntstuk tevoorschijn, stopte het in de hand van de grootste jongen en zei: "Eerlijk verdelen, of er zwaait wat."
Beide jongens knikten en lachten gelukzalig.
"Kom," zei Najib.
Aan het einde van de steiger stond een man in een okerkleurig gewaad en een donkerblauwe tagelmust ons op te wachten.
"Jij moet Ismael zijn?" bromde hij vanachter zijn sluier. Ik knikte."Dan is dit voor jou."
Hij stak een gebalde vuist voor zich uit, maakte een halve draai met zijn pols en liet tegelijkertijd zijn hand als een open bloeiende bloem opengaan. In zijn rimpelige handpalm lag een opgevouwen briefje besprenkeld met goudpoeder.
Voorzichtig, alsof het om een uitermate fragiel kleinood ging, plukte ik het briefje uit de palm van de hand. De man trok meteen zijn arm in en liep weg. Najib, die discreet op kleine afstand was blijven staan, zei: "Maak gauw open en sla het cijfer op in je hoofd."
"Nul," mompelde ik.
"Wat?" vroeg Najib.
"Nul. Het tweede cijfer is nul, net zoals het eerste."
"Onthou het dan maar,' zei Najib, waarna hij me bij de arm pakte.
Hij trok me de kade op, een nauwe, bergopwaarts lopende steeg in, waar de hoogstaande zon geen schijn van kans had. De temperatuur zakte meteen naar iets draaglijker proporties maar tegelijkertijd steeg er een penetrante geur van gerookte vis op.
"We moeten haast maken," zei Najib, "want we hebben nog een hele weg te gaan, voor we de veiliger buitenwijken van de stad bereiken."

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Die gerookte vis klinkt niet slecht
    koyaanisqatsi: Vreselijk vind ik het. Langs de Senegalese en Gambiaanse kust vind je regelmatig van die visrokerijen... Echt mijn geurtje niet.
  • greta
    Weer mooi Koyaanisqatsi. Vooral dit soort simpele zinnen die wel meteen het beeld voor ogen zetten:
    ".. een nauwe, bergopwaarts lopende steeg in, waar de hoogstaande zon geen schijn van kans had."

    koyaanisqatsi: :-)
  • Dora
    Zou het volgende nummer nou toevallig 7 kunnen worden?
    koyaanisqatsi: geen flauw idee... ;-)
  • Wee
    Ik haast mij mee!
    x
    koyaanisqatsi: Oei, is dat wel een goed idee?
  • Hoeselaar
    Welke stad had je in gedachten die tevens een havenstad moest zijn vermits er matrozen en vissersvrouwen rondliepen

    Willy
    koyaanisqatsi: Geen flauw idee. Een mix van Valetta, Amalfi en Gaza misschien?
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .