writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (42 De Jacht)

door koyaanisqatsi

Het meisje te pakken krijgen werd mijn obsessie. Als een onrustige jager begon ik door het gebouw te sluipen dat ik had moeten verketteren als een veredelde gevangenis maar begon te koesteren als mijn uitverkoren jachtterrein.
Soms legde ik me in een donker hoekje in een hinderlaag, of verborg ik me in een verweesde kast in één of andere uitloper van het ondergrondse bouwwerk. Ik spitste constant de oren, als een wilde kat, zodat ik alert op het minste geluid reageerde, al was het maar om mijn gehoor te trainen om het eerstvolgende gegiechel in een vingerknip te kunnen lokaliseren.
Ik overwoog gesofisticeerde systemen van boobytraps en mensenvallen te installeren maar twee onoverkomelijke hinderpalen weerhielden me; namelijk, het al te grote risico dat één of meerdere van mijn gastheren het slachtoffer van mijn listen zou worden, en het feit ik over onvoldoende kennis, handigheid en materiaal beschikte om éénder wat in mekaar te flansen.
Bij de derwisjen zelf repte ik met geen woord meer over het meisje. Zij deden toch alsof zij niet bestond, en dit allemaal zonder uitzondering met zoveel overtuiging dat ik constant tegen de drang moest vechten hen te geloven. Hun struisvogelgedrag was natuurlijk een extra stimulans om die giechelende kwelduivel te vangen en deed mijn verbetenheid met de dag toenemen, ook al bleef mijn prooi voorlopig spoorloos.
Na verloop van tijd was ik er zeker van alle uithoeken, van wat met overdreven zin voor relativering "het huis" werd genoemd, te hebben verkend. De enige plaatsen waar ik nog geen voet had gezet waren de privé-vertrekken van mijn gastheren, maar aangezien deze op alle mogelijke tijdstippen van de dag de deuren lieten openstaan, had ik allang begrepen dat ze allemaal in een even sober vertrek vertoefden als ik.
Vanzelfsprekend kon mijn lichtjes abnormale gedrag niet ongemerkt blijven. Echt verbaasd was ik dan ook niet er op zekere dag door één van de oudere derwisjen op te worden aangesproken.
"Zal ik het dan maar bekennen?" vroeg ik hem, met een verveelde zucht omdat hij me verplichtte het meisje toch weer ter sprake te brengen.
"Dat moet je zelf weten," antwoordde de derwisj, "de waarheid achterhouden belast maar één ziel, en dat is de jouwe."
"Goed dan," zei ik, zonder bij zijn antwoord stil te staan, "ik ben van plan dat meisje te vangen waarvan jullie mij maar al te graag laten geloven dat ze niet bestaat."
De derwisj fronste zijn wenkbrauw en keek me diep in de ogen.
"Welk meisje?" vroeg hij ernstig.
"Zie je wel, daar gaan jullie weer! Waarom houden jullie mij voor een idioot? Er loopt hier een meisje rond. Een meisje met een donkere huid en een grote, zwarte krullenbol. Ze spot met me en verdwijnt te pas en te onpas."
"Wie zegt dat dat een meisje is?" vroeg de derwisj.
Ik stond even met mijn mond vol tanden. Ja, natuurlijk waren dingen wel eens wat ze op het eerste zicht niet leken, maar dit was toch wel een beetje vergezocht.
"Bedoelt u…?" begon ik te wauwelen.
"Dat het meisje geen meisje is?" vroeg de derwisj, nog ernstiger dan voordien.
"Ik… Ik weet het niet," stamelde ik. "Dat meisje kan toch geen jongen zijn? Of wel?"
"Nee, natuurlijk niet," lachte de derwisj terwijl zijn kraalogen begonnen te schitteren van plezier. "Het is wel degelijk een meisje. Maar besef je wel hoe snel je je overtuiging liet varen, omdat ik je aan het twijfelen bracht? Probeer je overtuiging in de toekomst wat langer vast te houden, tot je het tegengestelde voldoende hebt onderzocht om het zijn juiste plaats te geven."
"Ja, ja, al goed," reageerde ik knorrig. Ik voelde me dubbel voor het lapje gehouden, nu deze derwisj het bestaan van het meisje zonder enige omhaal bevestigde. "Maar ik had dus wel gelijk! Al die tijd hebben jullie me voor de gek gehouden! Zo fanatiek zelfs dat ik bijna geloofde spoken te zien!"
De derwisj liet mijn boosheid over zich heen waaien en antwoordde in alle rust: "Je mag het de broeders niet kwalijk nemen. De meisjes zakken naar hier af om hen uit dagen; om hun hoofden op hol te brengen. En we kunnen hen niet wegsturen, want dat druist tegen onze regels van gastvrijheid in. Ze komen en gaan. Het ene meisje blijft al wat langer dan het andere, naargelang de sterkte van hun verlangen om in hun opzet te slagen."
"Wat een teven!" reageerde ik met rauwe stem.
"Je moet hen niet zo snel veroordelen," zei de derwisj met opgeheven hand, "want ze hebben ook een zeker nut. Ze harden ons, door ons te verplichten hen volkomen te negeren."
"U sprak van meerdere meisjes," vroeg ik de derwisj. Ondank mijn overtuiging al geruime tijd het gelijk aan mijn kant te hebben, voelde ik een rustgevende opluchting door me heen waaien.
De derwisj knikte.
"Soms komen ze met een paar tegelijk, soms alleen."
"En het meisje met de zwarte krullenbol?"
"Die is alweer vertrokken," zei de derwisj, "en bij mijn weten is er nog geen ander meisje komen opdagen."
"Vertrokken?" schrok ik. "Hoezo? Dat kan toch niet, het touw is weg!"
"Het touw heeft twee dagen klaar gehangen, voor al wie vertrekken wou," zei de derwisj.
"En waarom is dat mij niet gezegd?"
"Had je het dan zo druk dat je niet zelf iedere dag poolshoogte kon gaan nemen?"
"Jullie wisten toch dat ik hier weg wou?" vroeg ik, bijna huilend.
"Een reden te meer voor je om het touw in de gaten te houden."
Van wanhoop liet ik me met een diepe zucht op mijn achterste op de grond vallen.
"Wie weet hoe lang ik hier nu nog moet blijven rondhangen?"
"Als ik jou was, zou ik me daar niet al te druk om maken," zei de derwisj. "Want zolang men jou je vijfde cijfer niet gebracht heeft, heb je geen enkele reden om hier weg te gaan."

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Wát een levenslessen zijn in dit deel verborgen.
    "de waarheid achterhouden belast maar één ziel, en dat is de jouwe."
    En:
    "Ze harden ons, door ons te verplichten hen volkomen te negeren."
    Bijna Bijbels Koyaanisqaitsi!
    koyaanisqatsi: Koranisch, graag!!!! ;-) :-p
  • Dora
    Ja ja... komen en gaan
    koyaanisqatsi: zo komt en gaat het in het leven... ;-)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .