writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (37 GOD?)

door koyaanisqatsi

De winkelier hief een hand op.
'Neem me kwalijk, mijn broer,' zei hij, 'maar ik heb zo de indruk dat u het niet op het gebed begrepen hebt.'
Ismael schudde verrast het hoofd en vroeg: 'Waarom denkt u dat, mijn broer?'
'Omwille van de manier waarop u het ter sprake brengt,' antwoordde de winkelier.
Ismael dacht even na, krabde achter beide oren enkel en zei: 'Maar het klopt. Ik zie er namelijk het grappige niet van in.'
'Gelooft u dan niet in God?' vroeg de winkelier met getemperde stem.
Ismael haalde de schouders op.
'Geen flauw idee. Mijn ouders vroegen zich in alle geval af hoe je, heel toepasselijk, in hemelsnaam in God kon geloven.'
'Hoe kan men nu niet in God geloven?' glimlachte de winkelier.
'Zo kunnen we bezig blijven,' grinnikte Ismael. Hij zag dat de vrouw van het kraampje terug was, hetgeen hem, zonder dat hij het echt wilde, een gevoel van blijdschap gaf. Ze had een ander kleed aangetrokken, nog strakker dan het vorige, waarin haar vrouwelijke vormen duidelijk zichtbaar waren en ze veel jonger leek dan ze als moeder van een negentienjarige zoon moest zijn. Ze had een bruin koffertje bij zich, dat ze naast het kraampje neerzette, waarna ze haar koopwaar nog maar eens begon te herschikken.
'Hoe dan ook,' vervolgde Ismael, 'draai het of keer het hoe je wilt, God of geen God, ik zie het nut niet in van het gebed.'
'Begrijpt u alles, jonge broer?' vroeg de winkelier.
'Ik begrijp helemaal niks,' antwoordde Ismael, niet zonder enige zelfspot.
De winkelier kon een geamuseerd lachje niet onderdrukken.
'Uw bescheidenheid siert u,' zei hij. 'Maar alle gekheid op een stokje, jonge broer, zelfs alle geleerden ter wereld blijven nog vele antwoorden schuldig. Wel, achter die onooglijke stapel onbeantwoorde vraagtekens bevindt zich God. Noem het desnoods "iets", als het woord God je ongemakkelijk maakt, maar het is dat iets waar wij ons tijdens het gebed naar richten.'
Ismael trok een pruillip. Zonder het te beseffen kon hij zijn ogen niet van de vrouw bij het kraampje afhouden, hetgeen de winkelier ondertussen in de gaten had gekregen.
'Goed,' zei Ismael, 'jullie richten jullie naar het "iets". Maar wat dan nog? Ik zei het al: wat voor nut heeft het?'
'Dat hangt van persoon tot persoon af,' antwoordde de winkelier, 'want iedereen richt zich op zijn eigen manier tot God.'
Ismael blies een beetje oneerbiedig een lange zucht uit zijn mond en zei: 'Tja, ik richt me tot niemand, vrees ik.'
'Daar heb ik zo mijn twijfels over,' antwoordde de winkelier, 'want ik heb ten stelligste de indruk dat, op zijn minst op dit ogenblik, één iemand uw volle aandacht geniet.'
Ismael schudde meteen uit zijn dromerige blik en moest diep slikken -wat hij nauwelijks kon verbergen. Hij schoof en paar keer ongemakkelijk heen en weer, voelde hoe zijn gezicht begon te gloeien en vroeg, met een hees geworden stem: 'Waar was ik alweer gebleven?'

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Een verteller die schrijven kan, of toch een schrijver die vertellen kan?
    x
    koyaanisqatsi: Ik hou het bij het eerste, met de nadruk op vertellen. ;-)
  • mephistopheles
    schrijven of vertellen, als het maar toegankelijk genoeg is om leesbaar te zijn
    koyaanisqatsi: da's idd de bedoeling. Anders moeten we James Joyce maar "lezen"...
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .