writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (33 Het Gebergte)

door koyaanisqatsi

We trokken de bergen in die doorkerfd waren met diepe kloven. Al snel werd het erg warm en brachten zelfs de schaduwen van de hoge rots- en bergwanden nauwelijks enig soelaas.
Toen de ruiter me wat water aanbood zei hij: "Wees er wel zuinig mee, want we hebben nog een heel eind te gaan en aangezien we hoogstwaarschijnlijk geen andere levende ziel zullen tegenkomen, moeten we ervan uitgaan op niemand anders dan onszelf te kunnen rekenen."
"Waar gaan we eigenlijk heen?" vroeg ik, nieuwsgierig gemaakt nu onze bestemming zo veraf bleek.
"Ik breng je naar de Abessijnen," antwoordde de ruiter.
"De Abessijnen?" herhaalde ik, niet veel wijzer.
"Je zal wel zien," zei de ruiter, "je kan er maar beter niet te veel vragen over stellen. Mijn antwoorden, hoe correct zo ook mochten wezen, zouden je immers kunnen opzadelen met vooroordelen. En daar zou je alleen maar last van hebben."
De Abbesijnen…'
Ismael richtte zijn blik naar de winkelier, alsof hij een antropologische uitleg verwachte maar de man beantwoordde zijn blik door voorover te buigen en met zijn wijsvinger cirkeltjes in het zand te maken.
'Hoe dan ook,' vervolgde Ismael dan maar, 'er leek geen eind te komen aan de tocht door het gebergte. Toen de zon haar hoogste punt had bereikt pauzeerden we bij een kleine grot, waar ik een deel van mijn proviand verorberde. De ruiter at slechts een homp brood, die hij doorspoelde met enkele zuinige slokken water, zette zich neer in kleermakerszit en leeg weg te zinken in een soort meditatie. Profiterend van het moment vleide ik me neer en deed een dutje.
Toen de ruiter me wakker schudde leek het wel alsof ik uren had geslapen. In werkelijk had de zon zich nauwelijks verplaatst en was de enige reden van ons snelle vertrek de wens van mijn begeleider om voor het donker het gebergte over te zijn.
"Het is hier niet veilig als het donker is," zei hij. "Behalve dat de giftige reptielen dan vanonder stenen en rotsen tevoorschijn komen, zijn er ook de roofdieren en de geesten van diegenen die hier het leven lieten."
"Vinden hier dan zoveel mensen de dood?" vroeg ik ongerust.
"Vinden?" gniffelde de ruiter sarcastisch, "zoeken, zal je wel bedoelen? Mensen trekken zich om allerlei redenen terug in dit gebergte, dat nochtans berucht is voor zijn onherbergzaamheid. Velen slaan raadgevingen in de wind, verdwalen en sterven van honger en dorst. Andere worden gebeten door een gifslang en sterven, na een afgrijselijke doodstrijd te hebben verloren -je weet, of je weet niet, dat het gif van een gifslang het centrale zenuwstelsel aantast, wat alles behalve aangename gevolgen heeft. En verder zijn er de zelfmoordenaars: wanhopigen die zich geen enkele moeite besparen om zo hoog mogelijk te klimmen om zich nadien in de diepte te laten te pletter storten."
"Hebt u al…" stamelde ik.
"Of ik al doden gezien heb hier?" onderbrak de ruiter me. "Mijn jongen, het is de eerste keer dat ik met dit gebergte kennismaak. Ik kom van erg ver om jou op te halen. Heel erg ver."
"Had men dan niemand anders kunnen sturen? Iemand die…"
"Dichterbij woonde?" onderbrak de ruiter opnieuw. "Bestaat niet. Ik woon in het dichtstbijgelegen dorp aan de overkant van de bergketen. Tussen mijn woonplaats en het gebergte is er niets. Absoluut niets."
"Niets?" vroeg ik ongelovig.
"Nee," beaamde de ruiter zonder aarzelen. "Gewoon niets."
En hoewel ik dat nauwelijks kon geloven boezemde dit niets me zoveel schrik in dat ik de rest van de dag geen woord meer over mijn lippen kreeg.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik zwijg ook, in bewondering.
    xxx
    koyaanisqatsi: Nochtans slechts een tussendoortje... :-)
  • mephistopheles
    inderdaad een gevaarlijke omgeving, maar ze hebben wel het geluk dat ze nog niet zo snel onder een auto terecht zullen komen
    koyaanisqatsi: En de miserie van de files is ze ook al vreemd.
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .