writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (49 De Zwarte Mamba)

door koyaanisqatsi

Hoewel misschien wel de heftigst mogelijke jongensdroom was uitgekomen, miste Ismael ieder gevoel van gelukzaligheid toen hij de open plek verliet. De vrouw had hem verzocht al te vertrekken terwijl ze haar kleren herschikte. Ze was niet van plan terug naar haar kraam te keren, had ze gezegd, en had definitief afscheid van hem genomen.
"We zullen mekaar niet meer zien," had ze hem, in feite op een onverbiddelijk toon op het hart gedrukt, "waarna ze haar rug naar hem had gekeerd, alsof ze niets meer met hem wilde te maken hebben."
In plaats van zich gelukkig te voelen liep Ismael terug naar de winkel in de rotsvaste overtuiging dat zijn laatste uur geslagen had. Vreemd genoeg ging dit afgrijselijke voorgevoel met niet de minste angst gepaard omdat hij zich net zo zeer onmogelijk kon inbeelden op welke wijze de dood dan wel in staat zou zijn om zo onverwacht toe te slaan.
De winkelier was opnieuw wakker. Hij zat nog steeds op de bank en peuterde met een afgekauwd houtje tussen zijn tanden. Toen hij Ismael zag verschijnen wuifde hij hem flauw toe en hij stopte pas met zijn gebit te reinigen toen Ismael opnieuw naast hem had postgevat.
"U was in slaap gevallen," verontschuldigde Ismael zich, al zei hij het op een manier waarin een licht verwijt doorklonk.
De winkelier knikte en begon voor zich uit te staren.
"Ik veronderstel dat u nog maar weinig zin hebt om uw verhaal verder te zetten," zei hij somber, als iemand die besefte een onbelangrijke, maar niettemin herstelbare, vergissing te hebben begaan.
Ismael blies door zijn neus. Hij stond opnieuw recht en krabde zich in de nek. Zijn oog viel op een platte steen die op drie passen afstand van de winkel lag. Aangedreven door een vreemde kracht liep hij op de steen toe. Zonder er een reden voor te vinden wilde hij de winkelier tonen dat hij in staat was deze op te tillen.
"Iets vertelt me," zei hij ,terwijl hij zich bukte en zijn blik op de steen gericht hield, "dat uw indommelen de bedoeling had me te doen ophouden met vertellen. Ik kan het niet uitleggen, maarÖ"
Op dat ogenblik tilde Ismael de steen op en schoot een blazende slang op hem toe. Het beest zette zijn tanden in zijn rechterbil, trok zich in een flits terug en ging er met een onwaarschijnlijke snelheid van door.
"Bismillah!" gilde de winkelier. Hij sprong zo krachtig recht dat hij de zitbank tegen de vlakte trok.
Ismael zag het kuiltje onder de steen, waarin de slang zich had schuilgehouden, mompelde: "Dit was het dus," en liet de steen vallen.
"Bismillah!" herhaalde de winkelier.
Hij pakte Ismael bij de schouders, draaide hem om, schrok van de krijtkleur die Ismaels gezicht vulde en zakte door zijn knieŽn om de slangenbeet te bekijken. Het reptiel had dwars doorheen Ismaels broek gebeten en zich met een zodanige kracht teruggetrokken dat het een lapje stof had meegetrokken. De winkelier zag de gaten in Ismaels been: twee bijna zwarte holten, waar bloed uit liep, gezwollen aan de randen en rood omcirkeld.
"Moge Allah je genadig zijn, mijn broer," zei de winkelier bevend en bijna huilend. "Je bent gebeten door een zwarte mamba!"

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Oef, had je niet even kunnen waarschuwen?
    x
    koyaanisqatsi: Ah nee, dan was de lol er af!
  • greta
    Wordt deel 50 het tragische slotdeel?!

    koyaanisqatsi: Alleen Allah weet het...
  • Dora
    Het is niet alles goud dat er blinkt
    onder iedere steen die er klinkt
    koyaanisqatsi: Het is nochtans geweten: in Afrika beter geen stenen optillen!
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .