writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (39 De Porticus)

door koyaanisqatsi

Langzaam zakte ik dieper en dieper de afgrond in met maar één doel voor ogen: het touw niet loslaten! De wand van het ravijn was opvallend egaal met slechts hier en daar een scherpe uitstulping of botte inkeping waarin meestal een eenzame struik groeide. Het gesteente van de wand was overwegend grijs al liepen er hier en daar golvende gelige en rode lagen doorheen die een poreuzere indruk wekten dan de schijnbaar ondoordringbare grijze overmacht.
Naar beneden kijken deed ik niet! Geen haar op mijn hoofd dacht eraan ook maar een glimp op te vangen van de dreigende diepte die zich opensperde als de muil van een reusachtige carnivoor, geduldig op mijn mistasten wachtend om me genadeloos tot spijs te kauwen.
Mijn voorzichtigheid en angst deden de afdaling nog trager lijken dan ze al was, waardoor ik de indruk had al een eeuwigheid onderweg te zijn toen ik plotsklaps voor een enorme, in de ravijnwand uitgehouwen porticus hing.
Ik moest geen twee seconden nadenken. Hier eindigde de rit, of beter: de afdaling. Ik profiteerde van een uitstulping net naast de gapende opening om me aan de wand vast te klampen en trok me aldus met de nodige krachtinspanning de met kleurige mozaïeken versierde vloer van de zuilenhal op.
Een bitterzoete geur van wierook waaide me tegemoet en streelde mijn neusgaten die lange tijd weinig meer gewend waren geweest dan het opsnuiven van zand en stof.
Het uitzicht was adembenemend en bedreigend tegelijk. De hal leek eindeloos, de zuilen ontelbaar. Het geheel wekte de dubbelzinnige indruk van pracht en praal en bewuste ingetogenheid. Werkelijk, mijn broer, ik wist niet wat te denken van de plaats waar ik terechtgekomen was.
Plots hoorde ik een fijn gegiechel. Aarzelend stapte ik verder de hal in, hopend op het beste, vrezend voor het ergste, al wist niet hoe deze uitersten in mijn verbeelding enige gestalte te geven.
Het gegiechel hield op telkens wanneer ik enkele stappen zette en herbegon wanneer ik halt hield, alsof het me verder de hal in wilde lokken. Opeens stak een donkerhuidig meisje met een dikke, zwarte krullenbol haar hoofd vanachter een zuil. Ze keek me aan met de ondeugende blik van een stiekeme gluurster, trok heel even haar ogen wat wijder open en verdween.
'Hé,' zei ik, niet te luid omdat ik niets of niemand wilde alarmeren, maar de enige reactie die ik kreeg was haar gegiechel.
Ik versnelde mijn pas tot haar hoofd opeens, enkele zuilen verder, opnieuw tevoorschijn kwam. Toen schrok ik omdat haar schouders onbedekt waren en ik veronderstelde dat ze geen kleren droeg. Maar toen ze haar hoofd weer wegtrok vatte ik opnieuw moed en ging ik haar opnieuw achterna. Een paar zuilen verder herhaalde ze haar uitdagende spel, echter maar voor heel kort, waarschijnlijk omdat ze begrepen had dat ik haar langzaam maar zeker aan het inhalen was.
Ik begon nog wat sneller te lopen en zette zodra ze opnieuw in beeld verscheen een ultiem spurtje in. Helaas, precies toen ik dacht haar te pakken te krijgen en ik me voorbereidde op een overrompeling door mijn eigen verlegenheid botste ik op een magere, in een wollig kleed gestoken, somber ogende man.

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Oh, oh, ik zie het ,
    de kleuren, PRACHT ig, dank je...
    koyaanisqatsi: graag gedaan (en bedankt)
  • Wee
    Mooi Je hp is zo zuiver nog!
    (Regel dertien: en trok me aldus meT? Laatste alinea: en zette zodra ('van' weg)?)
    x
    koyaanisqatsi: :-) thnks
  • greta
    Heel bijzonder, deze ontwikkeling. Steeds weer is je verhaal nieuw en maakt het nieuwsgierig.
    Een vrolijk meisje en een sombere man, een hal met wierook en mozaiek. .. de sprookjes van Koyaanisqtsi bestaan.

    koyaanisqatsi: Ja, sprookjes... Dat is het. Dat ik daar zelf niet eerder op gekomen ben. ;-)
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 0 leden: .