writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (20 De Tent)

door koyaanisqatsi

In al mijn na´viteit verwachte ik een rondleiding tussen de kleurrijke kraampjes alvorens we naar de tent zouden trekken. Maar de man in de smoking zei dat we geen seconde te verliezen hadden, want dat het diner spoedig zou worden opgediend en dat er onder de aanwezigen zoveel schaamteloze slokoppen waren dat ze, voor je het wist, al het eten van je bord hadden gegrist.
Ik vond dit verhaal nergens op slaan. De aanwezigen gedroegen zich zonder uitzondering waardig, om niet te zeggen zo stijfdeftig dat ze niet eens in staat leken uit hun rol te vallen. Maar de man drong aan en dus gingen we naar binnen.
Nu, over ÚÚn ding had hij alvast niet gelogen. Het ging broeierig heet zijn, waar we naar toe gingen? Wel, die voorspelling was onmogelijk overdreven te noemen. Het leek wel of de zon in de tent had postgevat. De reden daarvoor was gauw gevonden. Op verschillende plaatsen waren enorme barbecues ge´nstalleerd waarboven al even enorme brochettes van vlees, van uiteenlopende vormen, kleuren en geuren, luid sissend hingen te braden. In het zweet badende koks, geassisteerd door keukenhulpjes die constant de drijfnatte gezichten van hun meesters afveegden, hielden het waanzinnige aanbod aan vlees getormenteerd maar vakkundig in de gaten, strooiden zo nu en dan kwistig met kruiden, en riepen onverstaanbare bevelen naar nerveus messen, borden en vorken verdelende kelners.
"Wat zei je nu?" bromde ik tegen de man in smoking. "Iedereen is nog buiten, ze zijn verdorie nog bezig met de tafels te dekken."
"Wacht maar," lispelde de man met een kalmerend handgebaar, "want wat je daar buiten ziet is slechts schone schijn. In wezen ligt iedereen op vinkenslag. Vertrouw me nu maar en ga mee aan die tafel daar achteraan zitten. Dan zitten we rustig."
Hij wees naar een tafel helemaal achterin de tent, naast een klein podium waarop een man in een blauwe overall bezig was met het installeren van een microfoon. De kelners geraakten duidelijk ge´rriteerd door onze aanwezigheid, mogelijk omdat we in de weg liepen, maar waarschijnlijk nog meer omdat we ons aandienden als de kampioenen van het ongeduld.
Met plaatsvervangende schaamte voor mijn begeleider ging ik zitten, ondertussen net zoals de koks en de kelners druipend van het zweet. Als bij wonder bleek de man in de smoking immuun voor de hitte. Zijn getaande huid bleef kurkdroog, op zijn hemd viel geen spatje vocht te merken en terwijl het versnelde uitdrogen van mijn lichaam mij danig op de zenuwen begon te werken bleef hij de kalmte zelve.
"Kunnen we al niet wat te drinken vragen?" stelde ik voor.
"Nee, dat gaat niet," antwoordde hij overtuigd. "Er kan geen sprake zijn van het afwijken van het protocol. Vergeet niet: dit is een International Diner. De genodigden hebben uiteenlopende tafelmanieren. In sommige gevallen zijn de culturele gewoonten zelfs zo verschillend dat ze lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Dus je kan wel denken dat het een hele heksentoer is om de kerk in het midden te houden."
Verslagen legde ik mijn hoofd in mijn handen. Ik voelde me alsof ik onder een lauwe douche zat die niet de minste afkoeling gaf. Het kon niet anders dan dat ik spoedig voor de twee maal in korte tijdsspanne het bewustzijn zou verliezen. Ditmaal niet door een verraderlijk -hoewel met de beste bedoelingen- toegediend slaapmiddel, maar simpelweg door gebrek aan zuurstof en lichaamsvocht.

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Verschillen in culture beleefdheisvormen kunnen soms tot grappige situaties leiden. Benieuwd of de woestijnworm zich zal kunnen handhaven
    koyaanisqatsi: Inderdaad. Zo mag je bv in de ene cultuur een eettafel niet afruimen voor de gasten vertrokken zijn terwijl het ind en een andere onbeschoft is lege borden te laten staan. Begin er maar, als cosmopoliet...
  • Dora
    Goh, wat wordt mijn geduld lekkerrrr rrr opgerekt. Bizarrr rrr
    heerlijk dit, maar ook oef, waarvoor ik me dan vast in de plaats van de anderen schaam: de horde slokoppen die het eten bijna van je bord grissen. Ik heb ze meegemaakt, medehotelgasten
    koyaanisqatsi: ja, hotel met buffet! als je tien minuten na opening van het restaurant binnenstapt is het lekkerste al zo goed als allemaal verdwenen
  • Wee
    Fijn bizar!
    Dat strikje nekt 'm, ik voel 't :(
    x
    koyaanisqatsi: strikjes... yuk!
  • warket
    Met toewijding gelezen. "Plaatsvervangende schaamte" is een zo veelgebruikt woord. Waarom hiervoor geen alternatief bedenken?
    koyaanisqatsi: valt idd over na te denken...
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .